Emotie of gevoel
Vaak worden alle twee begrippen 'emotie en gevoel' of door mekaar gebruikt of als hetzelfde beschouwt. In principe zijn het begrippen met een zelfde bedoeling, maar is een klein verschil. We proberen dit met een voorbeeld duidelijk te maken: Stel er is een enorme brand in een hotel. De mensen reageren emotioneel, lopen chaotisch naar buiten. Ook buiten zie je hoe de mensen emotioneel reageren met angst, schreeuwen, roepen en zelfs kwaad worden. Als wij dan achteraf enkele mensen persoonlijk aanspreken en vragen: 'hoe angstig was U?', Dan zal een elk voor zich vertellen hoe hij/zij die vrees beleefde of voelde. Bijvoorbeeld 'Ik voelde me verschrikkelijk angstig en machteloos'. Men zegt dan iets over het gevoel. Zoals het woord reeds aangeeft GE-VOEL ge = gij, dus hoe gij u voelt. Het gevoel is dus persoonlijk, terwijl een emotie 'algemeen' is. Een emotie zegt niets over het gevoel. Een emotie zegt enkel iets over de soort emotie: angst, boos, verdriet enz. Voordat wij verder iets over de verschillende angststoornissen uitleggen, eerst nog het begrip fobie duidelijk maken. Het woord fobie komt uit het Grieks (φοβΰs) of fobus) en betekent: bang zijn voor. Niet iedereen die angstig is heeft een fobie. Bij een fobie is men 'bang' voor iets, iemand of voor een bepaalde situatie. Men zou kunnen zeggen dat vrees algemeen is en dat een fobie meer specifiek is. Een fobie gaat wel altijd gepaard met angst. Angst is het gevoel en een fobie is meer een aanduiding waarbij vrees opkomt. Een fobie is dus geen gevoel of emotie, vrees wel. Bang zijn voor iets wil nog niet zeggen dat men een fobie heeft. Als iemand 's avonds geluiden hoort en denkt dat er een inbreker is en dan bang wordt, dan spreken wij niet van een fobie. Maar als diezelfde persoon na een inbraak, 's avonds nooit meer alleen wil zijn en telkens als hij iets hoort bang wordt, dan zou er mogelijk van een fobie sprake kunnen zijn. Fobieën hebben dikwijls ook een cultureel aspect en betekenis. Bijvoorbeeld: iemand met een bloosfobie schaamt zich dat hij bloost en dat hij hiervoor wordt bekeken. Een Japanner met een bloosfobie schaamt er zich niet voor dat HIJ wordt bekeken, maar schaamt zich dat hij anderen hiermee belast, dus beschamend voor anderen. Bij mensen die in het oerwoud leven zien wij minder spinfobieën dan bij ons. Opvoeding, cultuur en norm- en waardenopvattingen hebben dus invloed en bepalen mede het ontstaan van bepaalde soorten fobieën. In principe kan men van alles en nog wat een fobie ontwikkelen.
Als je dit artikel interessant vond en op de hoogte wilt blijven schrijf je dan in op onze nieuwsbief
