Niet alle geboortes gaan even goed...

Soms loopt de zwangerschap toch anders dan je had gehoopt en eindigt het in een miskraam. Veel miskramen komen voor in de eerste twaalf weken van de zwangerschap, dit omdat het bevruchte eitje dan uitgroeit naar een mensje en in dit proces kan nogal wat misgaan. Tien tot vijftien procent van de zwangerschappen eindigt in een spontane miskraam, na 8 à 9 weken zwangerschap is dit nog 2 tot 3 procent. De mogelijkheid op herhaling bij een eerste miskraam blijft even groot. Bij meer miskramen neemt het risico toe. Bij drie opeenvolgende miskramen verwijst de huisarts dikwijlsdoor voor nader onderzoek. Een gynaecoloog zal dan onderzoek doen of er andere factoren als erfelijkheid of suikerziekte een rol spelen. Een miskraam in de eerste twaalf weken is dan ook meestal doordat er iets fout is gegaan in de aanleg van het embryo. Er is dan veelal absoluut geen reden je schuldig te voelen en te denken dat je iets fout gedaan hebt, waardoor het gebeurd is. Soms heb je er helemaal geen idee van dat het niet goed gaat met je zwangerschap en ga je gezellig voor een echo en dan blijkt deze niet goed te zijn, doordat bvb het hartje niet meer klopt. Het kan dat je naar huis gestuurd word om af te wachten of de natuur vanzelf ingrijpt. Soms begint een miskraam met bloedverlies of erge buikkrampen en pijn onder in de rug. Na flink bloedverlies zal in principe de vrucht zijn uitgedreven en zal verdere behandeling niet nodig zijn. Het kan ook dat de vrucht niet vanzelf los gaat, of het bloedverlies en de lees verder