Het risico van siliconenimplantaten bij borstvergroting

Vrouwen Operatie

Siliconen nemen bezit van het lichaam. Siliconen zweven, ze verspreiden zich door het hele lichaam. Ze zijn te vergelijken met een waas van woestijnzand - pas als je de korrels bij elkaar zou vegen, zou je ze zien. Bij pathologisch onderzoek bij vrouwen zijn er siliconen in elk weefsel en elk orgaan gevonden. Een enkele keer verlaten deeltjes siliconen het lichaam via de huid. Er zijn ook vrouwen die 'zandkorreltjes' in hun urine hebben gevonden. Over het algemeen echter, blijven siliconen in het lichaam. De moleculen zijn te groot om onder normale omstandigheden via het filtersysteem van de nieren te worden uitgescheiden.

Het grondbestanddeel van siliconen is silicaatgesteente (zand). Voor de vulling van protheses ondergaat dit een chemische behandeling waardoor er een substantie ontstaat die vergelijkbaar is met Bisonkit. Implantaten zullen als regel altijd doorzweten. Daardoor worden heel kleine deeltjes van die Bisonkit via de weefselvloeistof en het lymfatisch stelsel door het lichaam gedistribueerd. Bij het doorzweten gaat het om kleine hoeveelheden, maar als de implantaten ook nog gaan lekken, dan komt er zeker een overdosis siliconen in het lichaam. De uitwerking daarvan is vergelijkbaar met een flinke klodder Bisonkit op de vloerbedekking; het is niet meer schoon te krijgen.

Siliconen zouden veilig zijn, omdat ze inert zijn. Dat wil zeggen: niet werkzaam. Chemisch gezien klopt dit, maar biologisch gezien zijn siliconen wel degelijk werkzaam. Het is wetenschappelijk bewezen, dat siliconen daardoor stoornissen in het lichaam kunnen opleveren. Bovendien zitten er door de chemische bewerking - van silicaat naar siliconen - 39 chemicaliën en 8 zware metalen in de implantaten. Onder andere zijn dat tolueen, aceton, formaldehyde, benzeen, dichloormethaan en aan zware metalen barium, zilver, nikkel, chroom, enzovoort. Nog niet geheel duidelijk is, in hoeverre de chemicaliën en/of de siliconen verantwoordelijk zijn voor de stoornissen. Zelfs de zogenaamde veilige zoutwaterprotheses zijn schadelijk. De waterzakjes zijn immers verpakt in een 'enveloppe' van siliconen. Bovendien neemt het stilstaande water de temperatuur aan van het lichaam en vormt zodoende een prima voedingsbodem voor bacteriën en schimmels. De prothese is namelijk doorlaatbaar voor micro-organismen en bovendien kunnen ze al worden verontreinigd bij het vullen of bij het inbrengen tijdens de operatie. Lekkages kunnen dan zelfs dodelijke gevolgen hebben. Implantaten tenslotte, gaan geen leven lang mee. Ze moeten binnen 10 jaar worden vervangen ook al zijn er geen problemen met de gezondheid.

De siliconenziekte (Silicone Related Disease) is een aandoening lees verder