Bedplassen, geen reden tot paniek
Bedplassen is een normaal verschijnsel en de meeste kinderen groeien er spontaan uit. Alleen bij een kind van zes jaar of ouder dat nog geregeld in bed plast, moet men zich misschien zorgen beginnen maken. De nieren fabriceren 24 uur op 24 urine, die druppelsgewijs afvloeit naar de blaas en daar gestockeerd wordt. Wanneer de blaas vol is, knijpt ze samen en wordt de inhoud in één keer naar buiten gedreven. Het besturingsmechanisme dat hiervoor nodig is, is behoorlijk complex. Het wordt gecontroleerd door zowel het willekeurig als het onwillekeurig zenuwstelsel. Het is immers niet de bedoeling dat een volle blaas op een onbewaakt ogenblik zomaar leegloopt. Deze dubbele controle werkt niet direct na de geboorte. Het systeem heeft tijd nodig om tot rijping te komen. Zo duurt het gemiddeld tweeënhalf jaar eer het vermogen om de plas bewust op te houden volledig ontwikkeld is. Het systeem dat de blaas 's nachts onder controle houdt, is nog een stuk ingewikkelder. U moet namelijk eerst wakker worden wanneer de blaas vol is. Geen wonder dat dit controlemechanisme nog later tot rijping komt. Bij de meeste kinderen is de blaascontrole 's nachts pas volgroeid rond vijf jaar. Doorgaans zijn meisjes iets sneller droog dan jongens.
Vervelend
Wanneer een kind van vijf jaar of ouder nog wekelijks in bed plast, beginnen de meeste ouders zich zorgen te maken. Nochtans is één op zes vijfjarigen nog bedplasser. De plas onder controle leren houden is een leerproces dat bij de ene wat langer kan duren dan bij de andere. Net als sommige kinderen reeds lopen voor hun eerste verjaardag, terwijl anderen ongeveer twee zijn eer ze dat kunnen. Toch verwacht men dat het kind vanaf een bepaalde leeftijd niet meer in bedwatert, net als men vanaf een bepaald moment verwacht dat het kan lopen. Is dat niet het geval, dan wordt het knap vervelend. Niet alleen voor de ouders, maar vooral voor het kind zelf. Uit logeren gaan bij een vriendje of op kamp gaan bijvoorbeeld, stelt dan een probleem. Een kind dat bedplast of ‘s nachts nog een luier draagt, wordt dikwijls geplaagd of uitgelachen. Dat doet afbreuk aan het zelfwaardegevoel. Hoe ouder het kind, hoe zwaarder dit sociale aspect gaat doorwegen. Bedplassen gebeurt buiten de wil van het kind om. Het kan er niets aan doen (niemand ligt graag in een nat bed). Het heeft dan ook geen enkele zin dat ouders zich kwaad maken op een bedplasser, of dreigen met verschillende straffen. Integendeel, het kind zal daardoor nog meer zelfvertrouwen verliezen.
Meestal geen oorzaak
Achter bedplassen gaat zelden een ernstige lichamelijke letsel (zoals gebrekkig werkende nieren, een te kleine blaas, enz.) schuil. In de meeste gevallen is er geen precieze oorzaak aan te duiden en gaat het om een samenspel van verschillende factoren. Zo is het bekend dat sommige bedplassers 's nachts meer urine fabriceren dan andere kinderen, waardoor hun blaas ‘s nachts gewoon sneller overloopt. Emotionele spanningen kunnen ook een rol spelen. Tenslotte speelt nog een erfelijke factor mee: ouders van bedplassers zijn in hun jonge jaren dikwijls ook bedplasser lees meer over Bedplassen, geen reden tot paniek
