Het binnenoor
Het binnenoor bevat het prikkelverwerkende gedeelte van het gehoororgaan. Het is een onderdeel van een complex van holten, gangen en kanalen, uitgespaard aan het rotsbeen: het benige labyrint. Aan het labyrint onderscheidt men:
- Een centraal gelegen ruimte. Direct achter het ovale venster: het vestibulum
- Drie halfcirkelvormige kanalen die aan de achterzijde in het vestibulum uitmonden
- Het slakkenhuis (cochlea), een spiraalvormige ruimte die zijn naam eer aandoet.
Het slakkenhuis behoort tot het gehoororgaan, de andere gedeelten in het benige labyrint staan in het teken van het evenwicht. Het slakkenhuis heeft 2,5 winding; de lengte van het slakkenhuiskanaal bedraagt ongeveer 4 cm. Het kanaal zelf is verdeeld in 3 ruimten, te vergelijken met 3 parallel verlopende wenteltrappen: de scala vestibuli, scala media, scala tympani. Het orgaan van Corti ligt over de volledige lengt van de 2,5 winding. Het kan worden beschouwd als het hart van het gehoororgaan. Hier worden de akoestische trillingen omgezet in actiepotentialen die daarna hun weg naar de hersenen vinden.
Horen
Geluidsgolven worden in het buitenoor opgevangen en bereiken zo het middenoor, waar ze zorgen voor het trillen van het trommelvlies. De trillingen van het trommelvlies worden naar de 3 gehoorbeentjes geleid, die de trillingen weer naar het binnenoor brengen. Het slakkenhuis is verantwoordelijk voor de omzetting van de trilling van de vloeistof in neurale prikkels. Het zijn deze prikkels die de hersenen interpreteren als geluid en wat wij “horen” noemen.
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief
