Appels als medicijn!
Het lijkt te eenvoudig om waar te zijn, een appel eten en gezond blijven. Toch schijnt nagenoeg iedereen vertrouwd te zijn met het Engelse spreekwoord “An apple a day, keeps the doctor away”. Hoe is het mogelijk dat dergelijke eenvoudige volkswijsheid niet zomaar weg te wimpelen valt? Laat ons beginnen met te stellen dat het inderdaad niet volstaat om een appel te eten en dan het leven te kunnen doorgaan zonder dokter. Die dagelijkse appel neemt niet weg dat ook de rest van de voeding en ook de levensgewoonten moet verzorgd worden. Wanneer deze raad werd gegeven aan mensen met een eenvoudige, doch eenzijdige voeding, onderstreepte dit advies het belang van fruit in de voeding. Tegenover twee kilogram nepvoeding per dag heeft een appel weinig gewicht in de schaal te brengen.
Waarom een appel als “medicijn” kan doorgaan
- appels kunnen nagenoeg in iedere voeding gebruikt worden. Hun neutrale smaak en inhoudsstoffen laten een ganse waaier aan combinaties toe, waardoor we de appel rustig de gemakkelijkste vrucht kunnen noemen.
- over het algemeen geldt het eten van appels als “reinigend”, een eigenschap die niet uitsluitend beperkt blijft tot het terrein van de tandverzorging. Appels horen dan ook thuis onder de mogelijkheden die men heeft om een reinigingskuur te ondernemen. Appels bevorderen de uitscheiding van urinezuur.
- door het hoge gehalte aan pectine wordt door het eten van appels het cholesterolgehalte van het bloed verlaagd. Vandaar dat een appel een goed bestanddeel is van het dagelijks menu voor wie aan hart- en vaatziekten lijdt.
- zelfs appelschillen kunnen nuttig zijn. Het moet dan wel gaan om onbehandelde appels. Een aftreksel van deze schillen werkt kalmerend en helpt bij ontstekingen en koorts.
Dit zijn slechts enkele lichtpuntjes van de vele die we kennen, van een vrucht die zo goed ingeburgerd is, die bestaat in alle vormen, kleuren en aroma’s. Een ander voordeel van appels is, dat ze zo goed als het ganse jaar te koop zijn, door hun goede bewaarbaarheid. Er zijn vele soorten appels en ook wat de geneeskracht betreft is de ene appel de andere niet. De meest bekende appels zijn Golden, Cox’s, Renetten, Boskoop, Jonathan, James Grieve, Jacques Lebel, terwijl steeds nieuwe rassen worden in cultuur genomen.
Jammer genoeg zijn veel oude appelrassen verloren gegaan, ondanks het feit dat zowel wat hun smaak als wat hun bewaarbaarheid betreft, dikwijls voortreffelijk waren. In het streven naar standaardisatie en uniformiteit, vanaf de jaren ‘50 tot ‘60 zijn honderden variëteiten verdwenen. Belangrijk is, dat in enkele Limburgse proeftuinen inventaris-tuinen zijn aangelegd waarin minstens 500 verschillende soorten zijn ondergebracht. Dit samenbrengsel geeft de mogelijkheid tot nauwkeurig observeren van verschillende appelculturen en zal zonder twijfel de waardevolle appels uit het verleden een nieuwe mogelijkheid geven.
In de natuurgeneeskunde zijn appels altijd aanbevolen geweest. Bircher-Benner vond in de appel het fruit bij uitstek om ‘s morgens te ontbijten. De grondlegger van de ‘müesli’ of met andere woorden de ‘vruchtenbrij’ heeft ons tal van ideeën gegeven om met de appel gezond en wel te blijven.
Geneeskrachtige eigenschappen
In het Cruydtboeck van Dodoens staat, dat rauwe en onrijpe appels, in grote hoeveelheid gegeten vergeetachtig maken en dat men op Nieuwjaarsdag er beter geen zou eten. Om appels te gebruiken in geval van ziekte, daar was men wel een beetje terughoudend voor. Paarden en ezels konden zelfs geen hinder appels vervoeren, zei men. De geur van de appels zou hen verdoven. Gaf men ze onderweg steeds een stukje brood, dan was er lees verder
