Non-alcoholic fatty liver disease oftewel NAFLD
NAFLD oftewel non-alcoholic fatty liver disease is een spectrum van leverziekten waarbij aan de ene kant sprake is van uitsluitend vetstapeling en aan het andere uiterste levercirrose (verbindweefseling) zonder dat er sprake is van duidelijk alcohol-gebruik (<20 gram/dag).
De lever speelt een belangrijke rol bij de vetstofwisseling in het lichaam. Zo wordt er gal geproduceerd welke in de dunne darm leidt tot de opname van vrije vetzuren en cholesterol door de levercellen uitgescheiden in de bloedbaan. Stapeling van vet (steatose) in de lever gebeurt bij een grote groep mensen in de normale bevolking door het tekort schieten van de levercapaciteit om te veel vet uit te scheiden danwel af te breken. Oorzaken hiervoor zijn divers, maar de meest frequente zijn overgewicht, ongevoeligheid van lichaamscellen voor insuline (bijvoorbeeld bij diabetes mellitus) en bepaalde medicijnen.
Klachten zijn maar heel beperkt en betreffen vage bovenbuikspijn en moeheid, echter dikwijls wordt een steatose bij toeval ontdekt (bijvoorbeeld bij bloedcontroles van andere aandoeningen). De diagnose kan gesteld worden door de combinatie van afwijkende leverwaarden in het bloed, echografie van de buik. De prognose is eigenlijk goed. Ongeveer 20 procent van deze patiënten ontwikkelt een NASH (non-alcoholic steatohepatitis) waarbij het overmatige vet door verscheidene metabole omzettingen leidt tot een infectie van de lever. Dit kan bij een klein aantal patiënten uiteindelijk tot een onomkeerbare situatie leiden in de vorm van levercirrose.
Therapeutische opties zijn nog maar beperkt onderzocht, maar gewichtsreductie en lichamelijke activiteit lijken de hoeksteen te vormen. Alcoholgebruik dient beperkt te worden tot 2 eenheden/dag voor mannen en 1 eenheid/dag voor vrouwen. Medicamenteuze aanpak van de ziekte is nog niet in grote studies aangetoond en zullen over niet onafzienbare tijd naar alle waarschijnlijkheid afgerond zijn.
