slechthorendheid door lawaai

verlies: gehoorverlies waar betrokkene ook in een stille omgeving hinder van heeft;

aanzienlijk verlies: gehoorverlies waarbij men is aangewezen op een hoortoestel;

ernstig verlies: gehoorverlies dat met een hoortoestel niet is te compenseren;

zeer ernstig verlies: gehoorverlies waarbij men in aanzienlijke mate is aangewezen op liplezen;

doofheid.

Er zijn geen kwantitatieve gegevens over de prevalentie in de bevolking van de diverse stadia van gehoorverlies.

Risicofactoren voor slecht horen door lawaai

Gehoorschade door blootstelling aan geluid ontstaat vooral door geluidsbronnen op het werk en ook wel door geluid in de vrije tijd, als door popmuziek (Passchier-Vermeer & Vos, 1997; Passchier-Vermeer et al., 1998; Passchier-Vermeer et al., 2001). De geluidbelasting in het woonmilieu, door weg-, rail- en vliegverkeer, industriële activiteiten en activiteiten van buurtgenoten veroorzaakt hoogstwaarschijnlijk geen lawaaislechthorendheid onder Nederlandse burgers (Passchier-Vermeer, 1993a; Passchier-Vermeer, 1993b; Passchier-Vermeer, 1996).

Geen eenduidig diagnostisch criterium

Lawaaislechthorendheid kan vastgesteld worden aan de hand van het toondrempelaudiogram, het spraakaudiogram en op de eigen beleving van de slechthorendheid. Voor elk van deze benaderingen zijn er verscheidene definities van slecht horen mogelijk (Chorus et al., 1995; Passchier-Vermeer, 1995). De cijfers over lawaaislechthorendheid hangen in hoge mate af van de gebruikte methode. Door het ontwikkelen van de zeer gevoelige methodiek van het bepalen van Oto Akoestische Emissies (OAE) mag verwacht worden dat de diagnose lawaaislechthorendheid mede gebaseerd kan worden op de resultaten van zo’n test. Daardoor is de diagnostiek minder afhankelijk van de beoordeling van de onderzochte persoon zelf.

Behandeling van slecht horen door lawaai is hetzelfde gebleven

Er zijn in het verleden geen grote veranderingen opgetreden in de behandeling van slecht horen door lawaai. De enige behandeling is het aanpassen van het geluid aan het niet goed functionerende oor. Hiervoor zijn steeds meer hoortoestellen beschikbaar. Deze kunnen aangepast worden aan de geconstateerde gehoorverliezen. Bij ernstige gehoorschade door lawaai is dat met name in het gebied van 1.000-4.000 Hz. Dit gebied wordt dan extra versterkt. Bij een acuut lawaaitrauma wordt tegenwoordig ook wel een medicamenteuze intraveneuze therapie toegepast. Het resultaat is echter omstreden. Bij lawaaischade is geen genezing mogelijk. In de verre toekomst zou dit wel mogelijk kunnen worden wanneer men meer inzicht heeft in herstelmechanismen. Bij lagere orde dieren is aangetoond dat deze present zijn.

(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.rivm.nl)

Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief