ADHD, de hyperactieve aandachtsstoornis
ADHD staat voor "Attention Deficit Hyperactivity Disorder", in het Nederlands: Aandachtsstoornis met hyperactiviteit. Kinderen en volwassenen met ADHD hebben vooral problemen op drie vlakken:
- concentratie (aandachtstekort)
- impulsiviteit
- overactief gedrag (overbeweeglijkheid)
Bij 'drukke' jongeren (vooral jongens) wordt soms nogal snel gezegd “het is een hyperactief kind”. Het moet daarom benadrukt worden dat ADHD een doordringende (pervasieve) ontwikkelingsstoornis is, die persisteert in tijd (blijft bestaan doorheen de tijd). Het is een stoornis, een 'mankement', een kinderpsychiatrisch syndroom. Dat gaat niet voorbij. De diagnose mag dus niet lichtvaardig gesteld worden; slechts getrainde en ervaren kinderpsychologen en (kinder-)psychiaters zijn daartoe bevoegd. ADHD kan verward worden of samen voorkomen met een aantal andere stoornissen zoals: fysieke tekorten als slecht gezicht of gehoor, restletsels van een hersentrauma, acute of chronische ziekten, slechte voeding en slaaptekort, manische of bipolaire stoornissen, mentale retardatie, leerstoornissen, oppositionele stoornis, stemmingstoornis, angststoornissen, Tourette-syndroom, Autisme-spectrumstoornis. Het opvoeden van ADHD-kinderen is geen sinecure. De normale 'huis-tuin-en-keuken' opvoeding werkt hier niet. Deze kinderen vereisen een bijzondere aanpak. Belangrijk bij dit alles is:
- de diagnose
- informatie rond het syndroom
- ondersteuning van het ouder- en gezinssysteem
- medicamenteuze ondersteuning
- zelfhulp via oudergroepen
