Snurken en zijn oorzaken

Wat is snurken?

Snurken wil zeggen dat bij het ademhalen gedurende het slapen een zagend-brommend geluid gemaakt wordt. Dit is niet alleen vervelend voor de snurker, maar met name ook voor de partner. Dit geluid is soms zo sterk zelfs buren er hinder van kunnen hebben. Zware snurkers kunnen gemakkelijk lawaai boven de 65 dB produceren. Wanneer het snurken plaatsvindt zonder ademhalingsstilstand en zonder invloed op het dagdagelijks functioneren dan spreekt men van primair snurken. Wanneer men daadwerkelijk gedurende meer dan 10 seconden stopt met ademhalen dan spreekt men van slaapapneu of obstructieve slaapapneu.

Gelegenheidssnurken

Snurken na het drinken van alcohol, bij verkoudheid en bij andere tijdelijke kwalen komt vaker voor en is onvermijdelijk.

Hoe ontstaat snurken?

Snurkgeluiden ontstaan door enerzijds een vernauwing in de luchtweg en anderzijds de aanwezigheid van verslapte weefsels die gaan trillen en het snurkgeluid veroorzaken:

Mensen die snurken kunnen een vernauwing hebben in de neusholte, achter de huig of in het gebied in de keelholte achter de tong. Door deze vernauwing ontstaat er bij het inademen een versterkte onderdruk in de keel.
De mond- en keelholte bestaat uit een groot aantal spiergroepen, die door het slapen (met name gedurende de rem-fase) enigszins verslappen. Dit verslappen is bij de één sterker dan bij de ander en afhankelijk van vorm, structuur en spanning van de spieren. Ook door ouderdom verslappen de spieren. Dit is te vergelijken met bv. de armspieren bij oudere mensen, deze gaan door ouderdom en onvoldoende training verslappen en hangen. Ditzelfde gebeurt eigenlijk ook in de mond. Mondademhaling (open mond), een verkeerde tongpositie en een verkeerde ademhaling versterken dit effect.

Wanneer wordt ingeademd ontstaat er een onderdruk in de keel. Deze wordt hoger door een eventuele vernauwing in de luchtweg. Als de in- of uitgeademde lucht passeert kan, in geval van sterk verslapte mond, keel en tongspieren, het zwakke weefsel in de mondholte (het zachte gehemelte met de huig, de achterkant tong of amandelen, de wanden van de keelholte,.. ) naar mekaar toe worden gezogen en gaan trillen. Dit veroorzaakt het snurkgeluid. De mond werkt dan als resonantieruimte wat door een openmond (dit is dikwijlshet geval bij snurkers) nog wordt versterkt.

(overgenomen met schriftelijke toestemming van:www.nooitmeersnurken.be)