Wanneer van wanvoeding (malnutritie) wordt gesproken, denkt men in de eerste plaats aan de ondervoeding. In wezen is overvoeding ook een vorm van malnutritie. Overvoeding in absolute zin is het opnemen van een teveel van alle voeding of van een teveel aan bepaalde bestanddelen, waarbij de totale hoeveelheid binnen de grenzen van de norm kan blijven. Zo zal een relatief teveel aan koolhydraten (zetmeel of suikers) of vetten leiden tot adipositas, een voedingstoestand, gekenmerkt door een (meestal) te hoog lichaamsgewicht als gevolg van een overmaat aan vetweefsel. Vetweefsel bestaat uit vetcellen, d.w.z. bindweefselcellen, volgeladen met vet, waardoor het micrscopisch beeld van de zegelring ontstaat: een grote vetcuole met daaromheen een ringvormig protoplasma en een tegen de celwand liggende celkern. Overwegend koolhydraatrijke voeding schijnt de honger te bevorderen. Men spreekt van koolhydraatverslaving.Een tekort aan lichamelijke activiteit zal leiden tot adipositas, maar hier zijn wij beland in een circulus vitiosus, want het te dikke individu beweegt zich traag en neigt tot inactiviteit. De basis van de vetzucht van de volwassene wordt veelal in de kinderjaren gelegd. Juveniele adipositas blijft veelal in de adolescentie en op jong volwassen leeftijd bestaan en is dikwijls bepalend voor de gezette habitus op latere leeftijd. Gezondheidsopvoeding en voorlichting zullen één van de uitwassen van onze samenleving( ook wel genaamd consumptiemaatschappij kunnen elimeneren, te weten de consumptie van een te omvangrijk en/of onjuist samengesteld voedselpakket. Hierdoor zal vetzucht als maatschappelijk en geneeskundig probleem kunnnen verdwijnen.
(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.afslanken.com)
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief
