Belangrijkste keywords voor Het slaap-apneu syndroom : ademhaling, slaap, slaap-apneu, luchtwegen, syndroom, slaperigheid, behandeling, cardiovasculaire, obstructief, gevolgen, snurken, slaap-apneu-syndroom, overdreven, symptomen, luid, ...
Het slaap-apneu syndroom
Uittreksel uit “De huisarts” - Dr. S. Mariën
Het slaap-apneu syndroom wordt actueel gedefinieerd als een combinatie van objectief vastgestelde apneus gedurende de slaap (een apneu-hypopneu index (AHI) van minstens vijf) en het voorkomen van symptomen als slaperigheid gedurende de dag.
Hoe worden slaapgebonden ademhalingsstoornissen veroorzaakt?
Tijdens de overgang van waak naar slaap vallen stimuli weg die een belangrijke rol spelen in de regeling van de ademhaling gedurende de waak. Tijdens de slaap worden de ademhalingscentra voornamelijk gestuurd door chemische stimuli. Dit fenomeen predisponeert tot instabiele ademhaling. Wanneer de bovenste luchtwegen een verhoogde collapsneiging vertonen door hoge weefseldrukken, zal de onregelmatige ademhaling gedurende de slaap een afsluiting van de bovenste luchtwegen uitlokken. Er ontstaat dan een obstructieve apneu. Blijft de luchtweg open, dan zal de onregelmatige ademhaling oorzaak zijn van centrale apneus.
Snurken en dan niets meer
Slaap-apneu wordt vooral gekenmerkt door luid
snurken en overdreven slaperigheid. Dit
snurken is dikwijls dermate luid dat de
nachtrust van de partner erdoor verstoord wordt. Deze
ronchopathie gaat de overige
slaap-apneu symptomen vooraf. Bij volledige ontwikkeling van het klinisch beeld wordt het
snurken onregelmatig en worden stille passages afgewisseld met episoden van zeer luidruchtige ademhaling. Het stilvallen van de ademhaling is een belangrijk heteroanamnestisch gegeven.
De gevolgen
De slaperigheid wordt ook niet altijd opgemerkt door de patiënt. Er zijn ook cognitieve gevolgen als verminderde aandacht,
geheugenstoornissen en
concentratiestoornissen. Nachtzweten en nycturie komen eveneens dikwijls voor. Tevens kan de slaap zeer onrustig zijn door de frekwente arousels. Verder wordt de ziekenhuis bepaald door de risicofactoren: obesitas en structurele afwijkingen ter hoogte van de bovenste luchtwegen als adenoid- en tonsilhypertrofie, overmatige plooivorming van de faryngale mucosa en retrognatie. De gevolgen van
obstructief slaap-apneu-syndroom zijn grosso modo gerelateerd
lees meer over Het slaap-apneu syndroom
