Echte honger en valse honger!
Als de bloedsuikerspiegel te laag wordt, wordt het hongercentrum in de hersenen geprikkeld om de eetlust op de wekken. Dit is de echte honger, die men kan merken aan een onaangenaam gevoel in de maag, scheel zien van de honger, moeilijkheden om zich te concentreren, zich slap voelen, bevingen, enz.
Er bestaat ook valse honger, in verscheidene vormen
- Men eet terwijl men geen honger heeft, uit gewoonte vb. vóór de TV, als er bezoek is, bij het lezen, voor het slapengaan, enz.
- Honger die opgewekt wordt door een te grote aanwezigheid van gifstoffen in het lichaam. De stofwisseling (metabolisme) probeert immers extra vet aan te maken om deze gifstoffen in op te slaan, hiervoor is voedingsmiddelen nodig en wordt het hongercentrum geprikkeld. Het gevaar hierbij is dat het hongercentrum de volledige tijd wordt geprikkeld en men de neiging krijgt altijd meer te eten. Hier is een goede ontgiftingskuur op zijn plaats.
- Er is ook de zgn. emotionele honger. Na de geboorte ondervindt de baby gedurende de borstvoeding eveneens de warmte, tederheid, aanraking, koestering, geborgenheid, troost van de moeder waardoor in het geheugen gegrifd wordt dat eten als liefde ervaren wordt en liefde als eten. Later krijgt het kind als het iets goeds gedaan heeft soms iets te eten als beloning, dikwijls iets suikerrijk Ook als tieners en volwassen zich slecht voelen, kunnen ze gaan eten om zich beter te voelen, om troost te ervaren, beloning, geborgenheid. Het gaat dan om een afleiding, een onderdrukking (het eten wordt naar “onder gedrukt”) om het gat (de maag) te vullen van iets dat ze missen: tekort aan zelfvertrouwen, aan troost, aan uitdrukkingsvermogen, aan waardering, erkenning, geborgenheid, eigenwaarde, enz. Men voelt immers met de buik, als gezegd wordt. Gevoelens als angst, verveling, neerslachtigheid, minderwaardigheid, kwaadheid, onverwerkt verdriet, schuldgevoelens, pijnlijke jeugdherinneringen, niet kunnen loslaten enz. worden tijdelijk verdoofd, afgeleid. Hetzelfde mechanisme doet zich voor bij verslaving aan alcohol, sigaretten, drugs. Deze gevoelens (emoties) komen echter altijd terug, tot geleerd wordt op een andere manier ermee om te gaan, door ze uit te drukken i.p.v. onderdrukken. Bij deze mensen moet niet alleen gewerkt worden aan de voeding maar ook op emotioneel vlak, aan de oorzaken van de onaangename gevoelens (emoties) en emoties. Emoties hebben een directe invloed op de hormoonhuishouding, verantwoordelijk voor vele fysiologische processen.
- Psychische spanningen en onaangename gevoelens (emoties) als beledigingen, zich minderwaardig voelen, trots, teleurstellingen kunnen de hypothalamus en de hypofyse, twee klieren die een grote invloed hebben op ons gewicht, negatief beïnvloeden en ontregelen.
- In een stressituatie wordt veel energie verbruikt en kan er een drang naar zoet ontstaan, die men dikwijls verkeerd beantwoordt door voedingsproducten rijk aan geraffineerde suiker of meel, wat kan bijdragen tot overgewicht. Het kan gaan om echte honger, maar ook om een valse honger door nervositeit. Het gaat dan om een functiestoornis van het stressmechanisme dat zich in de hersenstam bevindt en in verbinding staat met de middenhersenen waar het honger- en verzadigingscentrum zich bevindt.
- De voedingsindustrie heeft er alle belang bij dat mensen zoveel mogelijk eten om hun winsten op te drijven, en is zeer creatief in het manipuleren van het hongergevoel. Ze maakt talloze voedingsproducten zo aantrekkelijk mogelijk door veel additieven als kleurstoffen, smaakstoffen, geurstoffen, bewaarstoffen. Ook de verpakking moet zo aantrekkelijk mogelijk zijn. In reclamebladen geeft men kortingen, men kan bonnetjes uitknippen, enz. Voor TV, radio, tijdschriften, besteedt ze een kapitaal om haar producten bekend te maken.
Hier is kritisch bewustzijn op zijn plaats: het is niet omdat een bepaald product in de media in de aandacht wordt gebracht, dat het ook een gezond product is ! Er is trouwens geen enkele overheidsinstantie die voedingsproducten controleert op hun gezondheidswaarde, alleen op hun hygiënische kwaliteit. De overheid durft niet tegen het been te schoppen van de voedingsindustrie uit schrik voor verlies aan inkomsten (belastingen), uit schrik om een hoger aantal werkloosheidsuitkeringen te moeten financieren en uit schrik lees meer over Echte honger en valse honger!
