Wat kunnen we tegen malaria doen?
Beschermen tegen muggenbeten
Je kunt maar beter zorgen dat je niet wordt gestoken. De mug steekt alleen als het donker is. Draag daarom vooral 's avonds bedekkende kleding (lange broek, lange mouwen, schoenen en sokken) en smeer de onbedekte huid in met muggenolie of een muggenstift die de stof DEET bevat. Door de geur die deze middelen verspreiden worden de muggen verdreven. Zorg ervoor dat je in een muggenvrije kamer slaapt of onder een goedsluitende geïmpregneerde klamboe (= ingespoten met een stof die voor muggen dodelijk is) en gebruik als mogelijk de airconditioning (muggen houden niet van een luchtstroom).
Gebruik van anti-malariamiddelen (malariatabletten)
Er zijn verschillende malariatabletten. Deze malariatabletten kunnen verdeeld worden naar hun werking. Sommige malariatabletten pakken de malariaparasieten in het bloed aan, terwijl andere malariatabletten de malariaparasieten reeds in een vroeg stadium in de lever vernietigen. De middelen, malariaprofylaxe geheten, dragen exotische namen als Paludrine, Nivaquine, Lariam, Malarone, Doxycycline en Chloroquine. Een ouder middel dat vroeger dikwijls werd gegeven is kinine. Probleem met deze middelen is dat malariamuggen soms resistent zijn geworden. Dat wil zeggen dat ze ongevoelig zijn voor de geneesmiddelen. Het nadeel voor mensen in de Derde Wereld is ook dat deze medicatie vrij duur zijn.
Uitroeien
Zoals je hierboven in de beschrijving van de situatie in Zuid-Afrika kunt lezen, proberen regeringen ook om de malariamug met grove middelen uit te roeien. Je kunt proberen om alle stilstaande watertjes en moerassen te dempen, maar water is een schaars goed in sommige landen en er zijn miljoenen plassen en meertjes. Het lijkt onbegonnen werk. Je kunt de malariamuggen ook platspuiten. Daarvoor wordt het uiterst giftige en in Europa verboden middel DDT gebruikt. Nadeel is dat ook andere dieren eraan dood kunnen gaan, vogels bijvoorbeeld, en dat het zich kan ophopen in grondwater, waardoor uiteindelijk de mens zelf slachtoffer kan worden van vergiftiging. Niet doen, zou je denken.
Wetenschappelijk onderzoek
Wat dan wel? De deskundigen zoeken het nu in wetenschappelijke oplossingen. We kijken naar twee onderzoeken: Dr. Ingrid van den Broek promoveerde op het gedrag van muggen. Haar conclusie is dat de diertjes zich laten inpakken door verleidelijke geuren. Malariamuggen hebben geen neus, maar kunnen toch ruiken. Ze hebben antennes, voelsprieten voor op de kop bedekt met kleine zintuigharen, die geurstoffen uit de lucht filteren. Zintuigcellen op hun kop registreren de geuren die op hun pad komen. In een lab aan de universiteit van Groningen onderzocht dr. Ingrid van den Broek wat de insecten lees meer over Wat kunnen we tegen malaria doen?
