Als het geleidingsverlies verder gaat, kan er ook een cochleair gehoorverlies gaan ontstaan, vooral in de hoge frequenties. Het kan komen door abnormale bloedstromingen of enzymen, geproduceerd bij het proces van otosclerose in het middenoor. Dit zal meer het geval zijn dan de groei van bot in het binnenoor. Het is erg zeldzaam om cochleair gehoorverlies te hebben zonder geleidingsverlies. Meestal is namelijk eerst de stijgbeugel aangetast en gaat daarna het proces verder naar je slakkenhuis. Cochleair gehoorverlies samen met geleidingsverlies kan zorgen voor erge tot zware slecht horen als de persoon de leeftijd van 60-70 bereikt. Het is zeldzaam, maar wel mogelijk om door otosclerose volledig doof te worden. Otosclerose is NIET te genezen.
Hoeveel mensen hebben otosclerose?
Hoe dikwijls otosclerose voorkomt hangt af van leeftijd, ras en sekse, en of het klinische of niet-klinische otosclerose betreft. Het aantal mensen met klinische otosclerose zal hoger worden met het ouder worden; Blanken hebben meer otosclerose dan andere rassen en het schijnt dat vrouwen meer otosclerose ontwikkelen dan mannen. Tussen de 30 en 50 jaar hebben sommige studies uitgewezen dat ongeveer 10-18 procent van alle blanke vrouwen en 7-9 procent van alle blanke mannen klinische otosclerose hebben. Minder dan 10 procent van deze mensen zullen echt hulp zoeken voor hun gehoorverlies (dat is ongeveer 1-2 procent van alle blanke vrouwen en minder dan 1 procent van alle blanke mannen). Er is dikwijls uitgewezen dan 2 keer zoveel vrouwen als mannen otosclerose ontwikkelen, maar uit andere onderzoeken is weer gebleken dat er niet zoveel verschil is. Ongeveer 1 procent van de donkere mensen hebben klinische otosclerose, veel minder dus dan blanken. Otosclerose tast alleen de oren aan en geen andere delen van het lichaam. Hoewel otosclerose erfelijk is, is het dikwijls zo onregelmatig dat er geen stappen ondernomen hoeven worden.
De behandeling
Iemand met otosclerose heeft verscheidene opties. Als de graad van verlies van het gehoor minstens is en slechts één oor beïnvloedt, kan geen interventie worden overwogen. Nochtans, horen in alle twee oren is onontbeerlijk om te lokaliseren waar de geluiden vandaan komen. Dit verbetert onze capaciteit om te horen. Individuen met goed gehoor in één oor passen zich dikwijls aan, maar het is erg vervelend om niet meer “stereo” te kunnen horen. Hoorapparaten bieden dikwijls uitkomst aan mensen met otosclerose, maar dit is geen fijne optie voor relatief jonge mensen. Bovendien is de mogelijkheid groot dat het gehoor met de jaren nog verder zal dalen, waardoor zelfs een hoortoestel het mogelijk niet meer zal trekken. Veel mensen kiezen toch voor een operatie, als ze deze optie hebben. Deze operatie wordt stapedectomie genoemd. Het betekent het verwijderen van de stijgbeugel. Ook worden sommige mensen behandeld met fluoride, maar het is niet bewezen dat dit de otosclerose vertraagd. Wat de behandeling ook is, de verkalking zal verder gaan en statistisch betekent dit dat het gehoor met ongeveer 1 decibel per jaar achteruit zal gaan.
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief
