De lever als de grote ontgifter
Het wonderlijkste lab op aarde
De lever is het wonderlijkste lab van de wereld en is met zijn gewicht van ca. 1500 gram het grootste orgaan van het lichaam. Ze is altijd bereid alle fouten en verkeerde dingen waar wij ons aan bezondigen zoveel mogelijk te herstellen. Daarnaast heeft de lever het heel druk met het wegwerken van alle milieugiffen die wij iedere dag binnen krijgen. Als de darmen door gisting als gevolg van incomplete vertering door verteringsstoornissen een borrelglaasje alcoholachtige stoffen produceert, dan kunt u zich voorstellen dat de lever het zwaar heeft tegenwoordig.
De lever als de grote ontgifter
Wanneer wij door ondoelmatig eten (kwantitatief en kwalitatief) en drinken (teveel koffie, frisdrank, alcohol) of door het innemen van teveel medicamenten (ook laxeermiddelen) en vergiftigde stoffen uit het milieu onszelf schade toebrengen, probeert de lever altijd de schade recht te zetten. Er zijn twee verschillende typen van biochemische processen gedurende het verloop van het ontgiftingsproces (detoxificatie) in de lever. De eerste fase en de tweede fase van de lever noemen wij detoxificatie. In deze twee fases worden schadelijke in vet oplosbare stoffen omgezet tot wateroplosbare stoffen. Deze omgezette stoffen kunnen dan door de lever -via de galblaas- afgescheiden worden. Ze worden dan via de ontlasting verwijderd of ze worden via het bloed naar de nieren getransporteerd en daar tot urine gevormd om dan uitgeplast te kunnen worden. De reacties van de eerste fase zijn chemische omzettingen waarbij een uitgebreide familie van enzymen (cytochroom P450 iso-enzymen) betrokken is. Deze enzymen zijn wat betreft hun aanmaak afhankelijk van mineralen, antioxidanten en vitaminen B. De eerste fase-reactie van de lever alleen is onvoldoende om het lichaam te verlossen van schadelijke verbindingen. Een tweede fase-activiteit is nodig om dit te voltooien. Het zijn de vele chemische transformaties, binnen het zogeheten conjugatieproces, die daarvoor zorgen. In dit conjugatieproces zijn onder andere enkele zwavelhoudende aminozuren betrokken. De verhouding van de activiteit in alle twee fases is van groot belang voor behoud van onze gezondheid. Verloopt de eerste fase sneller dan de tweede dan ontstaan er vrije radicalen (agressieve verbindingen die celschade geven). Verloopt de tweede fase te traag door onvoldoende zwavelhoudende aminozuren dan kan zich dit uiten in: vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn, oedeem, buikklachten, verstopping, misselijkheid, vieze metaalsmaak lees meer over De lever als de grote ontgifter
