Het ABC van hepatitis C

Wat is virale hepatitis?

Virale hepatitis wil zeggen een leverontsteking die door een virus wordt veroorzaakt. De virussen A, B en C komen het vaakst voor, maar er werden ook een D- of delta-virus een E, en een G-virus geïdentificeerd.

Wat is hepatitis C ?

Hepatitis C is een infectie van de lever, veroorzaakt door het hepatitis C-virus. De lever - die vitale functies heeft als de afbraak van giftige stoffen en de aanmaak van proteïnen - gaat door de chronische infectie minder goed werken.

Hepatitis C: feiten en cijfers

Hepatitis C is een vaak voorkomende ziekte. Er zouden 170 miljoen dragers zijn over de volledige wereld, of 3 procent van de wereldbevolking, waarvan 4 miljoen in de Verenigde Staten en 5 miljoen in West-Europa. In België zijn er 80.000 -100.000 patiënten aangetast met hepatitis C. Het virus komt dus frequenter voor dan HIV. De Wereldgezondheidsorganisatie schat het aantal nieuwe besmettingen elk jaar op 3 tot 4 miljoen.
Hepatitis C wordt dikwijls een «stille» epidemie genoemd, omdat de geïnfecteerde personen zich meestal perfect gezond voelen en dikwijls gedurende 10 tot 20 jaar geen symptomen vertonen. Preventie en therapie blijven dan ook een doeltreffende oplossing om deze ziekte aan te pakken.
Meer dan 50.000 van de 100.000 patiënten in België weten niet dat ze met het hepatitis C virus zijn geïnfecteerd omdat ze geen symptomen vertonen, maar ze zijn wel besmettelijk.
Hepatitis C kan behandeld worden. Het is belangrijk dat men weet of men het virus heeft en het dan zo snel mogelijk laat behandelen.
Aangezien de ziekte erg traag evolueert, ontstaan de symptomen soms pas 10 tot 20 jaar na de infectie.
Hepatitis C wordt NIET overgedragen via aanrakingen, zoenen of handdrukken. Het hepatitis C virus wordt vooral overgedragen door rechtstreeks contact met bloed of door besmette bloedproducten.
Er bestaat geen vaccin tegen hepatitis C

Verloop van hepatitis C ?

De infectie verloopt meestal onopgemerkt, daarom wordt hepatitis C wel eens het ‘sluipend virus’ genoemd. De besmettting wordt dan ook dikwijls per toeval ontdekt.

20 procent spontane genezing
80 procent chronische hepatitis C = het virus blijft present

Velen voelen zich in de eerste jaren na de infectie niet ziek. De ziekte uit zich meestal in vermoeidheidsklachten. Het kan 10 tot 20 jaar duren voor eventuele symptomen optreden. Het virus heeft de lever reeds die tijd echter niet ongemoeid gelaten:

Na 20 tot 30 jaar ontwikkelt 20 procent cirrose (littekenvorming in de lever). Bij cirrose is er 1 tot 4 procent risico per jaar om leverkanker te ontwikkelen.
Levertransplantatie dringt zich op bij eindfase cirrose of bij sommige gevallen van leverkanker. 30 procent van de mensen die wachten op een levertransplantatie hebben hepatitis C.

Hoe raak je besmet ?

vóór 1990 via bloedtransfusies en infusie van bloedproducten (30 %). Sinds juli ‘90 wordt bloed in alle transfusiecentra gecontroleerd op hepatitis C en is infectie via deze weg zo goed als uitgesloten.
via druggebruik met besmette naalden of inhaleerrietjes. (20 %)
Een deel van de besmettingen wordt veroorzaakt door het gebruik van slecht gesteriliseerd materiaal bij het aanbrengen van tatoeages, piercings, acupunctuur of tandverzorging.
Binnen het gezin kan het virus worden overgedragen door het delen van toiletbenodigdheden: kam, scheerapparaat, tandenborstel, nagelknipper, ontharingsmateriaal, enz.
oorzaak onbekend (40 %)

Geringe risicofactoren

besmetting van moeder op kind tijdens de bevalling (5 %)
prikongevallen (3 %)
seksueel contact (< 5 %)
Hepatitis C is geen seksueel overdraagbare ziekte, enkel bij bloedcontact is er gevaar! Voorzichtigheid is geboden bij seks gedurende de menstruatie en ruwe seks.

Mogelijke risicofactoren

gedeeld gebruik van scheermesjes of tandenborstels
het onsteriel plaatsen van een tatoeage of piercing

Geen risicofactoren

samen zijn met besmette patiënt
knuffelen en kussen
drinken uit hetzelfde glas

Hoe weet je of je besmet bent ?

Er zijn geen specifieke symptomen als men besmet is met het hepatitis C virus. Het voornaamste symptoom is overdreven vermoeidheid, maar dat is niet alleen eigen aan deze ziekte. De infectie kan alleen worden opgespoord door middel van bloedtesten. Op basis van antilichamen tegen het virus in het bloed wordt vastgesteld of iemand met het virus in contact is geweest. De aanwezigheid van het genoom van HCV bevestigt de aanwezigheid van het virus. Ook de aanwezigheid van verhoogde transaminasen (eiwitten die door de lever worden afgescheiden als hij wordt aangevallen) kan op hepatitis wijzen. Een positieve test betekent echter niet dat de lever is aangetast. Dat moet worden vastgesteld aan de hand van bijkomende onderzoeken.

Hoe kan je je laten testen ?

Je huisarts kan je bloed laten testen op de aanwezigheid van hepatitis C-antistoffen. Als deze antistoffen positief zijn, zal je huisarts je doorsturen naar een leverspecialist die bijkomende bloedtesten zal uitvoeren om na te gaan of je chronisch geïnfecteerd bent, d.w.z. of het virus zelf nog in je bloed detecteerbaar is. Als de RNA-test positief is, zullen er bijkomende onderzoeken gebeuren om vast te stellen hoe ernstig de leverontsteking is en in hoeverre er reeds beschadiging van de lever is opgetreden. De leverspecialist zal, rekening houdend met verschillende factoren, met jou overleggen om reeds dan niet te behandelen.

Wanneer je laten testen ?

als je vóór ’90 bloed of bloedproducten kreeg toegediend.
als je risicogedrag vertoont.
als je leverwaarden reeds lange tijd gestoord zijn.
als je langdurig zwaar vermoeid bent.

Wie moet zich zeker laten testen ?

Personen die een bloedtransfusie hebben gekregen voor 1991, namelijk personen die voor die datum lees meer over Het ABC van hepatitis C