Middelen tegen haaruitval - een analyse

De tijd dat slimme handelaren middeltjes op de markt brachten die claimden '100% resultaat bij haaruitval en nieuwe haargroei' te kunnen bieden, ligt nog niet zo ver achter ons. Tot voor kort waren er gewoonweg geen niet-klinische methoden om haargroei te stimuleren of haaruitval tegen te gaan. Sinds enkele jaren is daar verandering in gekomen. Thans is een aantal middelen op de markt, die daadwerkelijk effectief zijn. Mocht u geconfronteerd worden met andere middelen tegen haaruitval, vraagt u dan te allen tijde naar gedocumenteerd wetenschappelijk bewijs!

1. Regaine

Een revolutionaire ontdekking, zo werd het middel Rogaine genoemd, kort nadat bekend werd dat dit middel tegen een te hoge bloeddruk als gunstige bijwerking stimulering van haargroei bleek te hebben. Het product wordt in Nederland onder de naam Regaine verkocht. Vele onderzoeken over de hele wereld toonden aan dat 25% tot 40% van de proefpersonen baat hebben bij dit middel van het farmacieconcern Upjohn uit de Verenigde Staten. De werkzame stof in Regaine is Minoxidil. Vooral bij beginnende kaalheid is het middel opmerkelijk effectief en ontstaat nieuwe haargroei. Een grotere succeskans heeft Regaine om haaruitval tegen te gaan. Bij voortdurend gebruik voorkomt Regaine in meer dan 60% van de gevallen haaruitval.

Voordelen

• Nieuwe haargroei bij beginnende kaalheid vanuit de kruin
• Voorkomt haaruitval in 60% van de gevallen

Nadelen

• Kostbaar door levenslang gebruik (stoppen betekent opnieuw haaruitval), circa € 65,- per maand
• Geen stimulering haargroei in 75% van de gevallen (met name frontaal en bovenop de schedel)

Mogelijke bijwerkingen

• Te lage bloeddruk
• Hartkloppingen
• Pijnlijke en langdurige schedelhuid-irritatie

2. Propecia

Sinds kort in is Nederland op recpet het middel Propecia verkrijgbaar, doch alleen na het consulteren van een arts. Dit product (met als werkzame stof Finasteride), dat in pil-vorm wordt toegediend, gaat vorming van de stof dihydrotestosteron (DHT) tegen, dat wordt beschouwd als de hormonale oorzaak van mannelijke haaruitval. De eerste resultaten zijn zonder meer goed te noemen. In 40% van de gevallen treedt nieuwe haargroei op. Ook voor dit middel geldt dat het vooral goed werkt bij haaruitval en kaalheid vanuit de kruin. De lange termijn effecten van Propecia zijn nog niet bekend. Minder geruststellend zijn neveneffecten zoals erectieproblemen, verlies van libido, borstgroei en zelfs impotentie. Voorzichtigheid is dan ook geboden. Veel gebruikers, die bijwerkingen ervaren, stappen over op de natuurlijke variant, Alopean 400, dat geen bijwerkingen kent.

Voordelen

• Snelle, nieuwe haargroei bij beginnende kaalheid vanuit de kruin

Nadelen

• Levenslang gebruik noodzakelijk
• Lange termijn effecten nog onbekend
• Alleen geschikt voor mannen
• Alleen op recept verkrijgbaar

Mogelijke bijwerkingen

• Erectieproblemen, borstgroei, impotentie, reductie van de zaadproductie

3. Alopesan 400

Alopesan 400 werd in mei 2003 geïntroduceerd door Vitamust, op basis van uitvoerig wetenschappelijk onderzoek. Alopesan 400 is een natuurlijke variant op Propecia, maar kent geen bijwerkingen. Het bevat extracten van Serenoa Repens en Beta-sitosterol, die het DHT-hormoon remmen en diverse hulpstoffen om haaruitval tegen te gaan en nieuwe haren te laten groeien. Het stimuleert bovendien de souplesse van de schedelhuid, een vereiste voor goede haargroei. Uit internationaal gepubliceerd onderzoek blijkt dat alle gebruikers minder of geen haaruitval meer hebben na circa zes maanden. Bij 60% van de gebruikers treedt nieuwe haargroei op. HaarLab Nederland heeft na een eigen, uitgebreid wetenschappelijk en gebruikersonderzoek besloten dit product toe te voegen aan haar assortiment.

Voordelen

• Effectief om haaruitval te verminderen of te stoppen bij 100% van de gebruikers
• Nieuwe haargroei bij circa 60% van de gebruikers
• Stopt haarutival en stimuleert nieuwe haargroei, zonder bijwerkingen
• Helpt bij alle vormen van mannelijke haaruitval

Nadelen

• Levenslang gebruik

Mogelijke bijwerkingen

• Geen/onbekend

4. Nihafor

Nihafor gaat haaruitval tegen en stimuleert nieuwe haargroei, zowel vanuit de voorkant van het hoofd als vanuit de kruin. Nihafor wordt eenmaal daags ingenomen in capsulevorm en kent geen of nauwelijks bijwerkingen. Nihafor is samengesteld uit diverse ingredienten, waarvan sinds lange tijd bekend is dat zij heilzaam zijn voor de schedelhuid, de kwaliteit van het haar en bevorderlijk voor hernieuwde haargroei. Een combinatie van reinigende (Viola tricolor, Urtica dioica, Arctium lappa) en voedende bestanddelen verstevigen het haar en laten het opnieuw en homogeen groeien (Fucus vesiculosus, Triticum aestivum, Bamboe silica). Hierbij ondersteunt zink de hormonale regulering van deze processen.

Voordelen

• Effectief bij van erfelijke haaruitval en kaalheid
• Zeer voordelig op korte termijn (circa € 45,- per maand) en lange termijn (circa € 6,50 per maand)
• Eenvoudig in te nemen na de maaltijd

Nadelen

• Levenslang gebruik, doch tegen lage kosten

Mogelijke bijwerkingen

• Geen/onbekend

Haarroos, wat doe je er tegen?

We herkennen allemaal schilfertjes als we het zien. Hoe lastig is het niet wanneer bij het kammen en borstelen van je haar ‘sneeuwvlokjes’ dwarrelen op schouders en kledij ? Gedurende gans ons leven treedt er een voortdurende celvernieuwing op van de huidcellen. Schilfervorming is een natuurlijk fenomeen en ontstaat doordat de cellen van de hoofdhuid zich vernieuwen. De oude huidcellen sterven af, drogen op en komen los. Gewoonlijk duurt dit proces van celvernieuwing ongeveer 25 dagen en blijft dit onzichtbaar zolang je je haar en hoofdhuid regelmatig wast. Zichtbare schilfervorming ontstaat wanneer dit proces wordt versneld tot 10-15 dagen en ernstige haarroos ontstaat wanneer dit proces nog sneller verloopt nl. in 5 dagen. Oorzaken zijn hormonale wisselingen maar voornamelijk de schimmel Pityrosporum ovale. Deze komt normaal voor op de hoofdhuid zonder dat je er iets van merkt en leeft daar van talg. Maar bij sommige mensen begint de schimmel harder te groeien. Bij lichte vorm van roos zijn de schilfertjes wit en droog , bij ernstigere vormen wordt tevens de huid rood en gaat jeuken.

De toestand van de huidaandoening verbetert tijdens de zomer. Ultraviolette stralen remmen de ontwikkeling van micro-organismen. Bij stresssituatie is de productie van huidsmeer hoog en nemen de symptomen van haarroos toe.Een antihaarroos shampoo op basis van een schimmelwerende stof is aan te raden maar beperk het gebruik tot 2 x per week, gebruik de andere dagen een zachte onderhoudsshampoo die de huid niet irriteert en hervallen vermijdt.

Vraag raad aan uw apotheker:

• Haarwastips
• Borstel het haar voor het wassen voorzichtig
• Gebruik warm maar niet te heet water
• Begin met het wassen van de hoofdhuid en masseer van daaruit de shampoo verder in het haar
• Spoel de shampoo met veel (koud) water uit en let erop dat geen shampooresten achterblijven
• Dep het haar voorzichtig met een zachte handdoek droog
• Kam of borstel het haar terwijl het nog enigszins nat is met kam of borstel waarvan tanden/haren niet te dichtbij elkaar staan.

Haaruitval door stress...

... komt erg veel voor. De voornaamste oorzaak is stress, die zorgt voor adrenaline. Het melkzuur tast het haar in de hoofdhuid aan, de kwaliteit van het haar gaat achteruit. De groeicyclus stagneert, het haar wordt dunner, valt uit. Het komt op alle leeftijden, zowel bij mannen en vrouwen voor. Haaruitval door melkzuren is tegenwoordig, enkele jaren geleden nog niet, eventueel na een microscopische analyse, goed te behandelen.

Ideale behandeling

Eerste twee weken elke avond Lotion Hydrotoxa gebruiken en elke ochtend wassen met shampoo Hydrotoxa. Daarna lotion Hydrotoxa en lotion Dynamique R of lotion Dynamique N s'avonds om en om gebruiken. Wanneer de shampoo Hydrotoxa op is wordt deze vervangen door een shampoo welke is aangepast aan het haar en huid type (bijv. Lipokerine serie). Na 6 weken van behandeling wordt tevens geadviseerd om gedurende twee maanden een Ampullen & Ergines kuur te volgen (bijv.Ergines Plus Vital, Biofanelan Regenerante of Ergines Regenerante).

Minimale behandeling

Elke avond Lotion Hydrotoxa gebruiken en wassen met shampoo Hydrotoxa.

Haarinplanting door microtransplantaties

Inleiding

Een mens heeft zo'n 100.000 à 150.000 haren. Op elke vierkante centimeter zijn er zo'n 150 à 200 ingeplant. De totale lengte van al onze haren bedraagt 3 kilometer bij een man met kort haar, en 30 à 50 kilometer bij een vrouw met lang haar. Onze haren groeien a rato van 1 centimeter per maand. Hun doorsnede bedraagt ongeveer een tiende van een millimeter. We verliezen elke dag tussen de 40 en 50 haren, maar er komen er ook evenveel bij. Elke haarfollikel brengt tussen de 20 en 30 haren voort, volgens een cyclus die zich gemiddeld om de drieënhalf jaar herhaalt:

• anagene fase (85%) waarin het haar groeit (2 tot 5 jaar)
• catagene fase (1%) gedurende dewelke het haar niet langer groeit, maar behouden blijft (enkele dagen)
• telogene fase (14%) waarin het haar van de hoofdhuid loskomt en uitvalt (2 à 3 maanden).

Tussen twee opeenvolgende cycli is er een periode van inactiviteit die enkele maanden duurt. Bij vrouwen en kinderen zijn er relatief meer haren in de anagene fase dan bij de man. Zoals algemeen bekend oefent de hormonale toestand van vrouwen een invloed uit op hun haarcyclus : gedurende de zwangerschap is de rusttoestand langer, waardoor het aantal haren tijdelijk toeneemt. Maar na de bevalling vallen er meer haren uit. Bij mannen is de levensduur van sommige haarwortels (ter hoogte van het voorhoofd en ter hoogte van de kruin) genetisch korter door de verkorting van de cycli, die het gevolg is van de invloed van het mannelijk hormoon (testosteron) en van het aantal receptoren voor dit hormoon op de haarwortels. Daardoor sterven de haarwortels af en groeien er geen nieuwe haren meer. Dit haarverlies wordt androgenetische alopecia genoemd. Ze veroorzaakt dus een kaalhoofdigheid die genetisch bepaald wordt en die daarom van generatie op generatie wordt overgedragen. De haren in de hippocratische zone, dat is de zone van de nek tot de slapen, hebben minder receptoren voor testosteron en zijn dus minder onderhevig aan de invloed van dit hormoon. Hierdoor is hun levensduur normaal en kunnen ze het hele leven lang meegaan. Bij een haartransplantatie is het dan ook in deze zone dat de toekomstige transplantaten zullen worden genomen. Ze kunnen worden verplaatst zonder dat hun oorspronkelijke levensduur eronder lijdt. Ze nemen hun genetische bagage immers met zich mee. Opmerking: ook vrouwen kunnen androgenetische kaalhoofdigheid vertonen, maar bij hen is deze verspreid over de hele schedel.  Bij de man onderscheidt men in de regel zeven graden kaalhoofdigheid. Dit is de classificatie van Hamilton.

Diagnose van de haaruitval

1) Differentiële diagnose van de verschillende oorzaken van haaruitval

Buiten de erfelijke kaalhoofdigheid, die de meest voorkomende oorzaak van kaalhoofdigheid is, moeten erge haaruitval en het dunner worden van het haar allebei ernstig worden genomen.

• geboorte van een kind: tijdens de zwangerschap vermindert de haaruitval. Hierdoor is er extra haarverlies gedurende de eerste maanden na de bevalling.
• een periode van verhoogde lichaamstemperatuur of ernstige infectie, of nog een ernstige heelkundige ingreep kunnen worden gevolgd door een periode van 3 maanden waarin er veel haar uitvalt.
• ziekten van de schildklier.
• een proteïne-arm dieet en een tekort aan magnesium, calcium, kalium, zink, ijzer, vitamines of minerale zouten (opgepast met onevenwichtige diëten!)
• bepaalde geneesmiddelen en anti-kankerbehandelingen.
• de anticonceptiepil bij vrouwen die een erfelijke aanleg hebben tot kaler worden.
• pelade : een ziekte van de hoofdhuid waarbij het haar bij bosjes uitvalt.
• mycose van de hoofdhuid : een infectie van de hoofdhuid te wijten aan een zwam.
• herhaalde agressie op het haar (door kleuringen, ontkleuringen, te vaste knotten, ontkrullingen en watergolven) kan het haar broos maken en doen breken.
• erge stressfactoren (rouw, emotionele shock, operatie)
• trichotillomanie: een zenuwtrek waarbij men zich de haren uittrekt.

Het merendeel van deze aandoeningen kan worden behandeld. Maar eens de haardos onomkeerbaar is aangetast, bestaat de enige natuurlijke oplossing in een haartransplantatie.

2) Diagnose van de haaruitval

Het trichogram
Op verschillende plaatsen van de hoofdhuid, en bij haar dat sinds 3-4 dagen niet meer is gewassen, neemt men in totaal zo'n vijftig haren weg. Deze haren worden dan onderzocht onder een microscoop of onder een microfilmlezer zodat men kan bepalen welk percentage haren zich in welke van de drie fasen van de cyclus bevindt. Bij vrouwen en kinderen zijn er relatief meer haren in de anagene fase dan bij de man. Het volstaat dan om het percentage anagene haren (die nog in groeifase zijn) te vergelijken met het percentage telogene haren (die weldra gaan uitvallen) om een heel precies beeld te verkrijgen van de mate waarin de haaruitval nog gecompenseerd wordt (en dus van de patiënt die wordt behandeld) en om een prognose te maken van de snelheid waarmee het kaler worden voortschrijdt. Dit is dus een noodzakelijke diagnose-factor.

Het foto-trichogram
Eerst wordt er een vierkante centimeter hoofdhuid kaalgeschoren, waarna er macroscopische foto's worden gemaakt. Na vijf dagen maakt men opnieuw foto's en kan men door vergelijking bepalen hoe groot het percentage nieuwe haargroei is. Om een nog preciezer beeld te hebben van de snelheid waarmee het haar opnieuw groeit, kan men de toestand na een maand opnieuw evalueren.

Onderzoek van het haar onder de microscoop
Wanneer het haar buitengewoon fragiel is, wat zou kunnen wijzen op een zwamachtige, een bacteriële of een virale infectie.

Analyse van het haar in het laboratorium
Hiermee kan men erfelijke afwijkingen van de proteïnesamenstelling van het haar vaststellen, alsook wijzigingen die te wijten zijn aan verdovende middelen of vergiftiging door zware metalen.

Biopsie van de hoofdhuid
Bij abnormale haaruitval kan een biopsie extra informatie verschaffen omtrent de reden waarom het haar afbreekt. Wordt nauwelijks toegepast.

Behandelingen

1) Medisch

Behandeling met geneesmiddelen: voedingssupplementen, lotions en vitamines (Biotine, Bépanthène, vitamine B,…) kunnen de meeste aandoeningen van de hoofdhuid overwinnen. Minoxidil-lotion (Regaine): is de enige plaatselijke behandeling en heeft resultaat in 60% van de gevallen. Wanneer men deze behandeling gedurende langere tijd twee keer per dag toepast kan men de haaruitval afremmen. Ze is enkel aangewezen bij jonge mannen. Zodra men de behandeling stopzet, herneemt de haaruitval.
Finasteride (Propecia): dit geneesmiddel, dat al sinds jaren gebruikt wordt bij de behandeling van hypertrofie van de prostaat (Proscar), stopt de evolutie van het kaal worden bij meer dan 80% van de patiënten. In 66% is er zelfs opnieuw haargroei !
Ook dit geneesmiddel is uitsluitend geschikt voor mannen en moet ook blijvend genomen worden. In sommige gevallen kan dermografie (tatoeage) interessant zijn. Hierbij wordt de hoofdhuid gekleurd om de indruk te wekken dat er haar op groeit.

2) Haarprothesen (pruiken)

Hun voordelen en hun nadelen zijn voldoende gekend. Ieder moet er maar voor zich over oordelen...

3) Chirurgisch

De methode van de huidlappen (lappen van de hoofdhuid die op het schedeloppervlak worden verplaatst). Deze methode wordt nauwelijks nog gebruikt, vanwege de littekens die ze veroorzaakt. De methode van de huiduitrekkers (onderhuidse elastieken of ballonnetjes die de nog behaarde huid uitrekken waarna de kale huid kan worden weggesneden). Deze methode is vrij doeltreffend, maar ze is pijnlijk en er vormen zich littekens. Het verkleinen van de kale kruin (het wegsnijden van het kale centrale gedeelte). Deze methode kan aangewezen zijn bij grote kaalheid, vooraleer men transplantaten plaatst.

4) Haarimplantaten

Kunstmatige: in het verleden werden er soms verschillende soorten synthetische haren ingeplant. Het risico op afstoting, allergische reacties en infecties was echter zeer groot! Llichaamseigen haren (de eigen haren) : met deze methode kan men zijn 'haarkapitaal' op een meer evenwichtige manier herverdelen. Men vermijdt kale plekken en men kan op een zachte manier overgaan van een dichte haargroei naar een minder dichte haargroei, die dan wel de hele schedel bedekt.Deze techniek heeft de laatste paar jaren een enorme ontwikkeling gekend.

Geschiedenis en evolutie

De capillaire autotransplantatie werd voor het eerst toegepast in 1938. Ze werd verder ontwikkeld en in 1959 gesystematiseerd door professor Orentreich. Tot op het einde van de jaren tachtig werd er bij deze techniek gewerkt met grote transplantaten (die een doorsnede hadden van 4 à 6 millimeter). Deze werden in rijtjes naast elkaar ingeplant, wat het uitzicht van een poppenhoofd gaf. Om dat te vermijden werd er overgestapt op mini-transplantaten (kleine stukjes hoofdhuid met daarin slechts enkele haren). Dit betekende reeds een flinke stap vooruit tegenover vroeger. Naarmate de techniek verder verfijnd werd, kwam men logischerwijze terecht in het andere extreem, namelijk dat van de micro-transplantaten waarbij haren individueel werden overgeplant. Men hoopte hierdoor het esthetische ideaal te kunnen bereiken. Deze individuele transplantaten oogden inderdaad heel natuurlijk, maar het resultaat was ook erg dunnetjes. De volgende fase bestond erin dat men, onder het vergrootglas, vaststelde dat onze haren niet individueel zijn ingeplant, maar dat ze in groepjes van 1 tot 4 haren verdeeld zijn, de zgn. folliculaire eenheid. Tegenwoordig worden deze folliculaire eenheden behouden zoals we ze van nature uit hebben. Ze worden dus in hun natuurlijke staat getransplanteerd, met dat verschil dat er op de voorste haarlijn vooral micro-transplantaten van 1 haar worden geplaatst, terwijl er achteraan met micro-transplantaten van 2 tot 4 haren wordt gewerkt. Deze werkwijze komt het effect van een evenwichtige haardichtheid ten goede. Het weghalen van de haren is inmiddels ook verfijnd. In plaats van de punch-methode hanteert men nu de strookjes-methode. Hierbij kan men, indien gewenst, verschillende behandelingen na elkaar uitvoeren. Het enige restverschijnsel is een fijn litteken achteraan de schedel, waar het door de haren wordt verborgen.

Techniek

De ingreep vergt geen opname in het ziekenhuis. Er is enkel een plaatselijke verdoving vereist, die eventueel - afhankelijk van wat de patiënt wenst - kan worden aangevuld met een kalmeermiddel. De ingreep vindt vanzelfsprekend plaats met een strikte naleving van de regels van de steriliteit (autoclaaf, steriel veld, enz.) en van de veiligheid (pre-operatieve check-up, zuurstofmeter, cardioscoop, enz..) De ingreep vergt een hoge graad van precisie. Ze wordt uitgevoerd door een team dat speciaal hiervoor is samengesteld en waarvan de leden samen al verschillende honderden operaties hebben uitgevoerd. Het team bestaat uit een geneesheer die in de techniek gespecialiseerd is en die wordt bijgestaan door verschillende assistenten. Het aantal assistenten hangt af van het aantal implantaties dat voorzien is. De haren worden in fijne strookjes weggehaald aan de achterkant van de schedel. De strookjes worden dan met uiterste precisie versneden tot minuscule transplantaten. Zo worden de folliculaire eenheden van elkaar gescheiden, waarna ze worden geklasseerd in functie van het aantal haren in elke eenheid. De zone waar de strookjes zijn weggehaald wordt dan toegenaaid. Dit veroorzaakt slechts een fijn litteken, dat sowieso achter het haar schuil gaat. Het herinplanten van de folliculaire eenheden gebeurt een na een in micro-spleetjes, te weten zeer kleine insnijdingen die met behulp van een micro-bistouri in het oppervlak van de hoofdhuid worden gemaakt. Deze insnijdingen gebeuren volgens een verdeling en in een hoek die exact gelijk zijn aan die van het originele implantaat. Vermits het om micro-insnijdingen in het huidoppervlak gaat, blijft de doorbloeding perfect gevrijwaard. Hierdoor hebben de micro-transplantaten een optimale overlevingskans en bereikt men een maximale haardichtheid per vierkante centimeter. Het spreekt voor zich dat deze dichtheid slechts kan worden bereikt indien het team zeer bedreven is in de ingreep die ze uitvoert.

Bij een ingreep die de noodzakelijke veiligheidsmarges naleeft waaraan elke esthetische ingreep moet voldoen, kunnen er per sessie tot 5.000 transplantaten worden ingeplant. Dit stemt dus overeen met 10.000 tot 12.500 haren. Omdat deze implantatietechniek zo uiterst precies is, is het zelfs mogelijk om haren toe te voegen op delen van het hoofd waar er nog haargroei is. Afhankelijk van het oppervlak dat met haar moet worden bedekt, en afhankelijk van de gewenste haardichtheid, kan de operatie worden herhaald. Dit kan op kortere of op langere termijn gebeuren. Dankzij het optische effect dat wordt behaald, kunnen er veel grotere kale plekken dan voorheen worden bedekt. Het haarkapitaal van de patiënt wordt dus optimaal benut. Bovendien blijft het effect levenslang behouden ! Het streven is natuurlijk niet om weer evenveel haar te hebben als in z'n jeugd, maar wel om evenveel haar te hebben als een man van dezelfde leeftijd die geen uitzonderlijk haarverlies heeft. Deze techniek heeft de afgelopen jaren een enorme boom gekend. Ze werkt immers met onze eigen haren en creëert dus een echte haardos die men kan kappen en knippen zoals men dat met de oorspronkelijke haardos kon doen. Het ideale recept is dus : natuurlijk (micro-transplantaten van één haar, vooraan), geconcentreerd (micro-transplantaten van 2 tot 4 haren, achteraan) en veelvuldig (sessie waarbij zeer veel implantaties kunnen gebeuren).

Pre-operatief consultatie

De eerste consultatie is absoluut noodzakelijk. Het geeft de patiënt de gelegenheid om open over zijn probleem te praten en om duidelijk te maken welk resultaat hij wil verkrijgen. Tijdens deze consultatie worden ook de antecedenten van de patiënt bekeken, zowel op medisch vlak als capillair (persoonlijk en in de familie) De hoofdhuid van de patiënt wordt onderzocht, zowel ter hoogte van de donor-zones als ter hoogte van de receptor-zones. Door eventuele diagnostische onderzoeken (trichogram, enz.) kan de arts het ontwikkelingspotentieel van de kaalhoofdigheid bepalen en kan hij de mogelijke behandelingen analyseren. Eens dat gebeurd is, kunnen de geneesheer en zijn patiënt, op basis van de verzamelde gegevens, bespreken welke behandelingsstrategie zal worden gehanteerd. Vermits niemand over een onbeperkt haarkapitaal beschikt, moet er spaarzaam mee worden omgesprongen. Het is daarom van belang om te anticiperen op de haaruitval en om zich niet reactief op te stellen, waarbij men steeds opnieuw achter de feiten aanholt en men het kaler worden dus steeds een stap achterblijft. Men kan trouwens maar van een esthetisch geslaagd resultaat spreken wanneer het een aantal jaren behouden blijft. Idealiter moet de eerste micro-transplantaat-behandeling tegelijk ook de laatste zijn... De geneesheer zal het resultaat toelichten dat men redelijkerwijze mag verwachten. Hij bespreekt tevens de voordelen, de nadelen en het kostenplaatje. Deze uitleg moet helder, volledig en eerlijk zijn. Ze moet tevens een antwoord geven op de specifieke vragen die de patiënt stelt, en ze moet rekening houden met zijn specifieke situatie. Door dit gesprek kan er een vertrouwensband ontstaan tussen de geneesheer en zijn patiënt. Dit is sowieso steeds een conditio sine qua non vooraleer men tot om het even welke esthetische ingreep overgaat. Vooraleer men daadwerkelijk tot de ingreep overgaat, moet men voldoende bedenktijd inlassen.

Pre-operatieve instructies

Het is aangewezen om een check-up uit te voeren voorafgaandelijk aan de ingreep. Tijdens de consultatie wordt er een preventieve antibiotherapie voorgeschreven, een medicatie die de hoofdhuid beschermt en een ontsmettende shampoo waarmee men het haar 2 uur voor de ingreep moet wassen (daarna mag er geen ander product, zoals haarlak of een spray, op het haar worden aangebracht). Gedurende de tien dagen voor de ingreep, neemt men best geen aspirine. Tijdens de consultatie wordt er ook bepaald hoe lang de ingreep zal duren. Dit hangt af van het aantal implantaties en van de eigenheid van de hoofdhuid van de patiënt in kwestie. In de loop van de 24 uren die aan de ingreep voorafgaan, mag men geen alcohol noch tabak verbruiken. En vanaf drie uur voor de ingreep moet men nuchter blijven.

Na de operatie

Het verkiest steeds aanbeveling om zich na de ingreep naar huis te laten begeleiden en om gedurende de eerste nacht iemand in zijn nabijheid te hebben. Dit vanwege het - kleine - risico op een bloeddrukval. Normaliter is het niet nodig om een verband aan te leggen. Dit betekent ook dat het sociale leven en het beroepsleven zonder onderbreking kunnen doorgaan. Het enige wat een klein beetje zichtbaar kan zijn, zijn heel kleine korstjes in de receptor-zone. Deze korstjes zullen 2 à 4 weken na de ingreep op natuurlijke wijze afvallen. Het is echter ook mogelijk om ze sneller te doen verdwijnen. Er wordt een ontsmettende lotion voorgeschreven die men gedurende enkele dagen moet aanbrengen. Het is mogelijk dat er, tijdens de eerste twee nachten, een klein beetje bloed vrijkomt ter hoogte van de donor-zone en ter hoogte van de receptor-zone. Er treedt geen post-operatieve pijn als zodanig op. Men ervaart hooguit, gedurende ongeveer de eerste 24 uren, een indruk van een gespannen hoofdhuid. Vanaf de derde dag kan het voorhoofd soms wat opzwellen. Hetzelfde gebeurt soms ook ter hoogte van de oogleden. Deze zwelling verdwijnt omstreeks de vijfde dag. Ze kan sowieso worden beperkt door preventief geneesmiddelen te nemen.

opmerking : in het geval er voorafgaandelijk een behandeling met Regaine en/of met Propecia heeft plaatsgevonden, kan deze zonder probleem worden voortgezet gedurende hele periode. Men mag zijn haar opnieuw met shampoo wassen vanaf de dag na de operatie. Dit moet zachtjes gebeuren en buiten de behandelde zones. De behandelde zones mogen wel met water worden afgespoeld, waarbij men aanrakingen vermijdt.

Na 3 dagen, mag men de hele hoofdhuid opnieuw met shampoo wassen. Omstreeks de vierde week zullen er een aantal ingeplante haren uitvallen. De onderzijde van de haarwortel blijft echter intact. Hieruit zal er tussen de tweede en de vijfde maand een nieuw haar groeien. De haren die niet uitvallen, zullen onmiddellijk beginnen groeien, a rato van één centimeter per maand. Gedurende de periode waarin de haren opnieuw beginnen te groeien, kunnen er zich soms kleine epidermale cysten vormen. Deze zijn te wijten aan het feit dat de huid geïrriteerd raakt door nieuwe haren die niet onmiddellijk door de hoofdhuid geraken. Ook kan er soms een tijdelijke ongevoeligheid optreden ter hoogte van de donor-zone. De verandering vindt heel geleidelijk aan plaats over een periode van verschillende maanden. Ze is dus onmerkbaar voor de omgeving. De ingreep kan dan ook in alle discretie worden uitgevoerd. Na 6 tot 12 maanden kan men zich een oordeel vormen van het definitieve resultaat.

Vragen en antwoorden

Leidt deze ingreep tot echte resultaten?

Ja. Dankzij de techniek van de capillaire micro-transplantaten worden de haren zodanig over de kale delen van het hoofd verdeeld dat er een optische indruk van een volle haardos ontstaat. Vermits de haren van de patiënt zelf worden gebruikt, treden er geen afstotingsverschijnselen op. Het bekomen resultaat is dus blijvend. Tot slot behouden de verplante haren hun eigenschappen qua kleur, textuur en vorm.

Waarom zou ik overgaan tot capillaire microtransplantatie?

• Ik wil er niet uitzien zoals mijn kale vader (of moeder).
• Doordat ik haar heb verloren, zie ik er ouder uit dan mijn leeftijd.
• Het stoort me dat mensen zien dat ik kaal begin te worden.
• Hoe ik mezelf in de spiegel zie, is niet hoe ik mij voel.
• Ik wil meer in de smaak vallen, met name door een ideale haardos.

Kan men er een mislukte haartransplantatie mee corrigeren?

De oplossing bestaat er meestal in om folliculaire micro-transplantaten te plaatsen tussen de oude transplantaten, met de bedoeling om deze laatste te doen verdwijnen in de massa verplante haren. Soms zal het nodig blijken om de grove, oude transplantaten te verwijderen, maar men kan er dan tenminste nog de haren uit recupereren.

Is de ingreep pijnlijk?

Enkel de plaatselijke verdoving doet een beetje pijn, net zoals bij de tandarts. Na de ingreep is er nauwelijks sprake van pijn. Het is meer een kortstondig gevoel van spanning in de hoofdhuid. De geneesheer zal een pijnstiller voorschrijven, maar meestal hoeft deze niet te worden ingenomen.

Vormen er zich littekens?

Het litteken van de donor-zone is op zich al erg fijn, en het gaat sowieso schuil achter de haren. Ter hoogte van de receptor-zone is er - dankzij de techniek van de micro-insnijdingen - zelfs helemaal geen litteken zichtbaar.

Hoe snel kan men opnieuw zijn haren wassen?

Dit kan reeds vanaf de dag na de ingreep. Het is zelfs aangeraden om het dagelijks te doen. Hierdoor zullen de kleine korstjes sneller verdwijnen.

Op hoeveel micro-transplantaten en op hoeveel behandelingssessies moet men rekenen?

Alles hangt af van de grootte van de kale plekken. Men mag hierbij niet uit het oog verliezen dat er ook haren moeten worden ingeplant in de naastliggende zones die nu nog een beetje behaard zijn, maar die de komende jaren ook kaal dreigen te worden. Gemiddeld zijn er :

• 400 tot 600 transplantaten nodig voor de kruin of voor de slapen
• 1.000 transplantaten voor een gedeeltelijke kaalheid op het frontale en bovenste gedeelte
• vanaf 1.500 transplantaten voor een wijdverbreide kaalhoofdigheid

Dankzij de folliculaire micro-transplantaten is het resultaat vanaf de eerste ingreep heel natuurlijk. Het aantal sessies hangt uitsluitend af van de haardichtheid die de patiënt wenst.

Treden er soms afstotingsverschijnselen op?

Nooit, vermits het de haren van de patiënt zelf zijn die worden verplant!

Hoe lang moet men zijn beroepsleven onderbreken?

De meeste patiënten hervatten hun beroepsbezigheden reeds op de dag na de ingreep. Soms kan er een vooraan op het hoofd een oedeem optreden. Dit oedeem is doorgaans echter maar zeer klein. Indien men desondanks discreet wil blijven met betrekking tot de ingreep, dan kan het aangewezen zijn om zijn activiteiten toch enkele dagen te onderbreken. Deze zwelling kan echter grotendeels worden vermeden indien men voor de ingreep de nodige medicatie neemt.

Zijn er risico's verbonden aan een sessie capillaire micro-transplantaties?

Nulrisico bestaat vanzelfsprekend niet. Dankzij de ervaring en de bekwaamheid van het team worden de risico's echter zoveel mogelijk beperkt, te meer daar het team over al het materiaal beschikt om een optimale steriliteit (autoclaaf, steriele velden, enz.) en een optimale veiligheid (cardioscoop, oxymeter, enz.) te waarborgen.

Alopecia bij de vrouw

Alopecia bij vrouwen verschilt van die bij mannen. Ze treedt op onder drie vormen:

• alopecia bij de vrouw na de menopauze: het betreft een verspreide alopecia, die evenwel uitgesproken is ter hoogte van de kruin.
• androgenetische alopecia van het mannelijke type: de voorste haarlijn wordt teruggedrongen. Deze vorm van alopecia komt zelden voor en mondt gelukkig nooit uit in een volledige kaalheid.
• androgenetische alopecia van het vrouwelijke type: dit is de meest voorkomende vorm. Het haar op de kruin wordt dunner, de haren op zich worden fijner, en doorheen de haren wordt de hoofdhuid zichtbaar. Enkel de voorste haarlijn blijft er zowat normaal uitzien.

Men onderscheidt doorgaans drie niveaus van kaalhoofdigheid, volgens de classificatie van Ludwig. De mate waarin aan deze verschillende pathologieën kan worden verholpen, hangt af van de kwaliteit en van de concentratie van de haren in de donor-zone. Deze moeten worden bepaald tijdens de eerste consultatie.

Haaruitval

Esthetische Geneeskunde: Haaruitval

Het zo gevreesde schrikbeeld!

Inleiding

Haaruitval is een heel courant verschijnsel. Nochtans kan een vroege diagnose heel wat haren sparen... Ernstige haaruitval of het dunner worden van het haar moeten ernstig genomen worden.

• Erfelijke kaalhoofdigheid : is de belangrijkste oorzaak.
• Geboorte van een kind : tijdens de zwangerschap vermindert de haaruitval. Gedurende de maanden na de bevalling volgt er dan evenwel een inhaalbeweging en verliest de vrouw dus meer haar .
• In de drie maanden volgend op een periode van hoge temperatuur, een ernstige infectie of een ernstige operatie kan er veel haarverlies zijn .
• Ziekten van de schildklier.
• Een proteïnearm dieet en een tekort aan ijzer.
• Sommige geneesmiddelen en sommige behandelingen tegen kanker.
• De anti-conceptiepil, bij vrouwen die een erfelijke aanleg hebben tot dunner wordend haar.
• Kale plekken: een ziekte van de hoofdhuid, waardoor de haren bij bosjes uitvallen.
• Hoofddermatose: een infectie van de hoofdhuid die wordt veroorzaakt door een schimmel.
• Het herhaald blootstellen van de huid aan agressieve inwerkingen zoals kleuringen, ontkleuringen, ontkrullingen en permanenten kan het haar brozer maken en het zelfs doen afbreken.

Behandeling

De meeste van deze aandoeningen kunnen behandeld worden. De techniek is tegenwoordig zo ver gevorderd dat het bijna onmogelijk geworden is om de zone met getransplanteerd haar nog als zodanig te herkennen. Maar wanneer het haarverlies onomkeerbaar is geworden, dan bestaat de enige oplossing erin om een transplantatie uit te voeren. Deze ingreep bestaat in het overbrengen van haar uit een zone met normale haargroei (donorzone) naar een zone waar het haar schaars of zelfs verdwenen is (de ontvangende zone).

De cyclus van het haar

Elke haarfollikel leeft in een telkens terugkerende cyclus van een lange periode van groei, gevolgd door een relatief korte periode van rust. Gedurende de rust-periode zit de haar nog wel vast aan de haarfollikel, maar groeit niet meer. Na de rust-fase valt de haar uit en een nieuwe haar begint te groeien en begint er weer een nieuwe cyclus. Er is een genetische aanleg van elke haarfollikel om een eigen patroon van groei en rust-fase te hebben. Haarfollikels zijn als het ware voorgeprogrammeerd om naarmate de leeftijd vordert, minder tijd te groeien en langer in rust-fase te blijven. De haargroei cyclus van een haar bestaat uit drie fases:

Anagen (groei) fase

Dit is de naam voor de periode van groei van een haarfollikel. De anagen fase voor de haarfollikels op de schedel is gemiddeld 3 tot 5 jaar.

Catagen (intermediaire) fase

Aan het einde van de groeiperiode, maken haarfollikels zich op voor de periode van rust. Deze overgangsfase waarin de haarfollikel overgaat van groei- naar rust-fase, wordt de catagen fase genoemd. Deze fase binnen de haargroei cyclus duurt gemiddeld één tot twee weken. Tijdens de catagen fase storten de diepere delen van de haarfollikels in.

Telogen (rust) fase

Dit is de periode van rust voor de haarfollikel. Het duurt doorgaans drie tot vier maanden en aan het einde van deze periode zullen oudere haren wiens 'leven' aan het einde is, uitvallen en vervangen worden door nieuwe haren die beginnen te groeien. De groei (anagen) fase beslaat ongeveer negentig procent (1000 dagen of meer) van de groeifase van een haarfollikel. Terwijl de intermediaire (catagen fase; tien dagen) en uitval (telogen fase; 100 dagen) fases samen slechts tot tien procent van de cyclus beslaan. Op een zeker moment is ongeveer tien procent van de haarfollikels in de intermediaire of uitval fase; er groeit dus op dat moment geen haar. Deze haarfollikels daarentegen, zijn willekeurig over de schedel verdeeld en om die reden ziet u geen kale plekken ontstaan.

Over een droge hoofdhuid, schilfers en veel meer...

Droge huid en droog haar

De hoofdhuid en het haar worden vaak droog omdat de talgklieren onvoldoende talg produceren. Of door externe factoren zoals: de warmte van de haardroger, zout/chloor water, de zon of onaangepaste verzorging. Het biologisch evenwicht is dan verstoord. De huid heeft geen natuurlijke beschermend effect meer en de hoofdhuid geen verdediging tegen de verschillende milieu agressies. Het haar wordt droog en broos. Het verliest zijn glans, zijn elasticiteit en soepelheid. Het verandert van structuur, breekt of valt uit. De hoofdhuid jeukt of geeft een trekkerig gevoel, er kan irritatie optreden of zelfs roos.

Schilfers

Bij sommige mensen verschijnen schilfertjes wanneer de toestand van de hoofdhuid verandert. Dit ongeacht of het een droge of vette hoofdhuid betreft. De natuurlijke zuurfilm laat het afweten en speelt zijn regulerende rol niet meer. Micro-organismen zijn minder gecontroleerd en beginnen zich overmatig te verspreiden. Dit fenomeen is hoofdzakelijk te wijten aan de levenswijze die een invloed kan hebben op de natuurlijke weerstand van de hoofdhuid. Bijvoorbeeld: stress, stoornissen van celdeling, nicotine of alcohol, een tekort aan vitaminen of gewoonweg het gebruik van producten die slecht afgestemd zijn op het haartype. Dit kan dan een overdreven afschilfering teweegbrengen. Onder de invloed van de kam of de borstel komen de schilfertjes los en komen op het haar of op de schouders terecht. Ze veroorzaken een zeer kenmerkend onesthetisch probleem. In de meeste gevallen gaat dit gepaard met irritatie, roodheid, jeuk of zelfs andere huidproblemen.

Gevoelige hoofdhuid

De hoofdhuid en het haar worden vaak gevoelig wanneer ze onderhevig zijn aan bepaalde factoren zoals stress of bij gebruik van onaangepaste producten en verzorging. Hun natuurlijke afweersystemen werken niet meer normaal tegen micro-organismen.
Het haar reageert door zijn glans te verliezen en door elektrisch te worden. De afscheidingen van de talg- en zweetklieren van de huid ontwikkelen niet meer hun normale antibacteriële werking; er kunnen dan onaangename spanningen en jeuk opduiken, of zelfs zwellingen en een pijnlijke hoofdhuid.

Fijn en gespleten haar

Fijn en gesleten haar wordt vaak broos wanneer er een tekort is aan vetten en eiwitten die nodig zijn voor zijn structuur. Dit gebeurt wanneer zijn schubben open staan en de vezel wordt aangetast. Vaak is dit het gevolg van onvoldoende of verkeerde verzorging. De haarschubben vervullen hun beschermende functie niet meer. Fijn haar verliest dan zijn substantie en lijdt hier erg onder want zijn structuur is beschadigd. Zijn sterkte neemt af, zijn veerkracht verdwijnt, wordt slap, futloos en breekt tenslotte af.

Haaruitval haarfijn besproken

Haaruitval: een natuurlijk proces

Haren worden geproduceerd uit huidcellen in de haarfollikels of haarzakjes. Iedereen heeft bij de geboorte ongeveer 100.000 haarzakjes op het hoofd. Het aantal van die haarzakjes is genetisch bepaald. Blondharigen hebben bv. meer haarzakjes dan donkerharigen en dan rosharigen. Met het ouder worden vermindert het aantal haarzakjes lichtjes, en dus automatisch ook het aantal haren. Ieder haarzakje produceert gemiddeld 20 keer een haar. Dat wil zeggen dat elke haar 20 keer een cyclus doorloopt. Deze cyclus bestaat uit drie fasen: een groei-, rust-, en eindfase. In de groeifase is de haar actief aan het groeien. In de rustfase groeit de haar niet meer en in de eindfase valt de haar uit. De groeifase duurt normaal gesproken drie tot vijf jaar. De haren op het hoofd zijn in de verschillende genoemde fasen. Iedere dag vallen er 100 tot 150 haren uit. Dit zijn haren die in de eindfase van de cyclus zijn. Dit is volstrekt normaal. Daar de groeifase van het hoofdhaar 3 tot 5 jaar duurt en deze cyclus zich gemiddeld 20 keer herhaalt leert een simpel rekensommetje ons dat iemand theoretisch tot zijn 100e levensjaar een bos met haar kan hebben (20 cycli x groeifase van 5 jaar = 100 jaar).

De groeifase echter kan worden verstoord met kaalheid als gevolg. De boosdoener is, zoals reeds vermeld, het hormoon dihydrotestosteron (DHT). Dit hormoon wordt gevormd uit het mannelijk hormoon testosteron. Dihydrotestosteron verkort de groeifase op bepaalde gedeeltes van het hoofd (inhammen, kruin en ter hoogte van de scheiding) van 3 tot 5 jaar naar bijvoorbeeld drie tot vier maanden. Dit betekent dat je op 20-jarige leeftijd behoorlijk kaal kunt zijn (20 cycli van 4 maanden = 80 maanden = 6,6 jaar in plaats van 100 jaar). De haren worden dunner en lichter in de opeenvolgende groeifasen. Op een gegeven moment komt er geen haar meer uit het haarzakje tevoorschijn. De groeifase van een haar wordt dus verkort, terwijl de haargroeicyclus wordt versneld, met als gevolg dat de haarzakjes eerder zijn 'opgebruikt'. Het gevolg is een kale plek. Vanaf het moment dat DHT actief is kun je dus binnen 10 jaar helemaal kaal zijn. Alopecia androgenetica leidt overigens nooit tot volledige kaalheid. De haarkrans op de achter- en zijkanten van het hoofd is niet gevoelig voor dihydrotestosteron. Er blijft dus altijd een hoeveelheid haar op die plaatsen over. Ook vrouwen kunnen last hebben van alopecia androgenetica, maar omdat vrouwen maar heel weinig testosteron hebben, komt het bij hen veel minder voor. Bij vrouwen begint de haaruitval meestal na het 40e levensjaar (na de menopauze). Bovendien is de haaruitval bij hen meer geleidelijk over de hele hoofdhuid verdeeld (diffuus proces). Daardoor ontstaat zelden echte kaalheid, maar het haar kan wel zo dun worden dat de hoofdhuid er doorheen schijnt.

Diagnose

Overmatige haaruitval en het dunner worden van haren kan worden gemeten: op een sterk vergrote foto kun je de haren tellen en uitdrukken in het aantal haren per vierkante centimeter. Ook kun je op de vergrotingsfoto's de dikte van een haar meten. Als haren te dun zijn of als er te weinig haren per vierkante centimeter zijn kan dit er op duiden dat het haarzakje niet goed functioneert.

Oorzaken

Mogelijke oorzaken van haaruitval kunnen zijn: 

• Erfelijk, natuurlijk proces (alopecia androgenetica) veroorzaakt door het hormoon dihydrotestosteron. Bij mannen leidt dit tot de bekende inhammen op het voorhoofd of een groter wordende kale plek op de kruin. Bij vrouwen komt deze vorm van haaruitval in mindere mate ook voor. De haaruitval is bij hen verspreid over het hele hoofd: het haar oogt dan dunner. Deze vorm van haaruitval is een natuurlijk proces en moet niet als abnormaal beschouwd worden. 
• Alopecia areata. Er ontstaan volkomen kale plekken op hoofd, wenkbrauwen of andere lichaamsdelen. Ook dit geneest vaak vanzelf, tenzij volledige kaalheid is ontstaan. Ontstaat vaak na spanningen. 
• Tijdelijke haaruitval door bijvoorbeeld koorts, na een bevalling, bij een geslachtsziekte, psychische aandoening of als bijwerking van bepaalde geneesmiddelen (bijvoorbeeld cytostatica of een chemokuur). 
• Haaruitval door voortdurend trekken aan het haar (trichotillomanie). 
• Kale plekken als gevolg van verbrandingen, verwondingen, infecties of bestraling van de huid, die tot littekens hebben geleid. Deze kunnen niet meer genezen.

Er bestaan veel fabels over de oorzaken van kaalheid. Er wordt wel beweerd dat je kaal wordt als je je haar te hard borstelt, elastiekjes er te strak indoet of als je je haar permanent of verft. Ook zou je kaal worden als je vaak een pet of hoofddoek draagt of teveel met je hoofd draait als je slaapt. Het haar kan hier inderdaad van beschadigen, maar dan breekt het meestal af en groeit vanzelf weer aan. Alleen door het extreem straktrekken van de haren kunnen ze helemaal uitgetrokken worden; dit heet tractiealopecia.

Overmatig haaruitval: voor vrouwen veel erger dan voor mannen

Hoe weet je of je haaruitval hebt?

Haaruitval is een natuurlijk proces. Een haar heeft nu eenmaal niet het eeuwige leven. Bij gezonde mensen kan elke haar drie tot vijf jaar in de hoofdhuid blijven zitten. In deze periode blijft het haar groeien. Na deze tijd valt de haar uit en blijft het haarzakje ongeveer drie maanden zonder haar (rustfase). Dan komt er een nieuwe haar uit het haarzakje en herhaalt zich de cyclus van drie tot vijf jaar. Omdat een mens 100.000 tot 150.000 haarzakjes heeft is het dus normaal dat er ongeveer 50 tot 100 haren per dag uitvallen. Maar hoe weet je nu of het er niet meer zijn? Overmatig haaruitval en het dunner worden van haren kan maar op één manier worden vastgesteld: door te meten! Op een sterk vergrote foto kun je de haren tellen en uitdrukken in het aantal haren per vierkante centimeter. Ook kun je op de vergrotingsfoto’s de dikte van een haar meten. Als haren te dun zijn of als er te weinig haren per vierkante centimeter zijn kan dit er op duiden dat het haarzakje niet goed functioneert. Elk haarzakje kan ongeveer 20 haren voortbrengen waarna het afsterft. Omdat elke haar drie tot vijf jaar in het haarzakje verblijft zou een mens dus pas na verloop van 60 tot 100 jaar kaalheid kunnen vertonen. Dat vele mannen en vrouwen al op jeugdige leeftijd reeds kaalheid vertonen heeft te maken met de gevoeligheid van bepaalde haarzakjes voor het hormoon dihydrotestosteron (DHT). Dit hormoon verhindert een goede doorbloeding van het haarzakje waardoor de groeifase van de haar verkort wordt van drie à vijf jaar tot slechts enkele maanden. De korte, dunne haren (afbeelding) zijn gemakkelijk uit de hoofdhuid te verwijderen en de maximaal 20 haarcycli van het aangedane haarzakje vinden in slechts vijf tot tien jaar plaats. Omdat het DHT vanaf de puberteit in het lichaam verschijnt kan kaalheid, afhankelijk van de concentratie van het DHT in het bloed, al vanaf 20-jarige leeftijd optreden.

Typen kaalheid

Bij mannen komt de kaalheid tot uiting bij de slapen en op de kruin. Het haar wordt dunner en geleidelijk ontstaat er een verbinding van de kalende slapen met de kruin. Bij vrouwen komt de mannelijke kaalheid vooral tot uiting op de middenlijn van het hoofd. Omdat deze vorm van kaalheid erfelijk is zien veel mannen en vrouwen haaruitval op jonge leeftijd als een groot probleem. Immers, een kalend hoofd geeft een ouder gezicht.

Welke behandelingsmethoden zijn er bij overmatig haaruitval?

Behandelingen van mannelijke kaalheid (alopecia androgenetica) worden al in de oudheid gerapporteerd. De oude Egyptenaren, Grieken en Romeinen maakten al brouwsels tegen kaalheid. Het is zeer onwaarschijnlijk dat deze aanleiding gaven tot haargroei. Merkwaardig eisgenlijk dat de productie van haarelixers en haargroeimiddelen vanaf die tijd tot heden gewoon doorgang heeft gevonden. Ook op dit moment worden nog grote hoeveelheden onwerkzame stoffen tegen vaak hoge prijzen verkocht aan kalende mannen en vrouwen, die door hun probleem een gemakkelijke prooi zijn. Vanuit wetenschappelijk oogpunt zijn er maar enkele behandelingsmethoden voor kaalheid, waarvan de werkzaamheid wetenschappelijk is vastgesteld.

Preventie

Bij de preventie van mannelijke kaalheid speelt finasteride een belangrijke rol. Finasteride is een middel dat werd toegediend bij prostaatvergroting. Als bijwerking werd een toename van het aantal haren op de hoofdhuid waargenomen. Finasteride blokkeert de omzetting van testosteron in DHT, waardoor vervroegde haaruitval achterwege zal blijven. Finasteride wordt in een dosering van 1 mg per dag goed verdragen en kent slechts weinig bijwerkingen). Het middel is sinds 1 januari 2003 in Nederland toegelaten voor toepassing bij de preventie van haarverlies. Bij gebruik van finasteride bij personen bij wie “dun” haar aanwezig is leidt dit tot een verlenging van de groeifase van de haren. In elke volgende haarcyclus wordt het haar dikker en steviger totdat de oorspronkelijke dikte is bereikt. Daarnaast wordt de oorspronkelijke pigmentatie van het haar hersteld zodat de haren minder licht van kleur worden. Omdat het resultaat pas na één à twee haarcycli zichtbaar is zal het effect van de behandeling pas na minimal één jaar zichtbaar zijn. Na twee jaar gebruik van finasteride wordt het uiteindelijke resultaat bereikt. Haarverlies treedt weer op zodra de toediening van finasteride voor een langere periode wordt gestaakt.

Ten slotte zijn er nog stoffen die ervoor zorgen dat de aanwezige kaalheid niet verergert of die het kaalwordingsproces vertragen. Hierbij spelen de stoffen minoxidil en aminexil een belangrijke rol. Minoxidil is oorspronkelijk een bloeddrukverlagend middel, dat de doorbloeding van het haarzakje bevordert. Minoxidil werd klinisch getest en de resultaten gaven aan dat haarverlies zowel bij mannen als bij vrouwen vrijwel tot staan kon worden gebracht. Dit middel wordt in een haarlotion dagelijks op de hoofdhuid aangebracht. Als de behandeling wordt afgebroken stopt ook het effect en vallen de haren versneld uit. Minoxidil wordt in het algemeen goed door patiënten verdragen. Slechts incidenteel werd een locale irritatie of een overgevoeligheid gerapporteerd. Onder mannen met kaalheid zijn klinische studies verricht naar het preventieve effect van aminexil, een stof die de verbindweefseling rondom de haarzakjes tegengaat. Hierdoor blijft de bloedvoorziening tijdens de groeifase van de haren op peil waardoor de haren tot een meer volledige wasdom komen. Aminexil wordt in een lotion op de markt gebracht en moet dagelijks gedurende tweemaal zes weken per jaar op de hoofdhuid worden aangebracht. Bij vrouwen met alopecia androgenetica, ten slotte, leidt de toediening van een hoog-oestrogene anticonceptiepil, al dan niet aangevuld met cyproteronacetaat, tot een vertraging van het haarverlies.

Therapie

Voor de behandeling van kaalheid in afwezigheid van haarzakjes bestaat slechts één therapie, de herverdeling van haar. Hierbinnen worden enkele mogelijkheden onderscheiden. Al enige decennia wordt de methode van de “alopecia reduction” toegepast. Hierbij wordt een ballon onder de hoofdhuid met het te herverdelen haar aangebracht en over een periode van ongeveer drie maanden opgeblazen. De hoofdhuid wordt opgerekt en de met haar begroeide hoofdhuid wordt langs chirurgische weg verplaatst naar plaatsen met kaalheid, onder verwijdering van de kale hoofdhuid. De methode wordt klinisch over het algemeen goed verdragen en het behandelingsresultaat is vrijwel altijd blijvend. Een tweede chirurgische mogelijkheid die leidt tot herverdeling van haar is de flap-techniek. Hierbij wordt een huidlap met het haar los gemaakt en verplaatst naar een kaal deel van het hoofd. Deze methode wordt minder toegepast omdat een groot deel van de behaarde donorhuid wordt verwijderd waardoor het ontstane defect moeilijk op esthetische wijze te herstellen is. Daarnaast bestaat het risico dat de flap wordt afgestoten waarbij verlies optreedt van de schaarse donorhuid. Bovendien zullen de haren in een minder gewenste richting komen te staan. Sterk in opkomst is de techniek van de mini- en micrografts. Hierbij wordt een lap met donorhaar verwijderd uit de krans op het achterhoofd. Deze krans bevat haarzakjes die ongevoelig zijn voor het dihydrotestosteron. De follikels worden uitgeprepareerd en afzonderlijk of in groepjes van 2 of 3 haarzakjes ingeplant op de kale hoofdhuid. Deze huid wordt hiertoe voorbereid door preparatie van gaatjes met behulp van een laser, een mesje of een boortje. Afhankelijk van de plaats op de hoofdhuid worden in een gaatje éen (micrografts), twee of drie haarzakjes (minigrafts) ingeplant. Aanvankelijk gaan de haren verloren en na verloop van drie tot negen maanden ontwikkelen zich nieuwe haren uit de geïmplanteerde haarzakjes. Hoewel er nog geen studies met lange termijnresultaten zijn gepubliceerd is het de verwachting dat de haren van de getransplanteerde haarzakjes geen gevoeligheid voor dihydrotestosteron zullen ontwikkelen en de kaalheid dus niet zal terugkeren.

Aanbevelingen voor preventie en therapie

Door de American Academy of Dermatology werden richtlijnen opgesteld voor de preventie en de behandeling van mannelijke kaalheid. Er wordt onderscheid gemaakt tussen medische en niet-medische behandelingsmogelijkheden. Tot de niet-medische mogelijkheden behoren de haarwerkjes (pruiken), haarextensies en haarwevingen. Binnen de medische mogelijkheden moet rekening worden gehouden met het verwachtingspatroon van de patiënt. Indien deze is gericht op de preventie van (verder) haarverlies kan worden gekozen voor aminexil en minoxidil 2%. Beide zijn zonder recept verkrijgbaar. Minoxidil 5%, waarvan een betere werking wordt verwacht dan van de 2% concentratie, is door de relatief hoge concentratie nog slechts op doktersrecept verkrijgbaar. Bestaat het verwachtingspatroon bij de patiënt dat het aantal haren zal gaan toenemen omdat de haarzakjes nog aanwezig zijn dan kan finasteride worden toegepast. Dit middel is uitsluitend op recept verkrijgbaar. Combinaties van finasteride en aminexil of minoxidil kunnen elkaars werking versterken. Bij patiënten waarbij kaalheid samengaat met de afwezigheid van haarfollikels maar waarbij wel voldoende donorhaar aanwezig is kunnen chirurgische technieken worden toegepast. Om te voorkomen dat verlies van nog aanwezig DHT-gevoelig haar verloren gaat moeten deze patiënten tevens finasteride gebruiken. De methode van de mini- en micrografts is het meest elegant. De behandeling wordt onder lokale verdoving uitgevoerd en is het minst belastend voor de patiënt in medisch en psychisch opzicht. Bij vrouwen met alopecia androgenetica kan een hoog-oestrogene anticonceptiepil, al dan niet aangevuld met cyproteron-acetaat, worden toegediend om (verder) haarverlies te voorkomen. Over de mogelijke bijwerkingen van finasteride bij vrouwen is nog onvoldoende bekend.

De verschillende haartypes!

De wortel van een haar zit in een zakje in de huid. De lok wordt uit de zak geduwd met een tempo van 0,35 mm per dag, zodat haar met gemiddeld 1 centimeter per maand groeit. Bij gezonde mensen kan elk haar 3 tot 5 jaar in de hoofdhuid blijven zitten. Tijdens deze periode groeit het haar. Na deze tijd valt het haar uit en blijft het haarzakje ongeveer 3 maanden zonder haar (rustfase). Daarna komt er een nieuw haar uit het haarzakje. Deze cyclus herhaalt zich om de 3 tot 5 jaar. Een mens heeft 100.000 tot 150.000 haarzakjes dus is het normaal dat er ongeveer 50 tot 100 haren per dag uitvallen. Een haarzakje kan ongeveer 20 haren voortbrengen waarna het afsterft, dus normaal zou je pas na 60 tot 100 jaar kaal kunnen worden. Haar is samengesteld uit keratine en vormt zich in een haarfollikel waarin 2 à 3 talgklieren talg uitscheiden. Deze uitscheiding gebeurt onder hormonale invloed. Talg bestaat uit een mengsel van allerlei vettige stoffen die de huid soepel houden en beschermen tegen uitdroging.

De verschillende haartypes

1. Normaal haar : je haar glanst, is gemakkelijk te stylen en voelt zacht aan. Je haar heeft weinig aandacht nodig. Om het gezond te houden is het belangrijk om verstandig te eten, gezond te leven en je haar goed te verzorgen.
    
2. Vet haar : je haar ziet er snel piekerig uit, hangt slap naar beneden, heeft weinig volume, wordt snel weer vet na het wassen en moet vaak gewassen worden, kan onaangenaam ruiken.

Oorzaak van vetof vettig haar is dat er meer talg wordt afgescheiden door de talgklieren. Dit vet komt terecht in het haarzakje en op de hoofdhuid vermengt zich dit met de aanwezige stoffen op de hoofdhuid, waardoor een onaangename geur kan ontstaan. Door het haar te kammen, te borstelen of met de vingers doorheen te strijken, worden de vetten over het gehele haar verspreid. Talgvet kan zich dus op 3 plaatsen bevinden nl. in het haarzakje, op de hoofdhuid en op het haar. De aanmaak van talgvet in het haarzakje wordt hormonaal beinvloed : het mannelijk hormoon testosteron stimuleert de aanmaak van talgvet, het vrouwelijk hormoon oestrogeen remt de vetproductie. Ook de menstruele cyclus kan de talgproductie beïnvloeden : juist voor of juist na de menstruatie kan men last krijgen van puistjes en vet haar. De aanmaak van talgvet op de hoofdhuid wordt niet beïnvloed door hormonen maar door temperatuur. Stijgt de temperatuur (warmte, heet föhnen, sauna-bezoek…) dan stijgt de talgproductie.Gebruik bij vet haar bij voorkeur shampoos en conditioners voor ‘vet haar’. Deze bevatten meestal een hoger gehalte aan reinigingsmiddelen.Gebruik liever geen gel of waxachtige stylingproducten. Vermijd veelvuldig kammen, borstelen en met handen door het haar strijken. 

1. Droog haar : je haar ziet dof, klit snel, is weerbarstig, breekt gemakkelijk af.Oorzaken van droog haar zijn velerlei :
   
   
• te lage talgproductie
   
• beschadigde haarstructuur : onder invloed van zwembad- en zeewater, het hardhandig wrijven met een handdoek, haarbehandelingen zoals permanenten, bleken of kleuren, het gebruik van borstels waar de borstelharen te dicht op elkaar staan, verliest het haar vocht en wordt droog.
   
• de omgevingstemperatuur : wanneer haar te lang wordt blootgesteld aan een te droge atmosfeer (centrale verwarming) of onder invloed van zon, droogkap, veelvuldig gebruik van krultangen, föhnen etc….zal het het haar uitdrogen.

Gebruik ook bij droog haar aangepaste shampoos en conditioners. Wrijf het haar niet droog maar dep het droog (breken van het haar).Gebruik geen stalen kam of borstel.Een haarmasker kan je haar een oppepper geven.

Propecia tabletten remmen kaalheid

Wat is 'Propecia'?

'Propecia' is het enige op recept verkrijgbare medicijn voor de behandeling van haarverlies bij mannen. Het is wetenschappelijk bewezen dat één tablet 'Propecia' per dag haarverlies kan stoppen en bij twee op de drie mannen de haargroei bevordert. 'Propecia' wordt door Merck Sharp & Dohme BV gefabriceerd.

'Propecia' tabletten

'Propecia' is een medicijn dat uitsluitend op recept verkrijgbaar is. Van 'Propecia' is wetenschappelijk aangetoond dat het bij mannen die haar beginnen te verliezen dit haarverlies kan stoppen en de haargroei kan verbeteren. 'Propecia' remt het proces waarbij het haar steeds korter en dunner wordt en pakt zo het probleem van haarverlies bij de wortel aan. Vaak leidt dit tot omkering van het proces van haarverlies en zie je nieuwe haargroei.'Propecia' wordt als één tablet per dag ingenomen. 'Propecia' tabletten zijn achthoekig van vorm, geelbruin van kleur, met aan één kant een 'P'-logo en aan de andere kant 'PROPECIA'. De tabletten zijn verkrijgbaar in een doosje met 3 doordrukstrips van 10 tabletten. In het doosje zit ook een patiëntenbijsluiter . Deze patiëntenbijsluiter bevat alle informatie die voor jou als gebruiker van 'Propecia' belangrijk is.

Voor wie is 'Propecia' bestemd?

‘Propecia' wordt gebruikt voor de behandeling van vroege stadia van kaalheid (alopecia androgenetica) bij mannen. Bij postmenopauzale vrouwen met alopecia androgenetica die 12 maanden lang met finasteride 1 mg werden behandeld, werd geen werkzaamheid aangetoond.

Wat mag je van 'Propecia' verwachten?

Over het algemeen kan het nodig zijn het middel drie tot zes maanden lang elke dag te gebruiken voor u een verandering opmerkt. Mannen met licht tot matig maar geen volledig haarverlies mogen verwachten baat te hebben bij het gebruik van 'Propecia'.

Hoe werkt 'Propecia'?

Uit onderzoeken is gebleken dat mannen met mannelijk haarverlies (androgene alopecia) op die plekken waar zij haar verliezen hogere concentraties DHT (dihydrotestosteron) in hun hoofdhuid hebben dan waar het haar groeit. Onder invloed van dit DHT verschrompelen de haarzakjes en vermindert zo het aantal zichtbare haren. 'Propecia' zorgt ervoor dat er minder DHT wordt aangemaakt zo voorkomt 'Propecia' dat de haarzakjes verschrompelen. Op deze wijze kan het proces van haarverlies worden omgekeerd. Dit kan in veel gevallen leiden tot nieuwe aangroei van lange, dikke, zichtbare haren.

Wat kost 'Propecia'?

'Propecia' wordt niet vergoed door de zorgverzekeraars. Het is belangrijk 'Propecia' te gebruiken voor zo lang als je arts dat voorschrijft. 'Propecia' kan op lange duur alleen werken als je het blijft innemen. Propecia kost:

                                 30 tabletten 60 tabletten 90 tabletten
Prijs                                € 49,70         € 92,93      € 136,17
Prijs per tablet                € 1,66           € 1,55           € 1,51

Haaruitval, algemene informatie!

Een dagelijks haarverlies van 100 haren is normaal, pas als het er veel meer zijn spreekt men van overmatige haaruitval of alopecia. Haaruitval bij vrouwen (40%) komt vaak voor, het kan een heleboel oorzaken hebben zoals bevallen, in de overgang zijn, stress, oververmoeidheid of ongezond eten. Wanneer de oorzaken worden opgelost stopt de haaruitval vanzelf. Bij mannen komt haaruitval zeer vaak voor (70%) en is het meestal van erfelijke aanleg.

Eén van de belangrijkste veroorzakers van kaalheid bij vrouwen en bij mannen is dihydrotestosteron, een mannelijk hormoon (androgeen). Dit erfelijk, natuurlijk proces wordt ‘alopecia androgenetica’ (mannelijke kaalheid) genoemd. Dihydrotestosteron maakt tijdens de vorming van een nieuw haar de haren korter en dunner. Uiteindelijk worden er geen nieuwe haartjes meer gevormd. Dit hormoon zorgt dus dat de haren uitvallen maar ook dat de uitgevallen haartjes worden vervangen door haren van mindere kwaliteit. De geneesmiddelen die gebruikt worden tijdens de behandeling van kaalheid proberen de vorming van dit hormoon te verhinderen! Teruggroei van haren in kale gebieden van het hoofd wordt zelden waargenomen. Daarom is de therapie vooral gericht op het behoud van de nog aanwezige haren. Een behandeling heeft het meest kans op slagen wanneer de kaalheid nog niet ver is gevorderd. Start men de therapie laattijdig, dan groeien de haren moeilijker terug.

Behandeling van mannelijke kaalheid door het lokaal toedienen van geneesmiddelen : De meest bestudeerde stof is minoxidil. Een verklaring voor de werking is nog niet gevonden. Zodra de behandeling wordt gestopt, gaat het effect verloren na 4-6 maand. De therapie bestaat meestal uit het tweemaal per dag aanbrengen van een minoxidil-oplossing. De nevenwerkingen beperken zich meestal tot een lokale irritatie van de behandelde hoofdhuid.

Haaruitval wordt niet veroorzaakt

• door het dragen van een hoed of pet, een helm en dergelijke.
• door regelmatig wassen van het haar

andere vormen van haaruitval zijn

• het ontstaan van ronde kale plekken op hoofd, wenkbrauwen of andere lichaamsdelen als mogelijk gevolg van een stoornis in het afweersysteem in ons lichaam (alopecia areata). Spontaan herstel van de haargroei is mogelijk na enkele maanden/jaren.
• kale vlekken veroorzaakt door een huidschimmel. Deze aandoening komt vooral voor bij kinderen. De meeste volwassenen bezitten huidsmeer met een voldoende hoeveelheid schimmelwerende stof.-Haarverlies als gevolg van een huidaandoening met litteken
• tekorten aan sommige voedingsstoffen of vitaminen door oa. ongezond eten
• bepaalde geneesmiddelen (kankertherapie) kunnen ook haaruitval veroorzaken
• haarverlies door het maniakaal plukken van de haren. (trichotillomanie)
• bepaalde haarbehandelingen (permanent, ontkleuren) kunnen als ze veel of niet vakkundig worden uitgevoerd de haren afbreken.

Wat te doen tegen haaruitval?

Is klassieke mannelijke kaalheid te behandelen?

Alopecia androgenetica is een natuurlijk, continu en persoonsgebonden proces. Of en hoe men de verschijnselen hiervan wil bestrijden, is afhankelijk van de mate waarin de kaalheid optreed, de leeftijd en de psychische belasting die men hiervan ervaart. Afhankelijk van de persoonlijke voorkeur bestaan er verschillende methoden om de klassieke mannelijke kaalheid te behandelen, gericht op: 

1. het voorkomen van een verdere toename van kaalheid 
2. het bestrijden van reeds opgetreden kaalheid 
3. het camoufleren van reeds opgetreden kaalheid.
   (Deze mogelijkheden kunnen ook worden gecombineerd)

1. Voorkomen van een verdere toename van kaalheid

Er zijn een aantal middelen op de markt die gericht zijn op het voorkomen van een verdere toename van kaalheid. Zij werken op basis van twee principes: 

• stimulering van het haarwortelzakje zodat er weer haargroei optreedt 
• verlenging van de haargroeicyclus door remming van DHT-productie in de haarwortelzakjes

De middelen waar het hier om gaat zijn:

Minoxidil

Minoxidil is oorspronkelijk een bloeddrukverlagend middel, dat de doorbloeding van het haarzakje bevordert. Minoxidil werd klinisch getest en de resultaten gaven aan dat haarverlies zowel bij mannen als bij vrouwen vrijwel tot staan kon worden gebracht. Dit middel wordt in een haarlotion dagelijks op de hoofdhuid aangebracht. Als de behandeling wordt afgebroken stopt ook het effect en vallen de haren versneld uit. Minoxidil wordt in het algemeen goed door patiënten verdragen. Slechts incidenteel werd een locale irritatie of een overgevoeligheid gerapporteerd.

Finasteride (Propecia)

Bij de preventie van mannelijke kaalheid speelt finasteride (merknaam Propecia) een belangrijke rol. Finasteride is een middel dat werd toegediend bij prostaatvergroting. Als bijwerking werd een toename van het aantal haren op de hoofdhuid waargenomen. Finasteride blokkeert de omzetting van testosteron in DHT, waardoor vervroegde haaruitval achterwege zal blijven. Finasteride wordt in een dosering van 1 mg per dag goed verdragen en kent slechts weinig bijwerkingen). Het middel is sinds 1 januari 2003 in Nederland toegelaten voor toepassing bij de preventie van haarverlies. Sinds 1 mei wordt het ook verkocht in Nederland. Fabrikant van het medicijn is farmaceut MSD en de merknaam van het medicijn is Propecia. Bij gebruik van propecia bij personen bij wie “dun” haar aanwezig is leidt dit tot een verlenging van de groeifase van de haren. In elke volgende haarcyclus wordt het haar dikker en steviger totdat de oorspronkelijke dikte is bereikt. Daarnaast wordt de oorspronkelijke pigmentatie van het haar hersteld zodat de haren minder licht van kleur worden. Omdat het resultaat pas na één à twee haarcycli zichtbaar is zal het effect van de behandeling pas na minimal één jaar zichtbaar zijn. Na twee jaar gebruik van propecia wordt het uiteindelijke resultaat bereikt. Haarverlies treedt weer op zodra de toediening van propecia voor een langere periode wordt gestaakt.

Aminexil

Onder mannen met kaalheid zijn klinische studies verricht naar het preventieve effect van aminexil, een stof die de verbindweefseling rondom de haarzakjes tegengaat. Hierdoor blijft de bloedvoorziening tijdens de groeifase van de haren op peil waardoor de haren tot een meer volledige wasdom komen. Aminexil wordt in een lotion op de markt gebracht en moet dagelijks gedurende tweemaal zes weken per jaar op de hoofdhuid worden aangebracht.

Overige haargroeimiddelen

Er zijn tientallen middelen op de markt die u stopzetting van de haaruitval garanderen en zelfs weer een volle haardos beloven. U kent de bekende voor/na foto’s ongetwijfeld. Er wordt jaarlijks wereldwijd miljoenen verdiend aan deze zogenaamde haargroeimiddelen waarvan de werking nooit klinisch of wetenschappelijk is aangetoond. Aan u de keuze om een dergelijk product aan te schaffen, maar mochten mensen er baat bij hebben zou dit wereldwijd al onder de aandacht gebracht zijn.

2. Bestrijden van reeds opgetreden kaalheid

Kaal is en blijft kaal. Er zijn geen lotions of medicijnen die kale plekken weer kunnen voorzien van haar. Het proces kan alleen vertraagd of gestopt worden. Als iemand al kaal is dan blijven er in principe 3 mogelijkheden over: 

• Accepteren 
• Haarwerk 
• Haartransplantatie

3. Camouflage van de reeds opgetreden kaalheid

Als het haar op bepaalde plaatsen dunner wordt, ga je de lichte hoofdhuid er doorheen zien. Mensen met donker haar valt dat al heel snel en storend op als ze voor de spiegel staan. Mensen met lichter haar merken het vaak pas in een later stadium, maar dan door opmerkingen van anderen. Er zijn mensen die hun haar dan met agressieve middelen in allerlei bochten wringen om de dunnende plek te bedekken. Of ze verven hun hoofdhuid met middelen die de poriën verstoppen. Maar dat getob werkt op de lange duur averechts omdat de resterende haren dan dunner en brozer worden, afbreken en versneld uitvallen. Afhankelijk van het stadium waarin de alopecia androgenetica zich bevindt, staan een aantal camouflagetechnieken ter beschikking. De coupe (vorm en lengte) van het haar en de kleur kunnen mede bepalen hoe erg een kale plek opvalt. Vraag uw kapper om advies. Daarnaast kan het haar geheel of gedeeltelijk worden vervangen. Dit is een techniek waarbij strengen (kunst-)haar aan de nog aanwezige hoofdharen worden bevestigd. Ook haarprotheses kunnen uitkomst bieden. Deze oplossingen worden overigens door ons NIET aangeraden, daar de resultaten vaak teleurstellend zijn. Een andere manier om de dunne haardos weer dikker te krijgen is door middel het gebruik van zogenaamde camouflage sprays. Het idee is eenvoudig. U spuit haarvezels over het dunne gedeelte van uw hoofd. Deze haarvezels hechten zich aan uw haar en aan uw hoofdhuid.. Zo heeft u in een handomdraai een volle haardos die de hele dag intact blijft. Wind, regen en transpiratie hebben geen enkele invloed. Echter er zijn inmiddels een aantal van dergelijke producten op de markt die allemaal kwalitatief hetzelfde beloven, mar kwalitatief enorm verschillen.

Bedankt moeder voor mijn kaal hoofd

Mannen die last hebben van haaruitval en kaal worden op jonge leeftijd hebben dit misschien te danken aan hun moeder volgens een recente studie. Onderzoekers ontdekten namelijk dat de erfelijke gegevens die voor een weelderige haardos zorgen gelegen zijn op het X chromosoom. Mannen erven dit X chromosoom altijd van hun moeder. Het genetisch materiaal dat er voor zorgt dat onze haren niet uitvallen bevat het zogenaamde androgeen receptor gen. Dit gen wordt al jaren verdacht van de oorzaak te zijn voor haarverlies en kaalheid. Door mannen te onderzoeken die op jonge leeftijd hun haar verliezen werden alle genetische patronen binnen het X chromosoom onderzocht en in kaart gebracht om te achterhalen waarom sommige haarlijnen sneller getroffen worden door haaruitval dan andere.

Bijna de helft van alle kale mannen hebben dit aan deze genetische afwijking te danken. Net als vele studies wijst deze studie er op dat het blokkeren van deze androgene receptoren wel eens de oplossing kan bieden tegen haaruitval en kaalheid. Het ontwikkelen van een geneesmiddel dat deze androgene receptoren blokkeert en de hormonale huishouding niet in de war stuurt is de uitdaging. Ondertussen moeten mannen die vrezen om kaal te worden niet wanhopen en geduldig wachten op misschien wel de ultieme oplossing tegen kaal worden.

Haaruitval, het begint met een sprietje maar je eindigt zonder haar!

Wat is alopecia androgenetica

Wat in de volksmond gewone of klassieke kaalheid wordt genoemd, heet in de wetenschap alopecia androgenetica. Alopecia betekent kaalheid. Androgenetica is te splitsen in Andros dat man en Genetica dat erfelijkheid betekent. Haaruitval is een natuurlijk proces dat beïnvloed wordt door ras, geslacht, leeftijd, erfelijkheid en hormoonhuishouding. Deze kan al beginnen tijdens de puberteit. Bij anderen begint haaruitval pas op middelbare of latere leeftijd. Het komt zowel bij mannen als vrouwen, doch procentueel vaker bij mannen.

Hoe ontstaat alopecia androgenetica

De oorzaken van alopecia androgenetica zijn inmiddels voor het overgrote deel bekend. Grootste boosdoener is het hormoon dihydrotestosteron (DHT) dat net zoals alle andere hormonen zowel bij mannen als bij vrouwen voorkomt. Dit DHT-hormoon wordt, onder invloed van een enzym (5-alpha-reductase), gevormd uit het mannelijk hormoon testosteron. De verschillen in de mate waarin alopecia androgenetica optreedt, worden onder andere verklaard door individuele verschillen in gehaltes aan:

•  5-alpha-reductase
• de afbrekende stof (3-alpha-hydroxysteroïd dehydrogenase)
• de androgeen-receptor waaraan het DHT zich bindt

Bij deze verschillen spelen een aantal factoren een rol, zoals erfelijkheid, leeftijd en ras. Wanneer alopecia androgenetica in de familie voorkomt, is de kans dat u er ook mee te maken krijgt groter dan wanneer het niet voorkomt. Het maakt niet uit of het bij mannen of vrouwen in de familie voorkomt en ook niet dof het eerstelijns (vader, moeder, grootvader, grootmoeder) of tweedelijns (ooms, tantes, nichten, neven) betreft.

Hoe is alopecia androgenetica te herkennen?

Bij mannen

De klassieke mannelijke kaalheid is een proces dat zich bij vrijwel iedereen voor zal doen. Artsen maken wel onderscheid in vroege (vóór het dertigste levensjaar) en late (vanaf circa het vijftigste levensjaar) alopecia androgenetica. Artsen stellen hun diagnose aan de hand van onderstaande tekenen:

1. het patroon van haaruitval
2. de haarwortelzakjes verminderen enigszins in grootte
3. de duur van de groeifase neemt af
4. het aantal haren dat in de uitvalfase is neemt toe
5. de haardiameter neemt af
6. de gewone haren worden in toenemende mate vervangen door donsachtig haar.

Voor de persoon zelf is een vermindering van de haardichtheid op de kruin of bij de inhammen de duidelijkste aanwijzing voor de aanwezigheid van klassieke mannelijke kaalheid. Er zijn verschillende patronen van kaalheid die het verloop van de haaruitval aangeven. Erfelijke haaruitval bij mannen is grofweg op te delen in twee types.

Type I
Haaruitval die begint vanuit de kruin. Deze breidt langzaam uit en veroorzaakt een groter wordende kale plek (een 'monnikenkapje')

Type II
Haaruitval die begint aan de voorkant en/of bovenop het hoofd, maar in veel mindere mate of geheel niet vanuit de kruin. Deze haarlijn verschuift naar achteren en veroorzaakt inhammen en later kale plekken.

Bij vrouwen

Bij vrouwen met een erfelijk bepaalde aanleg voor alopecia androgenetica kan een verhoogde productie van mannelijke hormonen (androgenen) of inname van androgeenachtige stoffen (bijv. sommige anticonceptiepillen) aanleiding zijn tot verhoogde haaruitval. Dit gaat soms gepaard met een vettere huid als gevolg van een verhoogde talgproductie en met de ontwikkeling van meer spiermassa. Bij vrouwen treedt de kaalheid met name op aan de bovenzijde van de schedel. De voorste haargrens blijft intact.

Hoe is alopecia androgenetica te behandelen?

Alopecia androgenetica is een natuurlijk, continu en persoonsgebonden proces. Of en hoe men de verschijnselen hiervan wil bestrijden, is afhankelijk van de mate waarin de kaalheid optreedt, de leeftijd en de psychische belasting die men hiervan ervaart. De mogelijkheden om haaruitval tegen te gaan en nieuwe haargroei te ontwikkelen zijn nog beperkt. Mogelijke oplossingen zijn:

• Haarwerken
• Haartransplantatie
• Behandeling met producten als Nihafor, Alopesan 400 en/of Regaine

Welke behandeling is het meest geschikt voor mij?

Het succesvol behandelen van erfelijke haaruitval en het stimuleren van nieuwe haargroei is afhankelijk van het type haaruitval, maar ook van de financiële mogelijkheden. Een haartransplantatie levert in veel gevallen een goed resultaat. Om een volle haardos te verkrijgen zijn echter tot vier behandelingen noodzakelijk. De kosten lopen dan in de tienduizenden euro's. Haarwerken zijn een alternatief, maar doen ondanks nieuwe technieken toch nog wat wezensvreemd aan. De behandelmethoden van HaarLab Nederland vormen een uitstekend alternatief. Deze zijn samengesteld op basis van het type haaruitval en geoptimaliseerd qua dosering. Op deze wijze wordt een maximaal resultaat gehaald tegen minimale kosten. Niettemin moet u rekening houden met initiële kosten van 45 tot 60 Euro per maand. Zodra het gewenste haarvolume is bereikt kunt u overstappen op een onderhoudsdosering Nihafor. De kosten bedragen dan niet meer dan 6,50 Euro per maand. In combinatie met andere producten van HaarLab Nederland vallen de kosten iets hoger uit.

Hoe werkt een haartransplantatie

Een haartransplantatie kan een oplossing zijn voor kaalheid, de kaalheid wordt verholpen door het inplanten van haar. Dit artikel legt uit wat een haartransplantatie is en hoe het juist werkt.

Wat is haartransplantatie?

Een Haartransplantatie is een esthetisch chirurgische ingreep waarbij een deel van het eigen haar van het achterhoofd operatief wordt verwijderd en vervolgens getransplanteerd wordt naar de kalende hoofdhuid. Haartransplantatie wordt vooral uitgevoerd bij kalende mannen. De ingreep wordt echter ook steeds vaker toegepast bij vrouwen die met alopecia androgenetica (een vorm van kaalheid) te kampen hebben. Voor de transplantatie begint, bepaalt u samen met de chirurg de nieuwe haarlijn. De haarlijn op uw voorhoofd getekend en dient als grens voor de nieuw te planten haren. Hierna wordt onder plaatselijke verdoving het donorhaar in de nek weggehaald. Dit kan door middel van het verwijderen van een strook huid of door middel van een extractie. Dit donormateriaal wordt opgedeeld in de zogenaamde Follicular Units: kleine stukjes huid met één of meerdere haren en natuurlijk de haarzakjes. Dit gebeurt met behulp van geavanceerde microscoopchirurgie.

Het gebied waar de follicular units worden ingezet, wordt eveneens plaatselijk verdoofd. Er worden kleine openingen in de huid van dit gebied gemaakt met behulp van laser, prikmethode of slittechniek. De haargrafts worden tenslotte in deze openingen geplaatst. Het herstel na de ingreep gaat snel. Vaak bent u enkele dagen later weer in staat om te werken. De eerste dagen na de behandeling kunt u wat last hebben van een zwelling op het voorhoofd of in het geïmplanteerde gebied. Deze trekt geleidelijk weg. Dit proces kan versneld worden door het drinken van veel water. Tegenwoordig wordt er ook een speciale tape gebruikt om een zwelling tegen te gaan. Over elk getransplanteerd haartje ligt een klein, zichtbaar korstje. Deze korstjes houden de grafts op hun plaats en na ongeveer 7 tot 10 dagen laten deze korstjes vanzelf los. De getransplanteerde haren vallen na ongeveer twee weken uit. Dit is normaal en niets om u zorgen over te maken. Na drie tot vier maanden gaan deze haren weer opnieuw groeien. De haren groeien gemiddeld met een snelheid van één centimeter per maand. Na een jaar is het resultaat pas optimaal te beoordelen. De nieuwe haren kunnen de eerste tijd wat stugger en krullend zijn. Bij verdere groei verdwijnt dit weer.

Ben ik geschikt voor haartransplantatie?

Bijna iedereen is geschikt voor haartransplantatie. Bij jonge mannen moet echter goed rekening worden gehouden met de toekomst, aangezien het resterende haar ook nog kan uitvallen. Een andere factor waar rekening mee moet worden gehouden is het cosmetisch resultaat dat uiteindelijk bereikt kan worden. Dit verschilt per persoon. Het is afhankelijk van de mate van kaalheid, de kleur van het haar en het haartype (steil of krullend, dik of dun). Bij een zeer kaal persoon moeten voldoende haren beschikbaar zijn om een goede haardichtheid te krijgen. Naast de daadwerkelijke haardichtheid speelt de optische dichtheid een rol. Dik krullend haar geeft ogenschijnlijk meer volume dan fijn sluik haar. Ditzelfde geldt voor de haarkleur, blond of grijs haar geeft een betere haarbedekking dan donker haar. Ook het contrast tussen haarkleur en kleur van de hoofdhuid speelt een rol.

Het resultaat van een haartransplantatie

Het resultaat van een haartransplantatie is blijvend. De getransplanteerde haartjes hebben de eigenschappen van het donorgebied (het achterhoofd) waaruit ze verwijderd zijn en zijn niet gevoelig voor het mannelijk hormoon dihydrotestosteron. Wel kan het proces van haarverlies gewoon doorgaan. Het is dus belangrijk dat ook na verloop van jaren, mocht uw kaalheid zijn toegenomen, het getransplanteerde haar er natuurlijk uit blijft zien. Tijdens de transplantatie wordt hier rekening mee gehouden. Ook is het mogelijk om na enige jaren nogmaals een haartransplantatie uit te laten voeren, mits de donorsituatie hier toereikend voor is.

Het succes van haartransplantatie

Sommige mensen bemerken de eerste symptomen van haarverlies al op zestienjarige leeftijd, terwijl anderen pas rond hun zeventigste dunne beharing krijgen en dan alleen nog aan de slapen. Zelfs bij de meest uitgebreide vorm van kaalheid blijft er altijd een hoefijzervormig gebied van haar op het achterhoofd over. De haarzakjes en haren in dit gebied zijn namelijk niet gevoelig voor dihydrotestosteron. Wanneer deze haarzakjes worden getransplanteerd naar een ander gebied, behouden ze hun specifieke eigenschappen en blijven er haren uit groeien. Daarom zijn haartransplantaties succesvol. Een goede haartransplantatie dient vooral een natuurlijk resultaat te hebben. De techniek van haartransplantatie heeft de afgelopen jaren veel veranderingen ondergaan. Momenteel is haartransplantatie een bijzonder veilige techniek, die een blijvend resultaat geeft.

Wat moet je weten over haarverlies?

Wat is haarverlies?

Om dit goed uit te kunnen leggen is het belangrijk om eerst de normale cyclus van haargroei te begrijpen. Op de hoofdhuid van een mens kunnen circa 100.000 haren geteld worden. Haren groeien vanuit haarzakjes die onder de huid liggen. Het haar groeit in een cyclus bestaande uit drie fasen, te weten:

• De vorming van een haar die ongeveer 3 jaar groeit
• De haar sterft af en het haarzakje rust 3 maanden
• De nieuwe haar begint te groeien.
  

Het doorlopen van deze cyclus gebeurt in intervallen over de hele hoofdhuid. Zo kan de ene haar in de groeifase verkeren, terwijl de andere de rustfase ingaat. Afhankelijk van verschillende factoren kan bovenstaand proces verstoord zijn, hetgeen lijdt tot haarverlies. Er zijn verschillende soorten haarverlies. Deze worden hieronder beschreven.

Welke vormen van haarverlies zijn er?

• Haarverlies van het mannelijke type (alopecia androgenetica) is de meest voorkomende vorm van haaruitval bij mannen. Bij vrouwen en kinderen komt deze vorm zelden voor. Het haarverlies begint meestal met inhammen op het voorhoofd of op de kruin. De haaruitval kan op elke leeftijd beginnen, zelfs rond de leeftijd van 15 jaar. Sommige mensen verliezen alleen haar op bepaalde plekken, waardoor een kale plek ontstaat of de haargrens terugtreedt.
• Vrouwelijke kaalheid. Deze vorm komt minder vaak voor. Het haar wordt met name dunner aan de voorkant van het hoofd, de zijkanten en op de kruin. Zelden leidt deze vorm tot verlies van al het haar op deze plekken.
• Diffuse kaalheid (alopecia diffusa). Deze vorm kan ontstaan na ziekte met hoge koorts of hoge doseringen van bepaalde middelen, bijvoorbeeld thallium, vitamine A, retinoiden. Ook geneesmiddelen tegen kanker, een onvoldoende werking van de schildklier of het hormoonvormend orgaan in de hersenen (hypofyse) kunnen hiervoor zorgen. Het haarverlies is in dit geval over het algemeen tijdelijk en het haar groeit weer aan.
• Alopecia arreata geeft hapvormige kale plekken op de hoofdhuid of in de baard. Het haar groeit meestal binnen een paar jaar weer aan, maar bij uitgebreide haaruitval is deze kans klein. Valt al het lichaamshaar uit, dan noemt men dit alopecia arreata universalis.
• Tractie-alopecia (haaruitval door aan het haar te trekken). Komt vaak voor bij kinderen en kan soms het hele leven blijven bestaan.
• Alopecia door verlittekening van de huid. Men kan hierbij denken aan brandwonden, ernstige verwonding of bestraling. Ook bepaalde ziekten, bacteriële infecties en schimmelinfecties kunnen dit veroorzaken.
  

Deze site zal u helpen bepalen aan welke vorm van haarverlies u eventueel lijdt en of u in aanmerking komt voor het middel Propecia. Propecia dient alleen te worden gebruikt bij haarverlies van het mannelijke type.

Wat zijn de oorzaken van haarverlies van het mannelijke type?

Men veronderstelt dat haarverlies van het mannelijke type veroorzaakt wordt door een combinatie van een bepaald hormoon: dihydrotestosteron (DHT) en erfelijke factoren. Het hormoon DHT wordt door 5α-reductase, een enzym, gevormd uit testosteron. Mannen met haarverlies hebben meer van dit enzym, zodat meer DHT wordt gevormd. Hoe meer DHT wordt gevormd, hoe meer een haarzakje bij elke cyclus verschrompelt. Het haar wordt kleiner en dunner, tot het moment dat deze niet meer zichtbaar is op de hoofdhuid.

Erfelijkheid kan een rol spelen. Met name haarverlies op jonge leeftijd kan van ouder op kind overgaan. Mannen kunnen haarverlies van de moeder of de vader overerven. Wetenschappers denken dat de eigenschap om meer 5α-reductase te maken, erfelijk is. Er wordt dus meer DHT gevormd. Dat zorgt voor het verstoord raken van de normale cyclus van een haarzakje.

Haarverlies ontstaat bij mannen door zich steeds verder terugtrekkende inhammen op het voorhoofd. Later ontstaat een steeds groter wordende kale plek op de kruin. Uiteindelijk gaat al het haar boven op het hoofd verloren. In deze laatste fase helpen medicijnen niet meer. Dit proces kan op elke leeftijd na de pubertijd beginnen en wel 10 tot 40 jaar doorgaan.
Wist u dat…

• 30 % van de mannen op 30 jarige leeftijd lijdt aan haarverlies?
• 50 % van de mannen op 50 jarige leeftijd lijdt aan haarverlies?
  

Welke middelen tegen haarverlies zijn er en hoe werken ze?

Er zijn in Nederland 2 geregistreerde medicijnen verkrijgbaar.

• Propecia (finasteride). Dit is een nieuw middel en wordt gebruikt voor de behandeling van vroege stadia van haarverlies van het mannelijke type bij mannen.
• Het is wetenschappelijk aangetoond dat Propecia bij jonge mannen die haar beginnen te verliezen, dit haarverlies kan stoppen en de haargroei kan verbeteren. Het dunner en korter worden van het haar wordt geremd door het remmen van het enzym 5α-reductase, zodat minder DHT wordt gevormd. Hierdoor zal de normale cyclus van haarzakjes niet meer worden geremd, waardoor zelfs nieuwe haren gevormd kunnen worden.De Propecia tabletten worden eenmaal per dag ingenomen en worden over het algemeen goed verdragen. Het middel werkt niet bij vrouwen die lijden aan de mannelijke vorm van haaruitval (alopecia androgenetica).
• Regaine ( minoxidil). Dit middel is oorspronkelijk ontwikkeld tegen hoge bloeddruk. Toevallig kwam men erachter dat Regaine, om nog onduidelijke redenen, het haar weer liet groeien.Het is verkrijgbaar als lotion, die tweemaal per dag op de hoofdhuid moet worden aangebracht. De behandeling wordt goed verdragen. Regain werkt het beste bij mensen die sinds kort een kleine kale plek hebben.
  

Andere behandelingen zijn:

• Haartransplantatie. Bij deze methode worden strookjes haar weggenomen van de nog wel behaarde hoofdhuid. De haren worden uit deze strookjes vrijgemaakt en op de onbehaarde hoofdhuid geïmplanteerd.
• Corticosteroidinjecties onder de huid bij mensen met alopecia arreata. Ook werkt het opwekken van een allergische reactie. Dit bevordert de haargroei.
• Haargroeiverlies door verlittekening van de huid is zeer moeilijk te behandelen.
  

Wat is de wijze van gebruik van Propecia?

Propecia dient eenmaal per dag ingenomen te worden. Het tijdstip van inname is onafhankelijk van de inname van voedsel.
Over het algemeen moet Propecia 3 maanden achtereenvolgend eenmaal per dag worden ingenomen om remming van haarverlies te krijgen. Voor een aanhoudend gunstig effect wordt continu gebruik aanbevolen. Als het gebruik wordt gestaakt, zal het gunstig effect binnen 12 maanden weer verdwijnen.

Worden deze middelen vergoed door de ziektekostenverzekering?

Nee, deze middelen worden niet vergoed door de ziektekostenverzekering.

De wetenschap die schuil gaat achter een haartransplantatie

Inleiding

De transplantatie van eigen haarwortels, ofwel het herverdelen van lichaamseigen haarzakjes uit de haarkrans naar onbehaarde gebieden, heeft door gebruik van een microchirurgisch procédé een duidelijke kwaliteitsverbetering ondergaan. Vanwege vaak niet bevredigende esthetiek stond de haartransplantatie van eigen haarwortels in het verleden controversieel ter discussie. In de jaren 60 en 70 werden huidtransplantaties met een doorsnee van 2 tot 4,5 mm direct in verhouding in het onbehaarde gedeelte ingeplant. Daardoor ontstond een zogenaamd "poppenhoofdeffect". In de jaren 80 maakte men de standaardtransplantaten de helft of een derde kleiner en bracht deze kleinere eenheden -voornamelijk minigrafts (graft=transplantaat) met 3-5 haren- in de huid, wat esthetisch een aanzienlijke verbetering was. Sinds de invoering van de microchirurgische technieken zijn de transplantaten steeds kleiner geworden, is de preparatie-inspanning gestegen en worden er steeds hogere eisen aan het team gesteld. Tegenwoordig is men in staat uitsluitend micrografts met 1-2 haarzakjes per transplantaat te transplanteren.

Donorgebied/uitnametechniek Androgenetische haaruitval kan dynamisch verlopen. Daarom lijkt een stadia-indeling zinvol. De beoordeling van de progressie is vaak moeilijk en daarom moet vooral bij jonge patiënten zeer voorzichtig geschat worden. Het staat echter wel vast dat onder de gedachtenlijn, die ongeveer 4-6 cm boven de helix van beide oren loopt, de haarzakjes niet ontvankelijk zijn voor dihydrotestosteron (DHT), de veroorzaker van de androgenetische haaruitval. Alleen uit dit gebied kan men 50 % van de haarzakjes wegnemen om ze op haarloze plekken te herverdelen. Neemt men uit andere gebieden haarzakjes, dan worden die later zelf alopetisch, waardoor de getransplanteerde haren op de andere plaats analoog uitvallen. De stempel- of punchuitname, die enkele jaren geleden grote bekendheid genoot, is tegenwoordig achterhaald omdat gebleken is dat er bij iedere stempel een kans op beschadiging van de haarzakjes aan de buitenrand bestond. Tegenwoordig wordt een strip van ca. 8-20 cm lengte en 1-2 cm breedte weggenomen. Belangrijk is de snijrichting, die op een dusdanige manier moet worden uitgevoerd, dat de huideinden spanningsvrij gesloten kunnen worden. Bij hernieuwde uitname kan men dan in het oude litteken snijden. Beginnende haarchirurgen verwijderen vaak een te grote strip, omdat ze de daarmee samenhangende personeels- en tijdsintensieve preparatie niet goed kunnen inschatten en verwerken. Haarzakjes moeten daardoor verworpen worden en het donorgebied wordt onnodig gereduceerd. Wij adviseren daarom een preoperatieve trichodensitometrie. Door een meetsjabloon worden de haarzakjes, die overwegend in groepen groeien, als eenheden in getal en kwaliteit geanalyseerd. Daardoor is een berekening van de grootte van de weg te nemen strip mogelijk.

Preparatie van de grafts

Het prepareren (trimmen) van de transplantaten in micrografts (1-2 haarzakjes) en minigrafts (3-5 haarzakjes) is een van de belangrijkste en meest veeleisende bezigheden bij de haartransplantatie. Het vereist een team van 2-5 medische assistenten. Een beginner kan bij goede kwaliteit ca. 100 transplantaten per uur trimmen. Daarom moet het aantal transplantaten voor beginners niet hoger liggen dan maximaal 500. Daarmee zijn volgens de huidige standaard slechts de haargrens en de inhammen bij de slapen te corrigeren. Na ca. 3 maanden intensieve training kan het aantal transplantaten per operatie stijgen naar 800-1600. Vanwege de afnemende werking van de bloedvaten en de plaatselijke anesthesie mag de preparatie niet langer dan 3 uur duren (aanbevolen operatietijd 2-3 uur bij 500-1000 grafts). De preparatie gebeurt met speciale instrumenten met optische hulpmiddelen. Beslissend is de kwaliteit van de transplantaten.

Implantatietechnieken

De implantatie van de transplantaten (grafts) moet onder microchirurgische omstandigheden plaatsvinden. Bij het maken van implantatiekanalen kan in principe gekozen worden uit twee verschillende basistechnieken, de zogenaamde holes-(gaten) techniek of de slit- (sleuf) techniek. De preoperatieve trichodensitometrie Het inzetten van de transplantaten. De gaten worden aangebracht met rondmessen (punches) met een doorsnede van 0,7 tot 1,2 mm. Slechts in uitzonderingsgevallen moet de doorsnede meer dan 1,0 tot 1,2 mm bedragen. Door de cilindrische verwijdering van alopetische huid wordt aan de ene kant de kale plek gereduceerd en wordt aan de andere kant een even groot equivalent aan gezond weefsel met DHT-resistente haarzakjes ingebracht. Bovendien wordt door het cilindrische gat de toekomstige haargroeirichting driedimensionaal exact vastgelegd. Bij de sleuftechniek wordt de huid met speciale scalpels ingesneden, waarna de transplantaten in overeenkomstige grootte worden ingebracht. Door de sleuf wordt in het donorgebied geen huid verwijderd en is de latere haargroeirichting tweedimensionaal vastgelegd. Beide technieken worden soms kontrovers besproken. Hoe groter de transplantatiedoorsnede, des te meer waren ook de voor- en nadelen zichtbaar. Te grote holes vertoonden een langzamere genezingstendens. Grote transplantaten in sleuven vertoonden zo nu en dan oneffenheden op het huidreliëf en een compressie van de groepen haarzakjes. Als beide technieken op hoog niveau en adequaat worden uitgevoerd, zijn er geen verschillen meer zichtbaar. Ook het argument dat een verdichtingoperatie beter met behulp van de sleuftechniek uitgevoerd kan worden, is niet meer relevant.

De invoering van moderne hoogenergetische CO2-lasersystemen heeft het mogelijk gemaakt dat er met behulp van een laser eigen haarzakjes getransplanteerd kunnen worden door slits of holes in de hoofdhuid in te brengen. Wordt het weefsel slechts gevaporiseerd, dan vertonen de geïmplanteerde haarzakjes normale haargroei, precies zoals bij de oorspronkelijke methoden. Het voordeel van de laser ligt intraoperatief; men verkrijgt een goed overzicht van het nauwelijks bloedende operatiegebied. Het nadeel is de ietwat gecompliceerde operatietechniek. Bovendien kunnen de implantatiekanalen niet al te groot gemaakt worden vanwege verbrandingsgevaar, waardoor overwegend micrografts getransplanteerd moeten worden. Bij vlakdekkend gebruik resulteert dit vaak in een pover uiterlijk. Bij gebruik in het haargrensgebied worden zeer goede esthetische resultaten bereikt. Het goede operatieoverzicht mag de beginner er niet toe verleiden, eerste behandelingen met de laser te doen. Een nieuw en zeer goed geschikt lasersysteem is de Er:YAG-laser. Deze laser werkt met een 10 x hogere bindingsaffiniteit aan water dan de CO2-laser, zodat hier verbrandingen zo goed als uitgesloten zijn en er een overwegend ablatief effect te melden is. De Er:YAG laser is met speciale software voor haartransplantaties uitgerust, zodat hij ook voor beginners geschikt is. Het voordeel ligt echter in de hoge transplantatiedichtheid en het vermogen om zowel mini- als microholes in de huid aan te brengen zonder dat het tot verbrandingen leidt. Vooral ter reconstructie van de haargrens is deze laser geschikt, omdat hij een zeer natuurlijk uiterlijk en een hoge haardichtheid realiseert.

Trichodensitometrie

Beslissend criterium voor een succesvolle of mislukte transplantatie van eigen haarzakjes is de optische werking. Iedere patiënt biedt individuele bijzonderheden met betrekking tot haarzakjesdichtheid, haarkleur, haardikte, haarstructuur, huidskleur en huidtype. Door meting van de dichtheid van de groepshaarzakjes in het donorgebied en de transplantaatdichtheid in het ontvangende gebied kan men uitspraken doen over de optische werkzaamheid. Bovendien wordt een berekening van het totale aantal transplantaten en de reserves mogelijk. Aanvullend is het maken van een berekening van het aantal niet gegroeide transplantaten binnen het transplantatiegebied. De trichodensitometrie kan verifiëren hoe dicht transplantaten per oppervlakte-eenheid ingebracht kunnen worden. Hoe hoger de transplantatiedichtheid, des te fijner is de transplantatiedoorsnee per oppervlakte-eenheid. Overigens bestaat er wel een grens aan de te bereiken dichtheid. Wordt deze grens overschreden, dan zal dit leiden tot necrose. Een zogeheten dense-packing, zoveel mogelijk transplantaten op een klein oppervlak inbrengen, vermindert het aantal verdichtingbehandelingen, maar brengt ook een hoger complicatierisico met zich mee en moet daarom aan ervaren haarchirurgen worden overgelaten.

Indicatiespectrum

De indicatie voor haartransplantatie van eigen haarzakjes om cosmetische redenen bij mannen, zou op grond van ethische overwegingen en na kritische beoordeling van de psyche van de patiënt door een ervaren chirurg zelf gedaan moeten kunnen worden. De indicatie is onderhevig aan vloeiende overgangen. Slechts enkele jaren geleden werd nog geadviseerd, jonge mannen niet voor hun 24-ste levensjaar te behandelen. Wij stellen een tendens naar jongere leeftijdsgroepen rond de 20 jaar vast. Door de prestatiedruk in onze tijd wensen veel mannen een correctie. Zij willen niet wachten tot ze zich maatschappelijk, beroepsmatig en privé gevestigd hebben en totale haaruitval bereiken. Juist door een vroegtijdige correctie hebben zij zich beter dan anderen gevoeld en konden hun doelen als zelfbewuste mensen realiseren.

Conceptie en patiëntenvoorlichting

Om foute indicaties te vermijden, moet een rechtlijnige duidelijke conceptie van iedere haartransplantatie van eigen haarzakjes vooropgesteld worden. Duidelijk moet zijn, dat haaruitval een dynamisch proces is, waarvan de uitbreiding niet altijd te voorspellen is. Een vroegtijdige operatie moet dus ruimte voor correcties laten in geval van voortschrijdende alopetia. Wij behandelen bij voorkeur de voorste helft van het voorhoofd, de "communicatievlakte". Hier zijn optisch de meest indrukwekkende resultaten te behalen en zijn correcties en verdichtingen te allen tijde en ook bij kleine donorgebieden mogelijk. De haargrens moet niet te laag gemaakt worden, omdat dat als men ouder wordt onnatuurlijk en opvallend is.

De herverdeling van eigen haar kan ook slechts eigen haar met al zijn voor- en nadelen en individuele eigenschappen opleveren! Een patiënt met dun en pluizig blond haar mag niet op stevig zwart haar hopen! Dit gegeven wordt vaak door de betrokkene vergeten, als ze de tot de verbeelding sprekende "voor-na-foto’s" van de reclame-industrie op hun eigen verwachtingspatroon projecteren. Goede optische resultaten zijn bij kroes- en dicht haar te verwachten. De haardichtheid zal niet de oorspronkelijke toestand van voor de haaruitval bereiken. Tussen de transplantaten moeten nog onbeschadigde huidbruggen overblijven, opdat de groei gewaarborgd is. Een verhoging van het aantal transplantaten per operatie betekent niet een hogere implantatiedichtheid, maar slechts de verzorging van een grotere kale plek. Een verhoging van de haardichtheid is slechts door nog een operatie, op zijn vroegst 3-6 maanden na de eerste ingreep, mogelijk.

Complicaties

Omdat uitsluitend lichaamseigen haarzakjes gebruikt worden, zijn afstotingsreacties zo goed als uitgesloten. Bij een normaal doorbloede hoofdhuid zijn ook infecties uiterst zelden. Een perioperatieve antibioticaprofylaxis kan uitgevoerd worden. De patiënt moet rekening houden met verscheidene bijwerkingen van voorbijgaande aard en moet zich derhalve voor 5-10 dagen uit het actieve beroepsleven en de openbaarheid terugtrekken. Een postoperatief verband is niet vereist. Ongeveer 2-3 dagen na de ingreep kunnen zwellingen op het voorhoofd en bij de ogen optreden. Gevoeligheid in het implantatiegebied en ook boven het donorgebied is enkele weken en maanden mogelijk. Na de genezing en het loskomen van de wondkorst treedt in de meeste gevallen een tijdelijke uitval van de getransplanteerde haren op. De echte haargroei begint 2-3 maanden na de operatie. Hoe beter alle mogelijke complicaties met de patiënt in de voorbereiding besproken worden, des te minder zorgen maakt hij zich indien ze optreden. Het consult dat vooraf plaatsvindt is daarom uitermate belangrijk voor het verwachtingspatroon dat de cliënt heeft van zijn of haar haartransplantatie.

Het scheelt vaak maar een haar...

Lichaamshaar

Het menselijk lichaam is bedekt met behaarde huid, hoewel dat vaak niet goed zichtbaar is Slecht de handpalmen, de voetzolen en de lippen zijn haarloos. Op deze gebieden zijn geen haarfollikels aanwezig en kan er dus nooit haar groeien. De kleur, de grootte, de aard en de haardichtheid van haren varieert afhankelijk van ras, leeftijd, geslacht en het gebied van het lichaam waarop de haren te vinden zijn. Haar is heel duidelijk zichtbaar op het hoofd en op het aangezicht (inclusief de neus en oren bij sommige mensen), de oksels, de schaamstreek en bij mannen op de borst en de benen.

Een volwassen lichaam heeft gemiddeld 5 miljoen (5.000.000) haren. Eén miljoen (1.000.000) van deze haren zitten op het hoofd. Van deze haren zijn 100.000 tot 150.000 ter bedekking van de schedel (haar op uw hoofd). Op een pasgeboren baby zijn/haar hoofdje zijn er gemiddeld 1.100 haarfollikels per vierkante centimeter aanwezig. Op 25-jarige leeftijd is dit aantal afgenomen tot ongeveer 600 per vierkante centimeter. Tussen de leeftijd van 30 tot 50 is de haardichtheid ongeveer 250 tot 300 per vierkante centimeter. Als er geen sprake is van een kalingsproces, dan zal de haardichtheid licht afnemen naarmate men ouder wordt. Een haarfollikel produceert ongeveer 20 nieuwe haren gedurende een mensenleven. Elke afzonderlijke haarvezel groeit een aantal jaren en kan wel tot een meter in lengte worden. Aan het einde van elke groeicyclus, valt elke haar uit en wordt binnen een bepaalde termijn vervangen door een nieuwe haar.

De functie van (lichaams)-haar

Haar heeft een groot aantal verschillende functies. De sleutelrol van haar is om het lichaam te beschermen tegen warmteverlies. Haar houdt als het ware de warme lucht boven de huid vast en vormt een soort van onzichtbaar warmteschild over de totale oppervlakte van het lichaam. De haarvezel kan evenzo het totale oppervalk van de huid vergroten, waardoor deze sneller gekoeld kan worden, zoals het verdampen van zweetdruppels uit nabij gelegen apocrine klieren tijdens hoge lichaamstemperatuur of externe hogere temperaturen. Haren functioneren ook als een gehard schild, beschermen de epidermis voor kleine trauma’s of schaafwonden. Nog belangrijker is, dat haren dienen als een natuurlijk filter dat UV licht verhindert door te dringen in de huid. Hierdoor worden ongewenste en schadelijke invloeden van buitenaf verhinderd door te dringen in de huid.

Haar en gevoel

Haren zijn belangrijke gevoels-orgaantjes, met name op de oogleden en wenkbrauwen, omdat ze daar betrokken zijn in de beleving van aanraking. Van haar wordt ook aangenomen dat zij de specifieke lichaamslucht van ieder individu draagt en “ruikbaar” maakt voor anderen.

Haar en 'haar' psychologishe waarde

Het belang van haar is niet alleen biologisch, maar ook psychologisch. Haar is een mogelijkheid voor zowel mannen als vrouwen om hun persoonlijkheid uit te drukken en/of hun mannelijkheid of vrouwelijkheid. Haarstijlen worden gebruikt om uit te drukken tot welke groep, sociale klasse men behoort, in welke emotionele of maatschappelijke situatie een individu zich bevindt en/of om een partner aan te trekken. Voor vrouwen is teveel haar een schrikbeeld; voor mannen te weinig haar. Voor vrouwen is het beeld van gebrek aan hoofdhaar of de aanwezigheid van overmatige gezichtsbeharing vaak een bijzonder stressgevend beeld, zo is dat voor mannen het verlies van hoofdhaar, baardhaar en lichaamshaar. De mannelijke kaalheids patronen, hoewel veel voorkomend in elke maatschappij, is nog steeds een zorg voor zowel mannen als vrouwen. Deze mensen zullen veelal alles proberen om hun haren te behouden, te restaureren of opnieuw te laten groeien. Voor deze groep mensen zijn de secundaire functies van haar belangrijker geworden dan de primaire (warmte en bescherming) Dit wetende, kunt u begrijpen dat er vele wetenschappelijk en niet-wetenschappelijke benaderingen zijn ontwikkeld en vele legale en illegale oplossingen worden aangeboden in de behandeling/”genezing” van haarverlies.

Behoed je mooie dikke haardos voor haarverlies

Iedere dag bijna worden we overstelpt met reclameboodschappen die beloven de remedie te zijn tegen kaalheid, haarverlies of haaruitval. Terwijl sommige van deze producten je voorkomen verbeteren kunnen ze ook bijdragen tot haarverlies. Wanneer je je zorgen maakt over haarverlies of kaalheid moet je eerst de oorzaken van haarverlies kennen en enkele mythes moeten worden ontsluierd. Miljoenen mannen en vrouwen worden geconfronteerd met kaalheid of haaruitval, alhoewel dit geen levensbedreigende kwaal is, kan kaalheid wel emotionele schade berokkenen aan de kaalhoofdigen. Ziekte, genetische informatie, erfelijkheid, cosmetische producten zijn enkele mogelijke oorzaken van haarverlies. Zelfs de kleinste verandering in de verzorging van je haar kan lijden tot een gezondere haardos.

Mythe 1: roos draagt niet bij tot haarverlies

Roos is veroorzaakt door een schimmel, roos kan in ernstige gevallen wel degelijk haarverlies veroorzaken. Roos kan in veel gevallen een jeukend gevoel veroorzaken. Studies tonen aan dat slecht 90 minuten ononderbroken krabben met de vingernagels de beschermende laag rond haren kan beschadigen, dit maakt het haar zwak en beschadigd en zorgt er voor dat het gemakkelijk kan uitvallen.

Mythe 2: voorgeschreven shampoos tegen roos beschadigen het haar

Mensen zien door dokters voorgeschreven shampoos tegen roos vaak als medicijnen en daardoor schadelijk. Deze misvattingen lijden er toe dat mensen liever verder leven met roos en jeuk in plaats van de hoofdhuid te behandelen met schadelijke chemicaliën. Moderne shampoos zijn echter in staat de hoofdhuid te behandelen en ondertussen zacht te zijn voor het haar.

Mythe 3: Kleurbehandelingen en krullen moeten sterker toegepast worden op grijs haar

Wanneer mensen ouder worden, verliezen ze melanine, het pigment dat haar zijn kleur geeft. Om er jeugdig te blijven uitzien verven vele mensen hun haar wanneer ze grijs worden. Haarverf en kleurenspoelingen reageren met de melanine in het haar om de uiteindelijke kleur van het haar te produceren, grijs haar bevat minder melanine en zal daarom minder goed kleuren als ander haar. Wanneer haar ouder wordt, wordt de haarschacht fijner en dunner en daardoor vatbaarder voor chemische beschadiging door kleurshampoos en haarverven. Wanneer haar ouder wordt groeit het minder snel en kan dus minder snel herstellen van eventuele schade. Ouder haar kunnen best zo kort mogelijk in contact komen met haarverf.

Mythe 4: Het haar drogen met een haardroger of föhn geeft het haar meer volume

Vele mensen hebben de gewoonte om hun haar te drogen met een haardroger, haren drogen met een haardroger kan gemakkelijk en snel zijn maar is slecht voor het haar. Wanneer het haar te heet wordt kan de haarschacht beschadigd worden. Het haar te ruw met een handoek drogen is ook net goed en kan ook het haar beschadigen, nat haar is kwetsbaarder dan droog haar.

Krijg je minder levenslustige haardos weer helemaal vol, gezond en mooi

Geloof het of niet, maar haargroeimiddelen zijn een vaste waarde voor heren. Beginnende kaalheid is één aspect van zijn uiterlijk waar mannen zich zorgen over maken. 17% van de heren zijn zelfs bereid om geld uit te geven aan een haartransplantatie. Er verschijnen dan ook voortdurend nieuwe vondsten op de markt: de Hairmax LaserComb , een laserkam voor thuis om beginnende kaalheid te behandelen. Deze thuislaser is gebaseerd op de meest actuele medische techniek, nl.: het fotosynthese principe van bio-stimulatie. De kam biedt koud laserlicht dat de haarfollikels activeert en de bloed- en lymfecirculatie in de hoofdhuid helpt te optimaliseren met als gevolg een verbeterde haargroei.

Volgens een medisch testrapport ziet ongeveer 90% van de Hairmax gebruikers al na ± 3 maand de eerste resultaten. Om een optimaal resultaat te bereiken, is het belangrijk de laserkam 3 maal per week gedurende ± 15 minuten te gebruiken. Deze revolutionaire thuisprocedure is veilig, eenvoudig, efficiënt en geschikt voor vrouwen en mannen. In 2000 riep Time Magazine, Hairmax LaserComb uit tot ‘uitvinding van het jaar’. Wie zou niet tevreden zijn met een volle bos glanzend haar? Stap voor stap voller, sterker, gezonder en levenslustig haar is misschien in de toekomst ook voor jou weggelegd.

De functie en verzorging van het haar

De functie van het haar

De manier waarop iemand zijn haar modelleert onderscheidt hem van de massa. Deze functie, die aan mode onderhevig is, wordt door velen als de belangrijkste genoemd. Het haar heeft echter nog een functie: bescherming. Overal op ons lichaam komen we haar tegen, van top tot teen, op de ene plaats wat meer dan de andere. Wat dat betreft is het wel duidelijk dat we van de apen afstammen. De chimpansee heeft beslist niet meer haren dan een doorsnee mens. Het haar van de mens is veelal donzig en op sommige plaatsen dikker en stugger. Vooral op de zwaar behaarde plaatsen hebben haren een beschermende functie. De wenkbrauwen bijvoorbeeld zorgen ervoor dat vuil en transpiratie van het voorhoofd niet in de ogen kan lopen. En zo dienen de neus- en oorharen als een soort filter die schadelijke stoffen buitenhoudt. Hoofdhaar beschermt niet alleen tegen klappen of stoten, maar ook tegen temperatuursverschillen. Zo kunnen de hersenen beschadigd raken bij een temperatuurverschil van 3°C. De luchtlaag die de haren vasthoud beschermt tegen oververhitting en onderkoeling. De gabbers onder ons zullen hier alles van weten.

Haargroei

Het haar op zich is een dode stof. Men kan het vergelijken met een nagel, waarvan het levende gedeelte onder de huid zit en wat daarboven komt is dood. Iedere net gegroeide haar is kleurloos. Als je een haar uit trekt en hem goed bekijkt dan zie je dat het onderste stukje doorzichtig is. Dit gedeelte zat nog onder de huid. Haren krijgen hun echte kleur pas als ze in aanraking komen met licht en zuurstof. Ook krijgen de haren dan pas hun hardheid, het doorzichtige gedeelte is nog bijna vloeibaar.

Verzorging

Ook al is het haar een dode stof, het dient toch verzorgd te worden. Gezond haar heeft echter niet veel meer zorg nodig dan zo'n twee keer per week gewassen te worden. Indien men geen problemen met het haar heeft, zoals roosvorming, vet haar of andere huidproblemen, kan men voor wat betreft het reinigen van het haar volstaan met een doorsnee shampoo. Deze hoeft niet duur te zijn; reinigen doen ze allemaal wel even goed. Enkele goedkope familieflacons drogen welliswaar het haar enigszins uit maar reinigen doen ze ook.

Remedies tegen kaalheid of haarverlies

Er zijn in de handel tal van zogezegde “remedies” tegen verdunnend haar of kaalheid beschikbaar. Deze middeltjes zijn meestal slechts maskerend of hebben een ontoereikend resultaat. Dermatologen zijn voortdurend op zoek naar nieuwe manieren om haarverlies tegen te gaan en kaalheid te voorkomen, daarbij maken ze gebruik van de allernieuwste technieken en instrumenten zoals laser en andere hightech apparatuur. En omdat elk geval van haarverlies of kaalheid van elkaar verschilt in graad en plaats van de wijkende haarlijn, moet de dermatoloog op zoek gaan naar de behandeling die voor elke patiënt anders is naargelang de aard van het haarverlies. Het type behandeling verschilt naargelang de patiënt zijn haarverlies, zijn verwachtingen, situatie en levensstijl. In vele gevallen worden dan ook verschillende methodes om haarverlies of kaalheid tegen te gaan gecombineerd om het beste resultaat te verkrijgen.

Enkele technieken om haarverlies of kaalheid tegen te gaan

Haartransplantatie

Bij een haartransplantatie worden kleine donorstrips van haardragende hoofdhuid verwijderd van de achterkant en zijkanten van het hoofd. Deze haren die op de behaarde gedeeltes worden weggehaald worden verdeeld over de kale plekken van het hoofd ingeplant. De haartjes worden voorzichtig in gaatjes of sneetjes in de hoofdhuid ingeplant. Deze gaatjes of insneden worden vaak met laser aangebracht. Deze behandeling kan ook gebeuren tussen dunner wordend haar om de begroeiing van het hoofdhaar weer voldoende dik te maken. Het nieuw ingeplant haar zal in de eerste weken uitvallen maar op een drie maanden tijd groeit het nieuwe haar terug. Het blijft groeien zolang als het haar op de plaats waar het is weggehaald is zou blijven groeien.

Scalp of hoofdhuidreductie

Bij een scalp of hoofdhuidreductie worden de kale gebieden van de hoofdhuid operatief verkleind. Op deze manier worden de kale gebieden verkleind. Deze methode is vooral effectief voor mensen met een wijkende haarlijn.

Minoxidil

Minoxidil is een medicijn tegen kaalheid dat direct op de hoofdhuid wordt aangebracht. Bij gebruik in combinatie met een operatieve oplossing kan minoxidil zorgen voor een vollere, meer natuurlijk ogende haardos. Minoxidil is geen oplossing voor kaalheid maar onderzoeken tonen aan dat het nieuwe haargroei stimuleert en haaruitval vertraagd, vooral in de kroon van de schedel bij jongere mannen.

Er zijn even veel soorten haaruitval als haren zelf

Erfelijke haaruitval

Dit is waarschijnlijk de meest voorkomende vorm van haaruitval en komt vrijwel alleen bij mannen voor. Het bovenste gedeelte van het hoofd, de scalp, is gevoelig voor een bepaald hormoon (dihydrotesteron ) dat de haaruitval veroorzaakt. De zijkanten en achterkant is ongevoelig voor dit hormoon. Kaalheid op deze plekken (net zoals op de rest van het lichaam) zal dan ook niet het gevolg van erfelijkheid zijn maar op een andere oorzaak duiden. Tegen erfelijke haaruitval is weinig te doen. Gezonde voeding en een goede massage met een verfrissende prikkelende lotion kan het proces vertragen. Maar het is nu eenmaal genetisch bepaald en met zou dan met het DNA moeten gaan knoeien om dit probleem op te lossen. Zover is de techniek echter nog niet. Hieronder enkele middelen waarvan enig resultaat is aangetoond, hoewel keiharde bewijzen tot heden niet zijn geleverd:

• Propecia. Het is officieel niet verkrijgbaar in Nederland. Het middel is ontwikkeld uit het medicijn Proscar dat prostaatvergroting tegengaat. Dit middel is wel verkrijgbaar in NL op recept. Volgens de makers stopt de haaruitval en in de meeste gevallen (68 procent) zal de haargroei toenemen. 
• Minoxidil wordt al jarenlang voorgeschreven als middel tegen haaruitval. De resultaten zijn in het algemeen positief, het nadeel is alleen dat men het middel moet blijven nemen anders zal haarverlies zelfs toenemen. Combinatie met propecia zou versterkend werken. 
• Aminexil van L'Oreal is ook een medicijn waarvan (volgens L'Oreal) de werking wetenschappelijk is aangetoond. Het zorgt er vooral voor dat dunne en korte haren weer volledig gaan meegroeien. Ook toename van het aantal haren zou zijn aangetoond. Het middel moet 2x per jaar, 6 weken achter elkaar gebruikt worden. 
• Als laatste het middel Viviscal. Een natuurlijk product ontwikkeld in Finland met visextracten. Voor zover ik weet het enige natuurlijke product waarvan enige werking is aangetoond. In Finland en sommige andere landen wordt het al 10 jaar goed verkocht dus het middel zal blijkbaar positieve resultaten tonen. 
• overige middelen geven vaak weinig of geen resultaat, hoe goed de website of testresultaten er ook uitzien!

Plaatselijke haaruitval

oftewel alopecia areata

Alopecia areata betekend pleksgewijs kaal worden. Het is een ziekte van de haarwortels. De kale plekken zijn normaal rond of ovaal ter groote van een rijksdaalder. Vaak beperkt de ziekte zich tot een plek op de hoofdhuid maar het kan zich ook op de overige beharing betrekken. Over de oorzaak weet men nog niet veel. Het kan van erfelijke aard zijn, stoornissen in het afweersysteem maar ook het gevolg van medicijngebruik. Algemeen wordt wel aangenomen dat stress een oorzaak kan zijn die alopetia areata activeert. Meestal komt het haar vanzelf terug na een paar maanden tot een jaar. In sommige gevallen blijkt het zelfs helemaal niet terug te keren en wordt het zelfs erger. Het precieze verloop in nooit te voorspellen. Een behandel methode is ook moeilijk aan te bevelen. Diverse creme’s of lotions en hormoonpreparaten hebben nooit veel resultaat opgebracht, zo leert de praktijk. Ook bij prikkel- of lichttherapie zijn de resultaten miniem. Ook middelen zoals Minoxidil heeft bij Alopecia Areata geen noemenswaardig effect. In de meeste gevallen zal de haargroei zich spontaan binnen enkele maanden tot een jaar herstellen, dus kan met het beste het natuurlijke verloop afwachten.

Haaruitval bij medicijnen / chemotherapie

Giftige stoffen die in het lichaam voorkomen kunnen opgenomen worden door het haar. Verschillende zware medicijnen en vooral chemotherapie veroorzaken in de meeste gevallen dan ook haaruitval. Tijdens het medicijngebruik kan hier niet veel aan gedaan worden. Indien het haar te dun wordt kan het ’t beste uiterst kort gehouden worden. Dit ziet in de regel het beste uit. Met voedingssupplementen en een hoofdhuidconditionerende shampoo kunnen de haarwortels na de behandeling weer aangesterkt worden.

Haaruitval, geen makkelijke behandeling maar hij bestaat

Wat is haaruitval?

Gemiddeld verliest een mens per dag zo'n honderd hoofdharen. Haaruitval is dan ook een natuurlijk onderdeel van het haargroeiproces. Haaruitval is niet direct reden tot paniek. Het kan tijdelijk zijn, bijvoorbeeld door seizoensinvloeden of na een bevalling. Abnormaal haarverlies kan verder veel verschillende oorzaken hebben. Er zijn tamelijk onschuldige oorzaken aan te wijzen, maar soms veroorzaakt een ziekte de klachten. Mogelijke onderliggende oorzaken zijn:

• slechte voeding of tekorten aan bepaalde voedingsstoffen. Ook streng lijnen (bij anorexia nervosa) kan haarverlies veroorzaken;
• een strakke paardenstaart of ander kapsel dat aan de haarzakjes trekt. Ook veel föhnen kan haaruitval geven;
  huidaandoeningen, als eczeem en psoriasis;
• langdurige koorts;
• stress;
• bepaalde geneesmiddelen, behandelingen en operaties (vermoedelijk door de narcose), bijvoorbeeld chemotherapie, bepaalde antidepressiva, antimalariamiddelen en hoge doses vitamine A;
• ziekten, bijvoorbeeld schildklieraandoeningen, Cushing syndroom en diabetes mellitus. Bij syfilis ontstaan soms kale plekken;
• alopecia areata. Deze aandoening veroorzaakt begrensde kale plekken.

De bekendste vorm van kaalheid is erfelijke kaalheid alopecia androgenetica. Deze vorm komt vooral bij mannen voor, soms al op jonge leeftijd. Bij alopecia androgenetica wordt het haar geleidelijk aan dunner bij de voorste haargrens en op de kruin. Uiteindelijk kunt u bovenop de schedel helemaal kaal worden. De achterste haargrens blijft intact. De haargroei herstelt zich niet. Alopecia androgenetica komt ook bij vrouwen voor, vaak na de overgang. Bij hen blijft het haar bovenop het hoofd intact, maar wordt het in de middenscheiding steeds dunner. Meestal gebeurt dit op veel latere leeftijd dan bij de man. De oorzaak bij mannen is een overgevoeligheid van de haarzakjes voor het hormoon dehydrotestosteron. Of dat bij vrouwen ook het geval is, is nog niet zeker. Wel is er een verband met veranderingen in de hormoonspiegel.

Behandeling van haaruitval

Haaruitval kan meestal behandeld worden door de onderliggende oorzaak aan te pakken. Voor 'normale' kaalheid (alopecia androgenetica) zijn er vele smeerseltjes, pillen en behandelingen voorhanden. Kaal worden betekent voor veel mensen een enorme emotionele belasting en daarom zullen sommigen dan ook letterlijk alles proberen om het proces te stoppen. Hoewel van veel middelen wordt beweerd dat ze het einde van uw kaalheid of haaruitval kunnen betekenen, is de werking ervan bijna nooit bewezen. Op de markt van middelen tegen haaruitval bevinden zich helaas veel partijen die graag geld verdienen aan uw probleem zonder een oplossing te kunnen bieden. Het is dan ook verstandig om u goed te laten voorlichten door uw huisarts of dermatoloog om te voorkomen dat u veel geld en moeite steekt in een zinloze behandeling.

Enkele mogelijke behandelingen die ook door dermatologen worden voorgeschreven, zijn:

• een haartransplantatie. Bij haartransplantatie worden haren van het achterhoofd getransplanteerd naar de kruin;
• een behandeling met minoxidil. Dit is een lotion die de haargroei stimuleert. Meestal gaat het echter om vrij dunne haren. Bovendien vallen deze haren weer uit zodra u met de behandeling stopt. Het middel wordt niet vergoed door de zorgverzekeraar;
• de anticonceptiepil (bij vrouwen met alopecia androgenetica).

Infoblog de meest complete bron van informatie! Help Infoblog te vervolledigen en promoot je eigen site. Heeft u nog interessante informatie? Word dan infoblog partner en ontdek de voordelen!.