Bijwerkingen van een tetanus vaccinatie
De ziekte
Tetanus wordt veroorzaakt door een bacterie die vooral in aarde en mest voorkomt, maar ook overal elders, onder andere in stof en kan jaren overleven in sporenvorm. Het is een anaërobe bacterie, dat wil zeggen dat hij zich alleen in een zuurstof arme omgeving kan ontwikkelen. Daarom treedt tetanus vooral op bij vieze en diepe wonden, na beten of steken met een puntig voorwerp. Merkwaardig genoeg kan bij 20% van de tetanus gevallen geen wonde of infectie gevonden worden. In een schone en open wonde zal geen tetanus ontstaan. Als zich toch tetanus ontwikkelt wordt er een toxine afgescheiden die via de zenuwen het ruggenmerg en de hersenen bereiken wat ernstige spierkrampen veroorzaakt in de ledematen, kaken, slikspieren en ademhalingsspieren, waardoor een levensgevaarlijke toestand kan ontstaan. De eerste symptomen verschijnen tussen de 2 en 50 dagen en manifesteren zich het eerst in het gelaat. De kauwspieren zijn samengetrokken en de mond kan niet geopend worden. Zonder behandeling geneest 50% spontaan. In zeldzame gevallen leidt de aandoening tot de dood.
Voorkomen
De ziekte is niet besmettelijk. Door tetanus komen elk jaar ongeveer een miljoen pasgeborenen om in de ontwikkelingslanden door gebrek aan hygiëne, vooral als de navelstreng op niet steriele wijze wordt doorgesneden. In het Westen is tetanus vrijwel verdwenen door een betere hygiëne, betere verzorging van wonden en het gebruik van antibiotica. De invoering van de tetanusvaccinatie heeft de dalende curve vanaf 1900 niet kunnen beïnvloeden, het vaccin voorkomt de ziekte immers niet. Op het ogenblik komt tetanus in de Westerse wereld vooral onder mensen boven de 50 jaar voor, het gemiddelde is 74 jaar. Voordat kinderen lopen is het lees verder
