Als haar eitjes niet willen

Vruchtbaarheid Hormonen Zwangerschap Baarmoeder

Een kinderwens wordt niet altijd even vlot vervuld als we graag willen. Soms ligt dat aan de mannelijke partner, die zaad van mindere kwaliteit levert, en soms liggen de problemen bij de vrouw. Gelukkig zijn er tegenwoordig talloze manieren om de natuur een handje te helpen. Onvruchtbaarheid bij vrouwen kan verschillende oorzaken hebben. Er zijn dan ook dikwijlsmeerdere onderzoeken nodig om erachter te komen waar het probleem precies ligt. Is het probleem achterhaald, dan kan er gericht naar oplossingen gezocht worden. Want er zijn nogal wat behandelingen om tóch zwanger te worden. In overleg met de gynaecoloog of deskundige zal gekeken worden welke aanpak voor jou het beste is.

Hormoonbehandeling

Als er bij een vrouw een hormoonafwijking is geconstateerd, kan zij behandeld worden met hormonen om de menstruatie te reguleren en een eisprong op te wekken. Dit wordt ook wel ovulatie-inductie genoemd en gebeurt dikwijlsdoor het toedienen van injecties of slikken van tabletten. Daarnaast kan een behandeling met hormonen worden voorgesteld om meerdere eicellen gelijktijdig te laten rijpen, om zo de kans op bevruchting bij andere behandelingen (bijvoorbeeld KI of IVF) te vergroten. In principe zijn de toegediende hormonen niet gevaarlijk voor vrouwen. Er wordt immers iets toegediend dat het lichaam eigenlijk zelf zou moeten aanmaken. De basis voor het HCG-hormoonpreparaat is bijvoorbeeld de urine van zwangere vrouwen, die wordt ingezameld door Moeders voor Moeders. De effecten van hormoongebruik gedurende langere tijd zijn nog niet bekend. Alleen het HMG-hormoon (Humaan Menopausaal Gonadotrofine), dat wordt gewonnen uit de urine van vrouwen na de overgang, wordt inmiddels ruim 25 jaar gebruikt. Hiervan zijn geen schadelijke bijwerkingen bekend. De overige hormonen worden simpelweg nog te kort toegepast om er iets zinnigs over te kunnen zeggen. Wel is bekend dat de kans op een miskraam iets groter is wanneer je zwanger wordt na een hormoonbehandeling. De kans op aangeboren afwijkingen is niet groter dan bij een normale zwangerschap.

KI, IUI & FSP

KI(E) is Kunstmatige Inseminatie met sperma van de Eigen partner. IUI is de afkorting van Intra Uteriene Inseminatie, meestal met sperma van de eigen partner. FSP is de afkorting van Fallopian Sperm Perfusion (zaadcellen worden in de eileider gebracht) en is een afgeleide van IUI. Dit zijn dikwijlsde eerste behandelingen die een gynaecoloog voorstelt als er geen directe oorzaken zijn te vinden voor het uitblijven van een zwangerschap. Bij verminderde vruchtbaarheid van de man en ook bij 'vijandig' cervixslijm (het slijmvlies aan de binnenzijde van de baarmoederhals) kan IUI uitkomst bieden. Bij KI wordt het sperma hoog in de schede ingespoten. Bij IUI wordt het ingespoten in de baarmoeder, liefst na voorbewerking -ook wel opwerking genoemd- in het laboratorium. Bij FSP wordt een relatief groot volume 'opgewerkt' zaad hoog in de baarmoederholte gebracht waardoor meer zaadcellen het einde van de eileiders bereiken. Deze methode lijkt met name bij onbegrepen onvruchtbaarheid (er onstaat zonder dat daarvoor een aanwijsbare oorzaak is, geen zwangerschap) betere resultaten te hebben. Alle behandelingen kunnen samengaan met hormoonstimulatie bij de vrouw, ter ondersteuning van de cyclus. Het nadeel hiervan is dat er meerdere eitjes tegelijk kunnen rijpen met een grotere kans op een meerling.

IVF

In 1978 werd de eerste reageerbuisbaby geboren. Sindsdien is er veel veranderd, en ieder jaar groeit het aantal IVF-kinderen. IVF staat voor In Vitro Fertilisatie. Ook voor IVF moet er minstens 1 miljoen zaadcellen per ml. sperma gevonden worden, waarvan er minimaal 500.000 overblijven na het lees verder