Enkele massagetechnieken
Wie een goede lichaamsmassage wil geven, heeft eigenlijk reeds genoeg aan drie basisgrepen en wat variaties daarop. Je kunt, simpel gezegd, strijken, kneden en wrijven. Dit hoofdstuk beschrijft niet alleen de technieken, maar ook de effecten van die technieken en op welke lichaamsdelen je ze het beste kunt toepassen. Daarnaast is er aandacht voor een goede opbouw van een massage. In de kadertekst ‘Tips voor de masseur’, worden ten slotte wat tips gegeven over de houding van de masseur, zodat hij zelf geen blessures oploopt.
Strijken
Begin een massage (of een nieuw lichaamsonderdeel gedurende een lichaamsmassage) altijd met strijkbewegingen. Deze techniek heeft geen dieptewerking, maar verwarmt en ontspant het gebied dat je gaat masseren en is uitermate geschikt om olie op te brengen en gelijkmatig over de huid te verdelen. Strijkbewegingen kan je voor alle onderdelen van het lichaam gebruiken en zowel licht als stevig toepassen. In de lengterichting van de spieren strijkend, kan je ook de spieren ontspannen en uitrekken.
Bij de strijkbeweging glijden je handen ontspannen over de huid, zodat het volledige oppervlak van de handen in aanraking is met het lichaam van de persoon die je masseert. Volg de rondingen van het lichaam en probeer ritmisch en vloeiend te bewegen. Je kunt lange strijkbewegingen maken, bvb van de schouders naar de onderrug, of langs de ledematen. Ga daarbij niet verder dan je reikwijdte en haal je handen met een lichte aanraking langs de zijkanten van het lichaam weer terug. Daarnaast kan je in een cirkelbeweging strijken. Verplaats reeds cirkelend je handen om een groter gebied te bestrijken. Voor een lichter effect kan je ook met je vingertoppen werken, in plaats van met de vlakke hand. Gedurende de massage kan je strijkbewegingen toepassen voor en na dieper werkende technieken om weer even terug naar het ontspannende gevoel te gaan en om andere grepen met mekaar te verbinden.
Kneden (halfdiepe weefselmassage)
Met kneden bereik je de onderhuidse weefsels, of kan je inwerken op de spieren. Het helpt de spanning in de spieren losmaken, bevordert de bloedsomloop en stimuleert de afvoer van afvalstoffen in diepere lagen. Het kan worden toegepast op alle ‘vlezige’ gebieden. Dit kneden doe je door met de volle hand voorzichtig wat vlees of spierweefsel te pakken en samen te drukken. Doe dit om en om met de rechter- en linkerhand, als een kat soms ‘masseert’ gedurende het spinnen. Haal de handen tussendoor niet van het lichaam af. Ook de techniek van het wringen of optrekken werkt op het halfdiepe weefsel in. Bij het wringen plaats je de handen aan weerszijde van bvb de rug of een arm of been, met de vingers van je af wijzend. Duw de dichtstbijzijnde hand krachtig naar voren, terwijl je de andere naar je toetrekt. Herhaal dit in de tegenovergestelde richting, zodat het weefsel dwars over de romp of ledematen beurtelings naar mekaar toe geduwd en uitgerekt wordt. Schuif de handen steeds een stukje op, zodat je het volledige lichaamsdeel langzaam afwerkt. Het optrekken kan ten slotte gebruikt worden om aan spieren van romp of benen te trekken en ze uit te rekken. Je gaat hiervoor naast iemand zitten, plaatst een hand op de van je afgelegen zijkant van romp of been (met de vingers van je af) en houdt de andere hand daar in de buurt. Trek de hand omhoog, waarbij je het lichaamsweefsel optrekt. Laat de andere hand vlak daarna en iets ernaast volgen. Herhaal dit, terwijl je rustig de volledige zijkant afwerkt.
Wrijven (diepe weefselmassage)
De bedoeling van wrijfbewegingen is een dieptewerking bewerkstelligen. Je dringt nu verder door dan de oppervlakkige spierlagen die je met kneden bereikt en komt bij onderliggende spieren waar verborgen spanningen kunnen zitten. Je kunt met deze techniek om de gewrichten heen en op de pezen en spieren werken om verdikkingen weg te masseren, het weefsel te rekken en spanningen los te maken. Wrijven doe je door een verplaatsende druk uit te oefenen met je duimen, vingertoppen of de lees meer over Enkele massagetechnieken
