de plek waar ze uit het ruggenmerg komen, de zenuwwortel. Eén van de tussenwervelschijven, de stootkussentjes tussen de wervels, is versleten geraakt en puilt uit. De
druk op de zenuwen veroorzaakt, soms hevige, pijn in één been en op den duur ook spierzwakte. Rugpijn kan er bij horen maar dat hoeft op zich niet. Dus bewegen en oefenen. Het is dikwijls een behandeling die zichzelf verkoopt. Zo snel je een wandelingetje maakt, merk je dat de pijn zakt. Over het nut van gerichte oefeningen lopen de meningen uiteen. Gewone rugpijn duurt twee tot zes weken, met of zonder oefeningen. Toch kunnen die oefeningen de
verkrampte spieren helpen ontspannen en dat is natuurlijk erg prettig. Oefeningen om de rug en vooral de buikspieren te versterken kunnen helpen een rugprobleem in de toekomst te voorkomen. Dat geldt ook voor sporten als joggen, fietsen en zwemmen. Wat te doen als je het advies krijgt om te blijven bewegen, maar alleen de gedachte eraan doet reeds pijn? Het advies is dan dikwijls een hoge dosis
pijnstillers, niet af en toe een paracetamoltablet, maar structureel drie maal daags twee paracetamoltabletten (van 500 mg) tegelijk innemen. Vermijd het liefst bewegingen waardoor ‘het er weer inschiet’. Een paar algemene regels: de rug niet tegelijk draaien en buigen en de rug niet te zwaar, te lang of in een gebogen toestand belasten. Tillen moet met een rechte rug vanuit de knieën. Uit bed komen gaat het best vanaf de zij, benen overboord en met de handen rechtop duwen. Meestal kan je lage rugpijn wel zelf behandelen. Maar ga wel naar de huisarts als het na een aantal weken niet opknapt. Begeleiding kan ook helpen. Ook bij uitstralende pijn in één been en spierzwakte is een bezoek aan de huisarts verstandig. De dokter zal bepaalde oorzaken willen uitsluiten of eventueel doorverwijzen naar een neuroloog.
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze
nieuwsbief