Voetreflexzone massage
Reflexzonetherapie is een natuurgeneeswijze, die reeds duizenden jaren geleden door Egyptenaren, Chinezen en Indianen werd toegepast. Bij reflexzonetherapie gaat men uit van het principe dat, op onder andere handen en voeten, reflexzones liggen die corresponderen met de organen, klieren en andere delen van het lichaam. Door deze zones te masseren kunnen blokkades (storingen in de energie doorstroming), die zich in het lichaam hebben gevormd, worden opgeheven. Hierdoor kan het lichaam weer in balans gebracht worden. Het doel van de reflexzone massage is het aanspreken van het zelfherstellende vermogen van de mens
Dat reeds in het oude Egypte door de geneesheren reeds reflexzone-massage werd toegepast zien wij op muurschilderingen. Een van de oudsten is die uit de beginperiode van de zesde dynastie in de graftombe van Ankmahor, rond 2330 voor Christus. Op deze afbeelding is te zien dat geneesheren handen en voeten masseren. Ook in de oude oosterse massagetechnieken komen drukpunten voor op de handen en de voeten. Het is tot op heden niet aangetoond dat de technieken van de oosterse geneeswijzen en de reflexzone therapie het een en ander van mekaar hebben overgenomen.
De moderne reflexzone-therapie heeft zijn oorsprong bij dr. William H. Fitzgerald. Deze man schreef in een boek dat in 1917 uitkwam hoe hij pijn verlichte door met behulp van instrumenten de handen en vingers te bewerken. De titel van het boek: Zone Therapy, or Relieving Pain At Home. Hij wordt over het algemeen beschouwd als de ontdekker van de zonetherapie. Artsen vonden het boek dat Fitzgerald schreef, ondanks zijn staat van dienst in de diverse ziekenhuizen zowel in Amerika als in Londen, niet geweldig interessant. Er was een arts, dr Riley, die ergens toch wel wat in deze theorie zag. Hij overlegde met de therapeute Eunice Ingham, die voor hem werkte. Omdat hij niet genoeg tijd had om zich te verdiepen in de reflexzone-theorie, liet hij dit aan haar over.
Eunice Ingham ontdekte reeds snel dat er een nog gevoeliger deel van de mens is dat ontvankelijk is voor zone-therapie: de voeten. Vanaf 1930 begon zij de theorie van de voetreflexzones te ontwikkelen. Zij was de eerste die ze reflexzones van het lichaam in kaart bracht op de voet. Zij stapte over op het gebruik van haar duimen en vingers i.p.v. verschillende hulpmiddelen voor het behalen van een therapeutisch effect. In 1938 kwam het boek: Stories the Feet Can Tell uit. Hierin staan haar ervaringen en overtuigingen. Het boek werd een bestseller. Het boek gaf een grotere bekendheid aan aan de reflexzone-therapie. Daarna kwam het boek: Stories the Feet Have Told, even populair als haar eerste boek.
Natuurlijk waren deze boeken niet het eindstation van de ontwikkeling van de reflexzone- therapie. Samen met een nicht (Eussebia) en een neef (Dwight) die haar assisteerden deed ze verder onderzoek naar zones en hoe te behandelen.
Vanaf 1970 is haar neef Dwight C Byers alleen verder gegaan met het ontwikkelen en doceren van de bekende Ingham methode. In Europa is Hanne Marquardt de voortrekker geweest. Zij heeft de methode persoonlijk bij mevrouw Ingham geleerd. Hanne Marquardt heeft diverse opleidingsinstituten in Europa opgezet.
Bij de voetreflexzone therapie wordt het lichaam verdeeld in lichaamszones. Verticaal wordt het lichaam lees meer over Voetreflexzone massage
