Longkanker, wat vertel ik mijn omgeving?
Als u longkanker hebt is het goed om het de mensen in uw omgeving eerlijk te vertellen. Dit geld zeker voor de mensen waarvan u veel houdt – als uw partner en kinderen - in het geval dat uw ziekte ongeneeslijk is. Uiteindelijk komen ze het toch te weten, maar dan het nog moeilijker zijn om het te verwerken. Ieder mens verwerkt de ziekte op zijn eigen manier. Zo wil de één er veel over praten en de ander helemaal niet. Het kan heel goed dat u, uw partner en kinderen anders reageren. Het kan moeilijk zijn om dit te begrijpen en ook spanningen opleveren. Probeer mekaar zoveel mogelijk de ruimte te geven en respecteer mekaar in de manier waarop u met de ziekte omgaat. Ook andere mensen in uw omgeving kunnen verschillend reageren op uw ziekte. Het is mogelijk dat ze niets van zich laten horen. Vaak komt dit omdat ze niet weten hoe ze moeten reageren. Een manier om dit op te lossen, is om zelf het initiatief te nemen. Het kan ook zijn dat de mensen in uw omgeving teveel contact zoeken en u geen rust krijgt. Voor anderen is het dikwijls moeilijk om te bepalen wat voor u prettig is. Probeer daarom aan te geven hoe u het graag zou willen. Duidelijkheid is dikwijls het prettigst voor iedereen. Vertel ook de mensen op uw werk eerlijk over uw ziekte. Zo ontstaan er geen verwachtingen die u later misschien niet kunt waarmaken en waardoor spanningen kunnen ontstaan.
Vertellen over uw ziekte
Als u gehoord heeft dat u longkanker heeft, moet u verschillende mensen op de hoogte stellen van uw ziekte. Uw familie, vrienden, kennissen, collega’s op het werk en de leerkrachten op de school van uw kinderen. Sommige patiënten hebben hier niet veel moeite mee. Andere mensen vinden het daarentegen heel moeilijk. Dat kan komen omdat ze zelf pas kort weten dat ze ziek zijn en het nog moeten verwerken. Of omdat ze het confronterend vinden om over hun ziekte en de toekomst te praten. Veel patiënten worden daar emotioneel van. Soms spelen ook gevoelens (emoties) van schaamte een rol en is er de vrees niet meer voor vol aan te worden gezien. Het is heel begrijpelijk als u moeite heeft om te vertellen wat er aan de hand is. Het is veel makkelijker en prettiger om te zeggen dat het goed gaat, dan dat het niet goed gaat. De meeste patiënten vinden het extra moeilijk om de mensen waarvan ze veel houden - als hun partner, kinderen en ouders – te vertellen over hun ziekte. Ze willen hen geen verdriet doen en vertellen daarom soms niet de volledige waarheid. Dat is vooral het geval als de longkanker ongeneeslijk is. Ze vertellen dan bvb niet dat de behandeling niet tot genezing zal leiden. Toch is het beter om wel eerlijk te vertellen wat er aan de hand is, hoe hard de waarheid soms ook is. Longkanker wordt reeds snel met doodgaan geassocieerd, terwijl dat niet het geval hoeft te zijn. Gelukkig komt genezing ook voor. Het kan moeilijk zijn om uw omgeving daarvan te overtuigen. Het is mogelijk dat zij u reeds hebben opgegeven of denken dat u onterechte hoop koestert. De neiging zal groot zijn om vooral uw jonge kinderen te willen sparen, maar toch is het in de meeste gevallen beter om ook hen eerlijk te vertellen wat er aan de hand is. Ze begrijpen dikwijls meer dan u denkt en ze voelen meestal heel goed dat er iets niet klopt. Als u kinderen niet vertelt wat er aan de hand is, kan het zijn dat ze hierover gaan fantaseren en zich van alles in hun hoofd halen, waarover ze ook niet durven te praten. Ze kunnen zich ook buitengesloten voelen. Als u wel vertelt wat er aan hand is zal dat niet gemakkelijk zijn voor uw kinderen. Maar u kunt mekaar dan wel steunen en uw verdriet samen delen. Dat kan de situatie zowel voor u als uw dierbaren draaglijker maken.
Iedereen verwerkt het op eigen manier
Iedereen reageert anders op slecht nieuws en verwerkt het op zijn lees meer over Longkanker, wat vertel ik mijn omgeving?
