Het hoe en wat van de prostaat
Wat zijn de voornaamste taken van de prostaat
De prostaat, ook wel voorstanderkiller genoemd, is een onderdeel van de mannelijke geslachtsorgaan. Het is een vaste killer die het zogenoemde prostaatvocht produceert, een vloeistof die zaadcellen in het leven houdt en activeert. Tijdens het orgasme of klaarkomen van de man gaan zaadcellen via de zaadleider naar de prostaat. Samen met het prostaatvocht worden ze bij zaadlozing naar buiten getransporteerd. Zaadcellen en prostaatvocht vormen sperma.
Waar is de prostaat gelokaliseerd in het lichaam
De prostaat ligt vlak onder de urineblaas en omsluit de plasnuis (urethra). De plasbuis loopt van de blaas tot aan het uiteinde van de penis. De urine die in de nieren wordt geproduceerd, wordt opgeslagen in de blaas en gaat vanuit de blaas via de plasbuis naar buiten. Omdat de plasbuis door de prostaat verloopt geven aanpassingen van de prostaat dikwijls plasproblemen.
Welke onderzoekmethoden past de dokter toe om aandoeningen van de prostaat te ondekken?
Om te kunnen vaststellen of er sprake is van prostaatvergroting of prostaatkanker, zijn er een aantal onderzoeken mogelijk:
- Rectaal onderzoek
Bij een rectaal onderzoek, ook wel rectaal toucher genoemd, bevoelt de dokter de prostaat via de endeldarm. Het onderzoek kan simpel worden uitgevoerd en is niet pijnlijk, maar het kan wel een vervelend gevoel geven.
Omdat een rectaal toucher in veel gevallen onvoldoende is om een diagnose te stellen, is dikwijls aanvullend onderzoek nodig. - Echografie
Bij een echografie kan door middel van golven van geluid de grootte van de prostaat worden bepaald en kunnen de nieren en de blaas worden onderzocht. Een echografie van de prostaat wordt via de endeldarm uitgevoerd: de nieren en de blaas kunnen via de buikwand te zien worden gemaakt. Het onderzoek is niet pijnlijk en duurt slechts enkele minuten. - Röntgenonderzoek
Bij het röntgenonderzoek wordt gebruik gemaakt van contrastvloeistof. Deze vloeistof wordt via een inspuiting in de ader in de arm ingebracht. Op deze manier kunnen de urinewegen te zien worden gemaakt en kan de dokter eventuele afwijkingen signaleren.
