Osteoporose en sportbeoefening

Osteoporose Botontkalking Botten Gewrichten

Osteoporose is een chronische aandoening die leidt tot botverlies waardoor botten poreus worden. Dit kan botbreuken en inzakken van ruggenwervels tot gevolg hebben. In de volksmond wordt osteoporose veelal aangeduid met 'botontkalking'. In het kader van de preventie van osteoporose kan in het algemeen worden gesproken van een nuttig effect van bewegen doordat de piekbotmassa wordt verhoogd. De sportmogelijkheden die ten behoeve van preventieve doeleinden kunnen worden beoefend door kinderen zijn dan ook onbeperkt. In principe kan een kind deelnemen aan alle gewenste sporten. Jongeren met osteoporose kunnen geïntegreerd sporten binnen een reguliere sportvereniging.

Bij oudere groepen die reeds bestaande osteoporose willen bestrijden of stabiliseren wordt een gunstige invloed toegeschreven aan een combinatie van statische en dynamische bewegingsvormen, als wandelen, fietsen, zwemmen, roeien, langlaufen, tennis en golf. Het aantal herhalingen (10 tot 20 keer kan al genoeg zijn) en de te leveren kracht is daarbij van groter belang voor de botsterkte dan de intensiteit van de activiteit. Oefeningen ter ondersteuning van het 'spierkorset', ter ondersteuning van de ruggenwervels, zijn zeer sterk aan te raden.

Een goede warming-up en cooling-down zijn bij iedere activiteit essentieel ter voorkoming van acute spier- en andere sportblessures. Wanneer de duur, intensiteit en frequentie goed in acht genomen worden en afgestemd op de sporter, heeft sport behalve positieve effecten op de botontwikkeling ook trainingseffecten op het spier-, het cardiopulmonale - en het zenuwstelsel. Er kunnen natuurlijk factoren zijn, die het oudere mensen niet mogelijk maken om dynamische activiteiten te bedrijven. Ouderen in een verzorgings- of bejaardentehuis kunnen dikwijlshet best, geïntegreerd met leeftijdsgenoten, onder deskundige leiding aan bvb bejaardengymnastiek doen.

(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.fitplein.nl)