De brekingsfouten van het oog
Een bril of een contactlens wordt in de meeste gevallen toegepast om een brekingsfout van het oog te corrigeren. Er zijn verschillende brekingsfouten. De meest bekende zijn de verziendheid en de bijziendheid. Naast deze twee brekingsfouten kennen wij ook nog het astigmatisme en de ouderdomsverziendheid. Om te begrijpen wat de oogfout met het beeld doet, bouwen wij het oog op uit drie basisonderdelen. Achter in de oogbol vinden wij de "lichtgevoelige laag" (het netvlies). Belangrijk is het te weten dat de lens een in sterkte variabele lens is die bij inspanning het nabij zien realiseert (accommoderen). Bij een ideaal gebouwd oog zal, bij ontspannen lens, het beeld in de verte precies op de lichtgevoelige laag vallen. Als daarna het oog naar een voorwerp op b.v. 40 cm vóór dat oog kijkt, dan zal de lens zich bollen waardoor het beeld dichtbij scherp wordt waargenomen.
Bijziendheid
Een oog is bijziend als het beeld (bij ontspannen ooglens) niet op het netvlies valt, maar er vóór. De oorzaak kan zijn dat de kast iets te groot of dat het lenzenstelsel te sterk is. Om bij dit oog het beeld in de verte op de lichtgevoelige laag te laten vallen moeten wij er een negatief (- min)glas voor plaatsen. Het glas moet zo sterk zijn dat het beeld in de verte, met een ontspannen ooglens, scherp wordt waargenomen. Zonder het correctie glas kan het bijziende oog een voorwerp vlak voor zich beter zien dan in de verte.
Verziendheid
Een oog is verziend als het beeld niet op het netvlies valt, maar er achter. De oorzaak kan zijn dat de kast iets te klein of het lenzenstelsel te zwak is. Om bij dit oog het beeld in de verte op de lichtgevoelige laag te laten vallen moeten wij er een positief (+ plus)glas voor plaatsen. Het glas moet zo sterk zijn dat het beeld in de verte, met een ontspannen ooglens scherp, wordt waargenomen. Zonder het positieve glas kan het verziende oog een voorwerp veraf door inspanning van de lens zien. Dichtbij kijken zal veel meer inspanning van de lens vergen. Eigenlijk gebruikt het oog dan een deel van het leesvermogen om in de verte scherp te kunnen zien. Het verziende oog kan op jonge leeftijd, de lens gemakkelijk bollen en daarmee het beeld op de lichtgevoelige laag brengen. Een steeds ouder wordende oog zal op den duur het beeld niet meer op eigen kracht scherp op de lichtgevoelige laag kunnen brengen. Deze inspanning gedurende de volledige dag kan bij vermoeidheid hoofdpijn veroorzaken rond de slapen en het voorhoofd.
Astigmatisme
Een oog is lees meer over De brekingsfouten van het oog
