Foliumzuur of vitamine B11 verkleint de kans op hart- en vaatziekten
Vitamine B11 is beter bekend als foliumzuur. Het is net als de andere B-vitamines en vitamine C een in wateroplosbare vitamine. Door verhitting van voedingsmiddelen kan veel foliumzuur verloren gaan. Foliumzuur speelt een rol bij de vorming van rode bloedcellen en DNA. Omdat foliumzuur een verhoogd homocysteïnegehalte in het bloed kan corrigeren, verkleint het de mogelijkheid op het ontstaan van hart en vaatziekten. Aan vrouwen die zwanger willen worden, adviseert de Gezondheidsraad om extra foliumzuur te slikken. Ook gedurende de eerste 8 weken van de zwangerschap geldt dit advies. Foliumzuur voorkomt namelijk het ontstaan van een open ruggetje bij het ongeboren kind (de foetus).
Tekorten en teveel
Een tekort aan foliumzuur komt niet dikwijlsvoor. In het geval van een ernstig tekort aan foliumzuur kan dit leiden tot bloedarmoede, vermoeidheid, darmstoornissen en geboorteafwijkingen. Hoge inname van foliumzuur (meer dan 1 milligram per dag) kan een tekort aan vitamine B12 verhullen. Bloedarmoede ten gevolge van een tekort aan vitamine B12 kan zo onopgemerkt blijven. Dit met alle schadelijke gevolgen van dien. Om die reden is het dan ook verboden om voedingsmiddelen te verrijken met foliumzuur.
Advies
De Gezondheidsraad beveelt voor volwassenen een dagelijkse inname van zo'n 200 microgram foliumzuur aan.
- Portie runderbiefstuk (75 gram) 3,75 microgram
- Portie vis, matig vet (100 gram) 2,35 microgram
- Kippenei, gekookt (50 gram) 21 microgram
- Portie fruit (125 gram) 13,3 microgram
- Portie groente (200 gram) 71,6 microgram
- Snee volkorenbrood (35 gram) 8,05 microgram
- Portie zilvervliesrijst (100 gram) 5,0 microgram
Voedingsmiddelen
In veel voedingsmiddelen komt foliumzuur voor. Met name volkorenproducten, groente en fruit bevatten foliumzuur. Een vegetarische voeding levert dan ook in ruime mate foliumzuur.
