Longemfyseem, hier is wat je erover moet weten
Een paar honderd meter wandelen en dan volledig buiten adem zijn. Volgend stadium: na twee meter lopen al ademnood. In Nederland lijden zo'n 300.000 mensen aan longemfyseem en/of chronische bronchitis. Als gevolg van het roken zal aantal de komende jaren toenemen, vooral onder vrouwen. Journaliste Kitty Verheul (48) uit Haarlem was wat je noemt een straffe rookster. Gedurende meer dan twintig jaar rookte ze zo'n dertig sjekkies per dag. Twee jaar geleden had ze er genoeg van. Ze voelde zich er al langer niet lekker meer bij. Kortademig, moe, benauwd, van die dingen. "Als ik nu niet stop, lukt het nooit meer", zei ze tegen zichzelf. Toen Kitty haar laatste peuk had uitgedrukt, hoopte ze dat ze zich snel wat beter zou gaan voelen. Maar dat gebeurde niet. Toen ze na een paar maanden geheel buiten adem was na een loopje van nog geen driehonderd meter, besloot ze de dokter op te zoeken. Eerst dacht die dat het om astma ging, maar na een poosje werd de juiste diagnose gesteld. Kitty bleek te lijden aan copd (Chronic Obstructive Pulmonary Disease), een verzamelnaam voor chronische bronchitis en longemfyseem. "Mevrouw", zei de longarts, "uw longinhoud is te vergelijken met die van een 75-jarige vrouw." Bij copd zijn de luchtwegen zo beschadigd, dat in- en uitademen moelijk wordt. Het is bij uitstek een ziekte van rokers en ex-rokers. Negentig procent van alle gevallen is daartoe te herleiden. Veel rokers zijn niet zo bevattelijk voor copd. Maar de tien tot vijftien procent die dat wel is, zij gewaarschuwd: copd-patiënten die blijven roken verliezen doorgaans in zo'n hoog tempo gezond longweefsel, dat traplopen en tegen de wind in fietsen al gauw een kwelling wordt. Wie dan toch nog doorrookt kan meestal na een paar jaar helemaal niet meer lopen en fietsen, en pleegt in feite langzame zelfmoord.
Groot probleem van copd is, dat zij onomkeerbaar is. Eenmaal verloren gegaan longweefsel keert nooit weerom, de ziekte kan alleen maar erger worden. De enige echte remedie is: onmiddellijk stoppen met roken. Afbraak en beschadiging van longweefsel neemt dan al snel af naar het normale, veel lagere niveau waarop ieder mens met het ouder worden longinhoud verliest. Wordt de ziekte in een vroeg stadium ontdekt dan is er dus nog veel te redden. Veel rokers met copd hebben echter niet door dat zij ziek zijn en dat zij zich in rap tempo afhankelijk maken van scootmobiel en zuurstoffles. Zij beschouwen lees verder
