In Vitro Fertilisatie (IVF)
Je wilt graag zwanger worden, maar op natuurlijke wijze lukt dat niet. Dan kan je – in overleg met je dokter – kiezen voor In Vitro Fertilisatie, ofwel: IVF. IVF wordt in de volksmond dikwijls ‘reageerbuisbevruchting’ genoemd. In Vitro Fertilisatie betekent letterlijk ‘bevruchting in glas’. Buiten jouw lichaam, in een reageerbuis of een glazen schaaltje (tegenwoordig trouwens dikwijls van plastic) wordt een eicel in contact gebracht met zaadcellen. Als er een bevruchting heeft plaatsgevonden, gaat de bevruchte eicel zich delen en wordt deze na twee tot vijf dagen via de vagina met een canule in de baarmoeder ingebracht. Per IVF-poging worden er maximaal twee bevruchte eicellen teruggeplaatst. Over het algemeen hanteren de vruchtbaarheidsklinieken een maximale leeftijd van 40 jaar.Als niets anders werkt
In principe wordt er pas voor In Vitro Fertilisatie gekozen wanneer alle andere mogelijkheden om zwanger te worden zijn uitgeput. In het algemeen wordt In Vitro Fertilisatie toegepast bij vrouwen van wie de eileiders niet goed functioneren, bij (ernstige) endometriose (dit is wanneer zich ook baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder bevindt), een niet te herstellen sterilisatie bij de vrouw, onverklaarbare onvruchtbaarheid of als het zaad van de man verminderd vruchtbaar is. Of een In Vitro Fertilisatie-behandeling slaagt hangt van meerdere factoren af. Denk hierbij aan bvb de leeftijd van de vrouw, de kwaliteit van de embryo’s en het aantal embryo’s dat is teruggeplaatst. Ongeveer 20 procent van alle In Vitro Fertilisatie-behandelingen resulteert in een zwangerschap.Hoe werkt het?
Een IVF-behandeling bestaat uit verschillende fasen. Vóór de start van de eigenlijke behandeling wordt er reeds gestart met toediening van een LHRH-analoog. Dit is een hormoon dat inwerkt op de hormoonproductie van de hypofyse. Het onderdrukt de eigen hormoonactiviteit en verkleint te mogelijkheid op storing bij de rijping van jouw eicellen. Toediening ervan gebeurt door een dagelijkse onderhuidse inspuiting of via een neusspray. Helaas zijn er ook bijwerkingen. Overgangsklachten als nachtelijk zweten, stemmingswisselingen en opvliegers komen voor. Gelukkig zijn deze klachten tijdelijk van aard. Na de behandeling verdwijnen ze. Je gebruikt deze hormonen zo’n twee tot drie weken. In die tijd wordt er aangeraden om met condoom te vrijen. In sommige gevallen zal de speciaist een anticonceptiepil voorschrijven. Dit is omdat het nog onduidelijk is of de gebruikte middelen schadelijk kunnen zijn voor het embryo als je onverwachts toch zwanger wordt.De stimuleringsfase
De eerste fase van de eigenlijke behandeling wordt de stimuleringsfase genoemd. Je begint ermee nadat je een inwendige echo hebt gehad, waarbij gekeken wordt naar eventuele cystes in de eierstok. Zijn er cystes aanwezig, dan moeten deze eerst behandeld worden. In een normale cyclus komt meestal slechts één eitje volledig tot rijping. In de stimuleringsfase wordt er door toediening van het follikel stimulerend hormoon (FSH, oftewel: gonadotrofinen) voor gezorgd dat meerdere eicellen gelijktijdig tot ontwikkeling komen. Je dient jezelf deze hormonen toe door een iedere dag onderhuidse injectie. Tijdens deze periode krijg je regelmatige echo’s om de groei en ontwikkeling van de follikels bij te houden. Ook de hormoonwaarden in je bloed en/of urine worden in de gaten gehouden. Als de follikels groot genoeg zijn (ongeveer 20 mm), wordt een ander hormoon, hCG, toegediend.Deze inspuiting dient om de eirijping en het loslaten van de eicellen in de follikels te bevorderen. Door de stimulatie van de eierstokken is er overigens een klein risico (ca. 2%) dat je hinder krijgt van ovarieel hyperstimulatie syndroom (OHSS), ook wel overstimulatie genoemd. Buikpijn, misselijkheid en snelle gewichtstoename en toename van de buikomvang zijn hier symptomen van. Is dit bij jou het geval, neem dan altijd contact op met je specialist.
