mmHg bedraagt. Op hogere leeftijd komt hoge bloeddruk steeds meer voor en vanaf 60 jaar is bij bijna 1 mens op 2 de aanvaardbare limiet overschreden. Naar schatting telt België ongeveer 2 miljoen hogebloeddruklijders, van wie de helft het echter niet weet. Als u nog andere risicofactoren vertoont is de aanvaardbare bloeddrukwaarde nog lager. Zo wordt aangenomen dat de bovengrens voor een diabeticus 130/80 mmHg is. In de overgrote meerderheid gaat het om
“essentiële” hoge bloeddruk, d.w.z. dat er
geen oorzaak voor aan te wijzen is. Wanneer het om een op zichzelf staande hoge bloeddruk gaat, dus niet gepaard met andere cardiovasculaire risicofactoren en/of geen aanleiding voor complicaties in verband met hart, hersenen, ogen of nieren, blijft het daaraan verbonden risico gering zolang de drukwaarden niet hoger uitkomen dan 160/100 mmHg. Maar risicofactoren versterken elkaars negatieve invloed en zelfs met een bloeddruk die maar een beetje te hoog is kan het risico aanzienlijk zijn wanneer er andere
risicofactoren in het spel zijn. Dat meerdere risicofactoren samen voorkomen zonder uitgesproken te zijn, is een situatie die bijzonder veel voorkomt en die een aanzienlijk gevaar voor hartproblemen of cerebrovasculaire problemen met zich meebrengt. Aangezien hoge bloeddruk doorgaans niet veel symptomen teweegbrengt, spreekt men van een “stille doder”. Hoge bloeddruk, en dan vooral in combinatie met andere risicofactoren, kan de mogelijkheid op een hartaanval of cerebrovasculair accident 2 tot 3 keer zo groot maken. Daarnaast is hoge bloeddruk een factor die
nierinsufficiëntie in de hand werkt. Er is maar één manier om te weten of men een hoge bloeddruk heeft, en dat is: meten.
Waarom hoge bloeddruk behandelen?
Uit heel wat onderzoek is gebleken dat men door behandeling van hoge bloeddruk het gevaar voor hartproblemen en cerebrovasculaire problemen kon verkleinen. Beheersing van de bloeddruk, d.w.z. de druk terugbrengen tot aanvaardbare waarden, vermindert het risico van cerebrovasculaire accidenten met 35 tot 40%, het infarctrisico met 20 tot 25 procent en het gevaar voor hartinsufficiëntie met 50%. Deze cijfers mogen dan bemoedigend zijn, ze maken tegelijk duidelijk dat de behandeling niet toelaat het risico terug te brengen tot dat van iemand met een normale bloeddruk. Dit wijst erop hoe belangrijk het opsporen en behandelen van de andere ermee samengaande risicofactoren wel is. De behandeling van hoge bloeddruk berust op andere leefgewoonten (actiever leven, stoppen met roken, minder zout eten, afslanken tot een gezond gewicht,?). Wanneer die aanpassingen niet volstaan, kan een behandeling met medicatie voorgeschreven worden. Er bestaan meerdere klassen van medicatie tegen hoge bloeddruk en dikwijls is het onontbeerlijk ten minste twee daarvan te combineren om de bloeddruk doeltreffend te beheersen.
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze
nieuwsbief
