Welke stoel voor de zittende mens?
Zitten is een belangrijke oorzaak van rugklachten. Vooral langdurig in eenzelfde houding blijven zitten, is slecht voor de rug. Regelmatig van houding veranderen zou veel problemen kunnen voorkomen. Helaas dwingen veel stoelen ons in een slechte zithouding. Sommige stoelen nodigen nochtans uit tot een meer actief zitgedrag. Dit aantal neemt toe, maar de stoelen blijven nog onbekend. We bespreken hieronder aan welke kwaliteiten zulke stoelen moeten voldoen.
We rijden met de auto naar het werk, zitten de volledige dag achter een computer of schrijftafel en ontspannen ons 's avonds in een luie stoel. De rechtopstaande mens is een zittend exemplaar geworden. Bij dit langdurig zitten wordt de rug dikwijls onnatuurlijk en te veel belast.
Uit talrijke studies blijkt dat 60 tot 90 procent van de mensen in de Westerse geïndustrialiseerde maatschappij ooit met rugpijn kampt. Daarbij is er een duidelijk verband vastgesteld tussen zitten en lage rugpijn. Werk waarbij men langdurig moet zitten, geeft meer risico op lage rugpijn dan arbeid waarbij men de volledige tijd afwisselt tussen zitten, staan en wandelen.
De meest voor de hand liggende oplossing lijkt bijgevolg de zittende houding zoveel mogelijk te voorkomen en op geregelde tijdstippen bewegingspauzes in te lassen. Voor veel mensen is dit echter onmogelijk, bv. bij zittend werk. In dat geval is het onontbeerlijk dat men een optimaal zitcomfort nastreeft en de zithouding zodanig aanpast dat ze zo niet veel mogelijk nadelig is voor de rug.
Zitten: een actief proces
Bij het zitten worden niet alleen talrijke spieren ingeschakeld, maar ook ondergaan de gewrichtsstructuren van de wervelkolom veranderingen. Een goed inzicht in de actieve processen die zich gedurende het zitten voordoen, kan bijdragen tot het voorkomen van problemen.
Kyfotische houding
De hoek tussen de bovenbenen en de rug bedraagt ongeveer 90° als men neerzit op een stoel met een platte zitting. Bij de meeste mensen buigt het heupgewricht spontaan tot een 60°. Dit betekent dat de overige 30° tot stand komt door een afvlakking van de onderrug. De lenden'kromming wordt vlakker en dit wordt kyfoseren genoemd (fig. 1). Zelfs als men gewoon met een rechte rug neerzit, buigen bijgevolg de heupen en kantelt het bekken automatisch naar achteren. Het zwaartepunt verplaatst zich hierdoor eveneens naar achteren. Dit alles zorgt voor een bijkomende belasting van de verschillende structuren van de wervelzuil.
- De afvlakking van de lendenkromming komt voornamelijk tot stand in de onderste tussenwervelschijven. Deze worden hierbij erg ongelijkmatig lees meer over Welke stoel voor de zittende mens?
