Longkanker en praten over doodgaan...
In deze fase is de dood zeer nabij. Het verschilt of patiënten en hun naasten over die naderende dood samen praten. Bij de meeste patiënten wordt de dood in de loop van hun ziekte een minder beladen gespreksonderwerp. Maar er zijn ook patiënten die niet over hun dood praten. Dat hoeft overigens niet te betekenen dat ze niet weten dat ze doodgaan. Er zijn mensen die niet over hun naderende dood willen of kunnen praten. Als naasten wel de behoefte hebben om erover te praten, kan dat moeilijk zijn. Het is dan de vraag of u er als partner over moet beginnen. Het onderwerp voorzichtig aansnijden en aangeven dat u er graag over wilt praten kan goed werken. Soms is het zo dat alle twee partners er wel over willen praten, maar dit niet doen omdat ze mekaar willen sparen en geen verdriet willen doen. Als uw partner echter volhoudt er niet over te willen praten, is het dikwijls beter om het te laten. Dwingen is meestal geen succes. Het kan helpen om iemand anders te vragen erover met de patiënt te praten.
Het kan soms verwarrend zijn als de patiënt plannen maakt voor de toekomst, waarvan u weet dat ze niet kunnen worden uitgevoerd. Het lijkt dan alsof de patiënt niet weet hoe ernstig zijn situatie is. Dit is lang niet altijd het geval. Plannen maken en over de toekomst praten kunnen op zichzelf reeds heel prettig zijn.
Hoe doen wij het met de (klein)kinderen?
Een vraag waar veel patiënten mee zitten, is hoe ze het beste hun jonge kinderen of kleinkinderen kunnen voorbereiden op hun naderende dood. U zult misschien de neiging hebben om ze te sparen en niet te belasten. Toch is goed om u te realiseren dat ze uiteindelijk wel met uw dood zullen worden geconfronteerd. Vaak is het het beste om zo open en eerlijk mogelijk te zijn. Kinderen kunnen dikwijls meer aan dan men denkt. Het kan, dat juist doordat u ze wil sparen, het tegenovergestelde wordt bereikt. Er is ook mogelijkheid dat ze zich buitengesloten voelen en het daardoor moeilijker kunnen verwerken. Het is mogelijk dat de patiënt er in deze periode erg slecht uitziet en bang bent dat dit confronterend is voor uw kinderen. Het zal voor hen inderdaad niet gemakkelijk zijn om hun vader of moeder zo te zien. Maar het kan ook zijn dat het helpt met het accepteren van hun dood.
Waar sterven?
Het is goed om erover na te denken wat de prettigste plaats voor de patiënt is om te sterven. Dit gaat niet alleen de patiënt aan, maar natuurlijk ook zijn familie en dan vooral zijn of haar partner. Veel patiënten en hun naasten willen die laatste periode het liefste thuis, samen in hun eigen vertrouwde omgeving doorbrengen. De zorg thuis kan heel zwaar zijn. Het is goed om ervan te voren over te praten hoe dat het beste geregeld kan worden en te informeren naar de professionele hulp die u kunt krijgen. In die laatste periode heeft u bvb recht op intensieve thuiszorg. Er zijn ook patiënten en / of partners die de voorkeur geven aan sterven in het ziekenhuis. Ze vinden het bvb een veilig idee dat er artsen en verpleegkundigen in de buurt zijn. Het is overigens niet zo dat u altijd vrij bent om ervoor te kiezen in het ziekenhuis te sterven. Het beleid van het ziekenhuis is meestal dat als er geen medische noodzaak voor de patiënt is om in het ziekenhuis te blijven, ernaar wordt gestreefd om de patiënt naar huis te laten gaan. Soms kan er ook niet meer worden gekozen, omdat de patiënt plotseling overlijdt. In het algemeen wordt thuis als de beste plaats gezien om te sterven. Als dat niet mogelijk is wordt er gekeken naar andere oplossingen, als het ziekenhuis, een verpleeghuis of een hospice. Een hospice is een kleinschalige instelling (ongeveer tien bedden) waar mensen kunnen overlijden. Meestal omdat ze nergens anders terecht kunnen. Hospices zijn gespecialiseerd in de zorg rond het sterven en op verschillende plaatsen in Nederland.
Bezoek
In deze periode zullen er verschillende mensen zijn die graag op bezoek willen komen. De ene patiënt vindt dat erg prettig. De andere patiënt juist niet. Het kan ook zijn dat hij of zij het wel prettig vindt, maar het bezoek hem of haar erg vermoeid. Het is dan belangrijk dat het bezoek wordt geregeld. Dat er bvb niet teveel mensen tegelijk bij de patiënt zijn, er niet teveel mensen op een dag komen en ze ook niet te lang blijven. Hoe moeilijk het ook is, zorg ervoor dat mensen zich ook aan die afspraken houden. Er zullen ook mensen zijn die moeite hebben om langs te komen. Dat kan heel pijnlijk zijn, vooral als het mensen zijn om wie u veel geeft en waarvan lees meer over Longkanker en praten over doodgaan...
