Narcolepsie, het niet kunnen onderdrukken van de slaap

Narcolepsie is een aandoening die zich kenmerkt door overmatige slaperigheid overdag. Daarbij komen in ongeveer alle gevallen ook plotseling optredende onweerstaanbare slaapaanvallen voor. De aanvallen treden met name op gedurende spanningen, of in het tegenovergestelde geval, juist bij saaie gebeurtenissen. De slaapaanval duurt maximaal een half uur, en is het gevolg van de overmatige slaperigheid, in combinatie met het niet kunnen onderdrukken van de slaap. De overmatige slaperigheid is te wijten aan een sterk verslechterde kwaliteit van de slaap, waardoor mensen met narcolepsie eenvoudigweg niet genoeg in de eigen slaapbehoefte kunnen voorzien. De slaapaanval is bijzonder kenmerkend, omdat men normaalgesproken wel slaperig kan zijn, maar het optreden van slaap wel kan onderdrukken. Een narcolepsiepatiënt kan dat niet. Het is niet zo dat een narcolepsie patiënt méér slaapt per 24 uur dan normaal, maar de slaap is meer 'versnipperd'. Een ander symptoom van de ziekte, dat niet in alle, maar bij ongeveer 70 procent van de patiënten optreedt, is kataplexie. Kataplexie heeft tot gevolg dat gedurende bepaalde heftige emoties, als lachen, huilen of bvb boosheid, ineens de controle over de spieren verdwijnt. Als de patiënt in een stoel zit, kan het optreden, maar ook bvb lopend op straat, waardoor men kan vallen. Een aanval kan enkele seconden tot een minuut duren. Men kan niet meer spreken, maar het bewustzijn blijft helder en ook de ademhaling gaat gewoon door. Patiënten die een dergelijke aanval meemaken, zakken ineen, maar horen wel de mensen om zich heen praten, ze zijn alleen niet meer in staat om daarop te reageren. Daarmee onderscheidt het zich duidelijk van bvb epilepsie, waarbij het bewustzijn wel duidelijk gestoord is. Narcolepsie lees meer over Narcolepsie, het niet kunnen onderdrukken van de slaap