Cannabis en MS: een stand van zaken

Sinds 1 september 2003 is cannabis op medisch voorschrift te verkrijgen bij de apotheker in Nederland. Het betreft een natuurlijk extract dat kan gedronken worden als een kruidenthee. De indicaties zijn chronische pijn, braakneiging en verlies van honger bij patiënten met kanker of aids, en spasmen en spasticiteit bij patiënten met aandoeningen als MS. Het gaat dus om een symptomatische behandeling die sommige verschijnselen van de ziekte probeert te verlichten en niet om een therapie die de ziekte zelf tracht af te remmen of te stoppen of het herstel na een aanval tracht te bespoedigen. Op het jaarlijkse congres van ECTRIMS (Europees Comité voor Therapie en Research in multiple sclerose), dat plaats had in Milaan van 17 tot 20 september 2003, werden vier studies over een proefbehandeling met cannabis voorgesteld aan de 3000 aanwezige neurologen en onderzoekers.

In een eerste studie, CAMS genaamd, werd het effect onderzocht van orale cannabinoiden op spasticiteit (of spierstijfheid). Deze studie werd gepubliceerd in "The Lancet" van 8 november 2003. 630 personen werden gedurende 15 weken behandeld : 291 kregen een totaal extract van cannabis in orale vorm te slikken; 206, de gezuiverde actieve stof, tetrahydro-cannabinol-D9 en 213 personen een placebo (een niet actief vervangmiddel). Gedurende de eerste 5 weken werd de medicatie aangepast en daarna gedurende 8 weken onveranderd gelaten. Nadien werd de behandeling stop gezet. De spasticiteit werd met de Ashworthschaal gemeten, een standaardschaal. Het resultaat bleek niet significant verschillend in de drie groepen : de spierstijfheid verminderde niet als gevolg van de behandeling met cannabis. Het enige verschil was de tijd nodig om een afstand van 10 meter te lopen : deze tijd daalde gemiddeld met 12 procent bij de personen die tetrahydrocannabinol toegediend kregen. Uit een vragenlijst die de patiënten hebben ingevuld, bleek dat meer personen die cannabis namen (60%), dan personen onder placebo (46 %), een vermindering van hun spierstijfheid hadden vastgesteld.

Het effect van orale cannabisextracten op spasticiteit werd eveneens onderzocht in een tweede studie uitgevoerd op 57 patiënten die alle niet veel baat ondervonden van de klassieke antispastische middelen als Lioresal, Sirdalud en Dantrium. Er werd geen duidelijk verschil opgemerkt in de spasticiteit (spierstijfheid) tussen de groep die de actieve substantie kreeg en de placebogroep, maar het aantal spasmen (spiertrekkingen) was wel lees meer over Cannabis en MS: een stand van zaken