Als een naaste longkanker heeft

Longkanker is een heel ernstige ziekte en in de meeste gevallen ongeneeslijk: 10 tot 15 procent van de longkankerpatiënten kan worden genezen. Veel longkankerpatiënten hebben dus niet alleen te verwerken ernstig ziek te zijn, maar ook om binnen afzienbare tijd te kunnen sterven. Iedere patiënt reageert daarop verschillend en verwerkt het ook anders (zie ook ‘Wat vertel ik mijn omgeving’ onder kopje ‘Iedereen verwerkt het anders’). Er zijn reacties die begrijpelijk zijn, als bvb wanhoop, verdriet, angst, boosheid en neerslachtigheid. Maar er kunnen ook reacties zijn waar u moeite mee hebt. Soms zult u zelfs moeite hebben om de persoon die de patiënt was voordat hij ziek werd te herkennen. Iemand die altijd rustig en bedaard was, kan plotseling hinder hebben van heftige stemmingswisselingen. Er kunnen ook reacties zijn waarvan u zich afvraagt of u misschien moet ingrijpen. Zo kan het dat een patiënt zijn boosheid over zijn ziekte afreageert op zijn omgeving, mn op de mensen waar hij het meest van houdt, en heel onredelijk wordt. Een op geregelde tijdstippen voorkomende reactie van longkankerpatiënten is dat ze de ernst van hun ziekte ontkennen en te optimistisch zijn over de toekomst. Het kan heel goed dat het voor u duidelijk is dat de longkanker van uw naaste ongeneeslijk is, maar de patiënt zelf zegt te zullen genezen. Een verklaring voor zo’n houding kan zijn dat het bericht ongeneeslijk ziek te zijn voor de patiënt te erg is om te verwerken en daarom (nog) niet tot hem doordringt. Het kan ook dat de patiënt eigenlijk lees meer over Als een naaste longkanker heeft