Angst... normaal of niet normaal?

Angst is een normaal menselijk gevoel of emotie. Het wel eens hebben of krijgen van geen angst bestaat niet. Gelukkig blijken de meeste mensen meestal in staat te zijn om allerlei dagelijks dreigende gevaren het hoofd te bieden, zonder angst. Denk maar aan het drukke verkeer, gevaarlijk werk of de verschrikkelijk beelden die we dagelijks op de beeldbuis te zien krijgen. We hebben in de loop der tijden, zonder dat wij ons dit altijd realiseren, een groot deel van ons doen en laten bepaald door het treffen van maatregelen ter voorkoming van allerhande gevaren. We hebben ons dit in de loop van ons leven aangeleerd. We hebben verkeersregels, we gaan op tijd naar een dokter om een ziekte te voorkomen ofte lijf te gaan, we laten ons inenten. We hebben leren 'uitkijken' en voorkomen. Zonder angst zou leven onmogelijk zijn. Angst fungeert als waarschuwingssignaal: er dreigt gevaar. Op het moment dat gevaarssignalen worden waargenomen vinden er zowel bij de mens als bij het dier (en zelfs bij planten) allerhande inwendige en uiterlijke veranderingen plaats : het hart gaat sneller kloppen, het bloed stroomt sneller, de ademhaling versnelt, de spieren worden in paraatheid gebracht (om te vluchten), bepaalde hormonen en andere stoffen in ons lichaam worden sneller geproduceerd. De mens en het dier zijn klaar voor een snelle actie : vluchten of aanvallen om het gevaar te ontwijken of rechtstreeks te bestrijden. Op deze manier heeft angst een beschermende functie. Angst kan zelfs plezierig of spannend zijn. Denk maar aan een achtbaan, waarin er gillend en met opengesperde ogen wordt genoten van de wilde vaart. Er zijn mensen die de angst willen overwinnen. Bergbeklimmers, autocoureurs en diepzee duikers weten hierover mee te spreken. Kennelijk blijkt dat de mens diepgewortelde behoeften heeft aan de beleving van angst en aan de kick om het gevaar te overleven. Angst kan ook tot prestaties aanzetten. Onder gevaarlijke omstandigheden blijken mensen dikwijlstot zeer bijzondere prestaties in staat. We denken hierbij bijvoorbeeld tijdens WOII, toen mensen in het verzet door hun moed de angst trotseerden. Tijdens rampen zijn mensen in staat anderen te helpen, met de angst en eigen dood voor ogen. Angst is dus een niet weg te denken emotie die de mens (en dier) nu eenmaal nodig heeft om te leven en te overleven. Angst kan ook onze vijand worden. Angst kan een ondraaglijke, lijdzame pijn zijn. Angst kan het leven belemmeren. Het dagelijks functioneren, zoals werk, vrije tijd, ontspanning en relaties kunnen dermate door angst belemmerd worden, dat onze vrijheid aanzienlijk beperkt wordt. Als er angst om de angst is en daardoor de angst ons leven bepaald, dan spreken we van een angststoornis. Vroeger was angst een teken van zwakte. Binnen de geestelijke gezondheidszorg (of de psychiatrie) was angst een begeleidend verschijnsel van andere psychische stoornissen. Mensen zoals Freud hebben angst als apart verschijnsel voor het eerst in de aandacht gebracht. Ondanks deze aandacht heeft angst, tot voor veertig jaar geleden, nooit de nodige aandacht gehad. Vandaag nog wordt angst moeilijk begrepen, althans als het gaat om een angststoornis. Te veel mensen lopen jarenlang met een angststoornis lees verder