Chronische ontregelingen als gevolg van diabetes
Hyperglykemie (te hoog bloedglucose)
Vroeger werd diabetes dikwijls pas vastgesteld als de patiënt langdurig te hoge bloedglucoses had en als gevolg daarvan reeds ontsporing van de ziekte had plaatsgevonden. Een verhoogd glucose bij diabeten kan verschillende oorzaken hebben:
- Minder bewegen dan normaal. Er wordt minder glucose gebruikt, dus het bloedglucose stijgt
- Een infectieziekte als griep kan aanleiding geven tot hogere glucosewaarden. Tijdens een infectie heeft het lichaam meer insuline nodig.
- Stress of spanning verhoogt de insuline behoefte.
- Bepaalde medicijnen (medicatie) kunnen de bloedglucose doen stijgen (zoals het hormoonpreparaat prednison en plastabletten met thiazide).
Te lang een hoog bloedglucose heeft verschillende klachten tot gevolg, als veel plassen, veel drinken, moeheid, jeuk en gewichtsverlies. Als er niet tijdig wordt ingegrepen treedt een verzuring van het lichaam op, waardoor vet in plaats van glucose wordt verbrandt voor de benodigde energie. Dit resulteert in diepe ademhaling, buikpijn, sufheid, rode wangen en een acetongeur. In deze fase is opname in het ziekenhuis niet te vermijden. Met behulp van toediening van insuline via een infuus wordt de bloedsuiker langzaam weer op het normale niveau teruggebracht. tevens wordt eventueel vochtverlies aangevuld om de mogelijke uitdroging op te heffen.
Hypoglykemie
Een hypoglykemie (hypo) is een zodanige daling van het bloedsuiker dat er klachten ontstaan. Zo’n daling wordt altijd veroorzaakt lees meer over Chronische ontregelingen als gevolg van diabetes
