De operatieve behandeling
Niet iedere kanaalstenose hoeft te worden geopereerd. Als de klachten echter aanzienlijk zijn en het sociale functioneren van de patiënt dreigen te verstoren terwijl de diagnose duidelijk is, dan is een operatie de enige manier om de patiënt van de klachten af te helpen. Ook hier valt weer een onderscheid te maken tussen een operatie op het niveau van de halswervelkolom of de lendenwervelkolom.Vernauwing in de nek.
Afhankelijk van het feit of de meeste druk op het ruggenmerg ontstaat vanuit de voorzijde of de achterzijde van het ruggenmerg, en van de voorkeur van de operateur zijn er eigenlijk twee benaderingen:- vanuit de voorzijde. Vanuit deze benadering wordt zoveel als nodig is van tussenwervelschijf en wervellichaam weggehaald, ten einde ruimte te maken voor het ruggenmerg. Nadat dit is gebeurd vindt reconstructie van het wervellichaam plaats, waarvoor verschillende technieken bestaan. Meestal, maar niet altijd, kan met een dergelijke operatie genoeg ruimte verkregen worden. Deze ingreep heeft ongeveer geen invloed op de beweeglijkheid van de nek.
- vanuit de achterzijde. Dit is de "klassieke" operatie, waarbij van achteren uit de wervelbogen worden vrijgelegd en daarna weggenomen. Meestal gaat het om vier bogen. De ingreep leidt niet tot een verminderde beweeglijkheid van de nek. Ook hoeft men niet bang te zijn dat het ruggenmerg aan de achterzijde onbeschermd is. Er komt een dikke spierlaag overheen te liggen die ruim genoeg bescherming biedt. De ingreep wordt de eerste dagen wel als pijnlijker ervaren.
Vernauwing onder in de rug.
- vanuit de achterzijde. Na het afschuiven van de rugspieren worden de wervelbogen verwijderd, waarbij in tegenstelling tot de operatie aan de nek het meestal wel nodig is de kleine gewrichtjes geheel of gedeeltelijk mee te nemen, wat invloed heeft op de stabiliteit van de wervelkolom. Tegenwoordig wordt dan ook niet bijna nooit in dezelfde operatie de rug vastgezet (spondylodese). Dit is een grote operatie, maar het resultaat is doorgaans zeer gunstig.
Risico's
Alhoewel de risico’s zeer gering zijn, kan er altijd wat toename van neurologische uitval optreden, deze is meestal het gevolg van het moeten losmaken van een zenuw die lang in de knel gezeten heeft. Een infectie of niet goed genezende wonde behoort ook tot de gebruikelijke risico's.Na de operatie
Na de operatie wordt de patiënt verder behandeld door de fysiotherapeut. Deze geeft oefeningen om de rug weer belastbaar te maken en de patiënt weer op de been te krijgen. In het algemeen is het ontslag uit het ziekenhuis na een week, waarna de fysiotherapie thuis of in de praktijk wordt voortgezet. Poliklinische controle vindt 6 weken na operatie plaats, waarbij de belastbaarheid en het resultaat van de operatie op dat moment bekeken worden. Meestal krijgt de patiënt dan te horen dat hij wel weer zijn gang kan gaan en de belasting mag opvoeren.Recidief
Bij afdoende vrijlegging van het ruggenmerg of de zenuwwortels is het optreden van een nieuwe vernauwing ongeveer uitgesloten. In het geval van de halswervelkolom kan het nog wel eens onontbeerlijk zijn de operatie aan alle twee kanten uit te voeren. Een en ander is afhankelijk van de individuele situatie en de voorkeur en het beleid van de neurochirurg.(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.fysiotherapiespijkenisse.nl)
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief
