Chronische gewrichtsontstekingen kenmerken Reumatoïde Artritis
RA is een van de ernstigste reumatische aandoeningen. De ziekte wordt gekenmerkt door chronische infectie van meerdere gewrichten (polyartritis). De infectie komt vooral voor in de kleine gewrichten van handen en voorvoeten, maar kan zich in ongeveer alle gewrichten manifesteren. Volgens de nu gangbare classificatiecriteria (geen diagnostische criteria) van de American College of Rheumatology (ACR) zijn vier van de volgende zeven criteria vereist (Arnett et al., 1988):
- ochtendstijfheid;
- ontsteking van drie of meer gewrichten/gewrichtsgroepen;
- gewrichtsontsteking van handen of polsen;
- symmetrische gewrichtsontsteking;
- onderhuidse verdikkingen (reumanoduli);
- reumafactor in het serum;
- gewrichtsbeschadigingen op röntgenfoto’s
Symptomen van RA
Het fundamentele kenmerk van RA is gewrichtsontsteking. Die leidt tot pijn, stijfheid, afbraak van kraakbeen, bot en gewrichtskapsel en gewrichtsvervormingen. Bij RA gaat weliswaar veel aandacht uit naar de gewrichtsafwijkingen, maar eigenlijk is RA een systeemziekte. Dat wil zeggen dat de ziekte op het volledige lichaam ingrijpt. Ook klachten als moeheid, gewichtsverlies, koorts en stoornissen van organen als het hart, de bloedvaten, de longen, de zenuwen en de nieren komen voor. Daarnaast kunnen voor patiënten de bijwerkingen van de behandeling problemen opleveren. Het dagelijks leven van mensen met RA kan ernstig ontregeld zijn door de aandoening. RA kan de meest basale handeling reeds zwaar maken. Bij mensen met RA neemt dan ook dikwijls de zelfredzaamheid sterk af en de afhankelijkheid sterk toe.
Classificatie en definitie
Gedurende een lange periode zijn de diagnosecriteria (op individueel niveau) en de classificatiecriteria (op groepsniveau) van RA de volledige tijd onderwerp van discussie geweest. Dat komt doordat RA niet één enkel specifiek kenmerk bezit dat in alle gevallen aantoonbaar is. In 1987 zijn nieuwe classificatiecriteria opgesteld (Arnett et al., 1988) omdat door verschillende ontwikkelingen een aantal ziektebeelden van RA onderscheiden konden worden. Het aantal criteria is verminderd tot 7. De ziekte RA wordt geacht present te zijn als aan 4 van de 7 criteria is voldaan. Een onderverdeling in ‘klassiek’, ‘zeker’, ‘waarschijnlijk’ en ‘mogelijk’ bestaat niet meer. Daarnaast zijn de criteria nauwer omschreven, maar stellen ze hogere eisen aan de klinische vaardigheden (STG, 1991). Deze ACR-criteria uit 1987 zijn de op dit moment gangbare. In de toekomst (tot 2015) worden geen aanpassingen met betrekking tot classificatie en definitie verwacht.
Ziektestadia en beloop
RA heeft verschillende vormen
In een vroeg stadium van gewrichtsschade ontstaat kraakbeenverlies en komen er gaten in het bot (erosies). Bij RA wordt onder meer onderscheid gemaakt tussen erosieve en niet-erosieve vormen. Dit onderscheid berust niet op pathofysiologie maar is sterk geassocieerd met ziekteduur. Naarmate de ziekte langer duurt, is de mogelijkheid hoger dat de patiënt erosies heeft. Een ander onderscheid is dat tussen reumafactor-negatieve en reumafactor-positieve vormen van RA, ook wel seronegatief en seropositief genoemd. Naast deze radiologische en serologische indeling, is een indeling mogelijk op basis van ADL-functioneren. Systematische gegevens daarover zijn er echter niet op landelijk niveau.
Beloop sterk bepaald door schade aan de gewrichten
Het beloop van RA wordt sterk bepaald door het ontstaan van schade aan de lees meer over Chronische gewrichtsontstekingen kenmerken Reumatoïde Artritis
