Hooikoorts, het hangt in de lucht...
Wat is het ?
Hooikoorts is een allergie voor stuifmeel ('pollen') van sommige bomen, grassen en planten, dat met de wind wordt verspreid. Vooral grassen, berk en bijvoet (Artemisia) maken veel slachtoffers. Andere benamingen voor hooikoorts zijn :
- pollinose
- seizoensgebonden allergische rhinitis
De schatting is, dat 10 tot 30 procent van de wereldbevolking hinder heeft van hooikoorts. De aandoening duikt meestal voor het eerst op in de leeftijd van 15 tot 25 jaar. Na verloop van jaren wordt deze aandoening minder erg, maar weg gaat het nooit helemaal. Opmerking: er bestaat ook een niet-seizoensgebonden allergische rhinitis. Die wordt veroorzaakt door o.a. huisstofmijt, schilfers van de huid van katten en honden.
Overgevoelig ?
Als je allergisch bent aan een bepaalde stof, maakt het contact daarmee dat er een overmaat aan histamine vrijkomt in het lichaam. Histamine is een chemische verbinding die aan de basis ligt van de allergische verschijnselen in neus en luchtwegen, en op de huid. Luchtvervuiling zou het effect van pollen versterken. Vooral de uitlaatgassen van dieselvoertuigen worden met de beschuldigende vinger gewezen. Afhankelijk van de pollen die een allergische reactie oproepen, hebt u kortere of langere tijd hinder van uw allergie. Voor details kunt u onze pollenkalender raadplegen. Als kritische drempel wordt een concentratie van 50 korrels per kubieke meter lucht gegeven, maar allergische verschijnselen duiken dikwijls reeds op vanaf 10 of 20 korrels per m3.
De symptomen
Hooikoorts veroorzaakt ontstekingsreacties ter hoogte van ogen, neus en keel :
- geïrriteerde ogen die jeuken, tranen, opgezwollen zijn, bloeddoorlopen zijn, overgevoelig zijn voor zonlicht, aanvoelen alsof er een vuiltje in zit;
- een verstopte of lopende neus, veelvuldig niezen;
- hoest, kriebels in keel en oren;
- soms hoofdpijn, concentratiestoornissen, zelfs astmaproblematiek.
Wat vergroot/verkleint het risico ?
Familiere aanleg: de mogelijkheid op een allergie stijgt naarmate er meer gevallen in de familie voorkomen. Eén ouder met een allergie geeft 20 tot 40 procent mogelijkheid dat het kind er ook een heeft (méér als het om de moeder gaat). Als alle twee ouders een allergie hebben, stijgt de mogelijkheid tot 40 à 60 procent (méér als het om dezelfde allergie bij alle twee ouders gaat). Ook een oudere broer of zus met een allergie doet het risico oplopen (25 tot 35%, of méér als er nog andere familieleden met een allergie zijn). Kinderen die in april en mei worden geboren, lijken meer hinder te hebben van pollenallergie. Virale infecties bij een baby verhogen het risico op een allergie. Borstvoeding zou het risico van een allergie verminderen.
Testen
Voor welke stof u precies allergisch bent, kunt u laten testen door uw arts. Dat gebeurt door :
- Een huidtest : op de binnenkant van de arm of op de rug wordt een kleine concentratie allergenen ingebracht.
- Een bloedanalyse : er wordt nagegaan of er zich in het bloed antilichamen tegen bepaalde allergenen bevinden.
- Een provocatietest in de neus : die kunt u zelf uitvoeren.
Let wel : een voorafgaandelijke consultatie bij uw dokter is hierbij onmisbaar. Verzamel in de zomer stuifmeel en snuif dat in de winter op om te zien van welke soort u moet niezen. Opgelet : als u ooit astmatisch reageerde op stuifmeel, is deze test ten sterkste af te raden. Het probleem met testen is dat een allergie ineens door een andere stof kan worden veroorzaakt, en dat ze meestal afneemt in de loop der jaren.
