Behandelingsmogelijkheden bij borderline
Er zijn twee manieren van behandelen van BPS (borderline-persoonlijkheidsstoornis): psychotherapie en medicatie. Een combinatie van deze lijkt de beste resultaten te geven. Medicijnen dienen om angst, depressie en ontwrichtende impulsen te verminderen. Als de patiënt van dergelijke symptomen wordt bevrijd, kan hij de schadelijke denk- en interactiepatronen, die zijn iedere dag leven verstoren, beter hanteren. Medicijnen brengen echter geen verbetering bij diepgewortelde karakterproblemen. Langdurige individuele therapie en groepstherapie (als zorgvuldig is nagegaan of de persoon in de groep past) kunnen steun bieden. Tijdens perioden van grote stress, impulsief gedrag of misbruik van alcohol of drugs kan een kortdurende opname onontbeerlijk zijn.De behandeling verloopt dikwijls moeizaam en kan heel lang duren, omdat de diepgewortelde, onaangepaste karaktertrekken zich in de loop van vele jaren hebben ontwikkeld. De symptomen van de stoornis zijn niet gemakkelijk te veranderen en bemoeilijken dikwijls het therapeutische proces. Perioden van vooruitgang en achteruitgang kunnen mekaar afwisselen. Gelukkig neemt de ernst van de symptomen in de loop van de tijd meestal aanzienlijk af en leren de patiënten beter te functioneren.
Een doorbraak op het gebied van de therapie is de zogenaamde dialectische gedragstherapie (DBT: Dialectical Behavior Therapy). Dit is een cognitieve gedragstherapie op brede basis die door Marsha Linehan (1991) voor het eerst ten behoeve van de borderline-stoornis is ontwikkeld. De dialectische gedragstherapie is gebaseerd op de gedachte dat psychosociale behandeling van borderline-patiënten even belangrijk is voor het onder controle houden van de aandoening als de traditionele vormen van psychotherapie en de behandeling met medicijnen. De dialectische gedragstherapie was de eerste vorm van psychotherapie waarvan werd aangetoond dat ze hij borderline-patiënten effectief was.
Deze therapie is een combinatie van individuele psychotherapie en sociale vaardigheidstraining. De fundamentele theoretische uitgangspunten zijn de volgende: sommige mensen reageren abnormaal op emotionele prikkeling ten gevolge van een invaliderende omgeving gedurende hun jeugd en tot nu toe onbekende biologische factoren. Hun prikkelingsniveau stijgt veel sneller, de piek ervan ligt op een hoger niveau en het kost hun meer tijd lees meer over Behandelingsmogelijkheden bij borderline
