Zomer, zon en... wespen!
Een in het vorige jaar bevruchte jonge koningin overwintert op een beschutte plaats in gebouw of onder de grond. De jonge koningin komt tevoorschijn in de lente, voedt zich met nectar en sappen en begint aan de bouw van haar nest van "wespenpapier", een mengsel van geknaagd hout, plantenresten en speeksel. Het nest kan op verschillende plaatsen gemaakt worden. In de grond, in een holle boom, in een spouwmuur of andere holle ruimte van een gebouw enz. Het eerste eilegsel komt binnen een paar dagen uit, de larven maken zijden cocons waarin ze zich verpoppen. Vier tot zes weken later verschijnen de eerste werksters. Zij zijn kleiner dan de koningin en allemaal vrouwtjes; de mannetjes komen later in het seizoen. De vrouwtjes nemen de opbouw van het nest over, ze gaan opzoek naar voedingsmiddelen en verzorgen en voeren de opgroeiende larven. De koningin legt nu alleen nog maar eitjes. Eind van de zomer kan een nest meer dan 20.000 wespen herbergen. Bij het begin van de herfst bevruchten nieuwe mannetjes nieuwe koninginnen die weer opzoek gaan naar een plaats om te overwinteren. Het winterweer veroorzaakt de dood van de bestaande wespen. In onze streken treffen wij soms ook een speciale soort aan: de horenaars. Deze zijn een stuk groter dan de normale wesp. In de volksmond zou deze soort driemaal giftiger zijn dan een gewone wesp, maar dit is zeker niet waar.
Een wespen- of bijensteek is altijd erg onaangenaam. Bij zo`n steek wordt een stof in de huid gespoten en dit veroorzaakt bij de mens direkt na de beet een rode, jeukende zwelling op de plaats van de steek in de huid. Alle mensen reageren verschillend op zo`n steek: bij sommigen zwelt de huid geweldig op, bij anderen zie je nauwelijk iets. Vaak gaat deze irritatie snel over. Anders is het wanneer een wesp of bij in de neus, mond, tong of hals heeft gestoken: dan kan de reactie heftiger zijn en kan een verdikking het ademhalen bemoeilijken. Sommige mensen zijn overgevoelig voor de gifstoffen van wespen- en bijensteken. De pijnlijke, rode verdikking wordt dan steeds groter en houdt langer aan, tot wel twee dagen. Af en toe ontstaan er ook reacties elders: opgezwollen lippen of oogleden, huiduitslag, benauwdheid, braken, diarree tot zelfs shockverschijnselen toe.
