Api-punctuur, een acupunctuur met bijenangels!
J. Giza (1985) behandelde 48 personen met reuma en ontstekingen met api-punctuur. Eerst plaatste hij het bijengif van een levende bij op een naald en plaatste deze in de head-zone en later op de acupunctuurpunten langs de Chinese meridianen van het lichaam. Iedere patiënt ontvangt 650 steken. Na de behandeling waren 70 procent van de patiënten vrij van pijn, 28 procent meldde subjectieve verbetering en 2 procent meldde verbetering van de conditie. Deze behandeling werd gedaan onder supervisie van een arts en had geen risico voor de patiënt.
Een Chinese dokter observeerde dat een patiënt genas van impotentie na een bijensteek aan de binnenkant van zijn enkel. Hij begon in 1962 een onderzoek onder 3015 impotente patiënten met bijen gif. Hij beschrijft het toedienen van in totaal 3 mg bijengif met een acupunctuurnaald en dit 3 maal daags. De duur van de behandeling was meestal een week maar in sommige gevallen verlengt met 1 of 2 weken. Na de behandeling zeiden 98,5 procent van de patiënten dat ze genezen waren.
In Japan (1920) hebben een kleine groep van enthousiaste Imkers acupunctuur met bijensteken toegepast. Deze behandelingen werden onderwezen en georganiseerd door het volledige land. Na 1949 kon men een examen doen om bijensteek-therapie uit te mogen oefenen als genezende activiteit. Imkers ontvingen dan een vergunning om deze therapie toe te mogen passen. De behandeling was 1 of 2 keer per week en men ontving 30 tot 40 steken op de pijnlijke plek. Het viel op dat degene met de heftigste, allergische reactie het meest genezende resultaat vertoonden.
(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.hetbijengeheim.nl)
