Inspanningsastma
Ademhalen gaat ongeveer altijd `vanzelf'. Als het goed is, merk je daar niets van. Terwijl er per dag toch zo'n 10.000 liter lucht de longen in- en uitgaan. Als je hardloopt, regelt het lichaam zelf dat je sneller en dieper gaat in- en uitademen. Bij een zware inspanning ga je `vanzelf' hijgen. Het lichaam kan dan meer zuurstof uit de ingeademde lucht opnemen en meer koolzuurgas (afbraakproduct van de energielevering) uitademen. Alleen op deze manier kan de `chemische fabriek`, die het lichaam eigenlijk is, goed blijven werken. Bij een flinke verkoudheid merk je dikwijls pas hoeveel moeite ademhalen kan kosten. In de
regel duurt een verkoudheid niet langer dan een paar dagen. Als de moeilijkheden met ademhalen steeds terugkomen, is dat niet normaal. Zeker niet als het hijgen veel langer aanhoudt dan bij anderen die dezelfde training afwerken en als het overgaat in "piepen". Wordt dat nou veroorzaakt door een slechte conditie of door iets anders? Hieronder volgt een verhaal van een atleet.
Voorbeeld
Een 25-jarige atleet klaagt over kortademigheid en `piepen` gedurende de hardlooptraining. Hij vindt dat raar, want hij doet reeds jaren aan atletiek en heeft tot voor ½ jaar nooit klachten gehad. Een ½ jaar geleden is hij van de 800m-1500m overgestapt naar de
5.000m, waarvoor hij veel tempolopen van 2-3 km loopt. Hij kan niet geloven dat zijn conditie voor deze afstand tekort schiet en hij gaat met deze klacht naar zijn huisarts. Bij lichamelijk onderzoek wordt niets vreemds over de longen gehoord en blijkt de atleet volkomen gezond. De huisarts vindt het verhaal echter zo typisch voor inspanningsastma, dat hij zijn patiënt medicijnen (medicatie) (in dit geval Ventolin) voorschrijft die zo'n 15 minuten voor aanvang van het hardlopen ingeademd moeten worden. Dit medicijn helpt geweldig en de klachten treden niet meer op.
Inspanningsastma
Inspanningsastma kan optreden na een zware inspanning die minstens 5 minuten volgehouden wordt. Zeker als er hardgelopen wordt in een koude, droge lucht, treden de klachten sneller op. De sporter blijft dan lang nahijgen, kan gaan hoesten en zelfs 'piepen" bij de uitademing. Meestal houden de klachten zo'n 5-15 minuten na de inspanning aan. Soms treden deze klachten echter pas uren na de training op. Het is bekend dat inspanningsastma meer optreedt bij mensen die allergisch zijn (geweest). Denk hierbij aan mensen die in hun jeugd eczeem hebben gehad of bekend zijn (geweest) met astmatische bronchitis. Zo'n 3-4 procent van de Nederlandse bevolking heeft een aangeboren aanleg waarbij de kleine luchtwegen op bepaalde prikkels (sterk) kunnen vernauwen. Bij inspanningsastma reageren de luchtwegen vooral op een sterk verhoogde in- en uitademing ('hijgen'), een lage temperatuur en een lage vochtigheidsgraad van de ingeademde lucht. Het is niet zo, dat mensen waarbij de aanleg voor inspanningsastma is geconstateerd, in de toekomst ook de 'gewone` astmatische bronchitis zullen ontwikkelen. Het omgekeerde is (bijna altijd) wel het geval. Als mensen lees meer over Inspanningsastma
